Image Classificationด้วย Python:อย่างง่ายและตัวอย่างการสอนแบบรวดเร็ว

MAMAsoon — Fri, 07 Apr 2023 10:39:52 +0000

การจำแนกภาพ (Image classification) เป็นการกำหนดป้ายกำกับหรือชั้นของภาพที่นำเข้า โดยอิงตามเนื้อหาที่ปรากฏในภาพ

นี่เป็นสิ่งที่พบบ่อยในการประมวลผลภาพคอมพิวเตอร์ และนำไปใช้ในการรู้จำวัตถุ รู้จำใบหน้า และรถยนต์ที่ขับเคลื่อนด้วยตนเอง เป็นต้น

การจำแนกภาพเป็น Machine Learning แบบ supervised learning.

กระบวนการจำแนกภาพประกอบด้วยขั้นตอนต่างๆ ดังนี้

การแปรผันภาพ (Pre-processing): ขั้นตอนนี้เกี่ยวกับการเตรียมภาพนำเข้าสำหรับการจำแนก ซึ่งอาจรวมถึงการปรับขนาดภาพ การตัดภาพ และการปรับสีและความคมชัดของภาพ
การสกัดลักษณะ(Feature extraction): ขั้นตอนนี้เกี่ยวกับการสกัดลักษณะที่เกี่ยวข้องจากภาพหลังจากทำการแปรผัน ซึ่งจะนำไปใช้เป็นข้อมูลนำเข้าในการจำแนก
การจำแนก(Classification): ขั้นตอนนี้เกี่ยวกับการใช้โมเดลเรียนรู้ของเครื่อง (Machine Learning) เพื่อทำนายชนิดของภาพนำเข้า โดยอิงตามลักษณะที่สกัดมาจากขั้นตอนก่อนหน้านี้

การจำแนกภาพมีหลายประเภท เช่น การจำแนกแบบไบนารี่ (binary classification) การจำแนกแบบหลายชนิด (multi-class classification) และการจำแนกแบบหลายป้ายกำกับ (multi-label classification) โมเดลการเรียนรู้ลึก (Deep Learning) เช่น Convolutional Neural Networks (CNNs) เป็นโมเดลที่นิยมใช้สำหรับการจำแนกภาพ เนื่องจากมีความสามารถในการเรียนรู้ลักษณะของภาพอัตโนมัติจากภาพนำเข้า

การใช้ภาษา Python และไลบรารีต่างๆ สามารถทำการจำแนกภาพได้โดยใช้เทคนิคและไลบรารีต่างๆ เช่น scikit-learn, TensorFlow, และ Keras

ทำไมต้องใช้ Python สำหรับการจัดประเภทรูปภาพ?

Python เป็นทางเลือกที่ได้รับความนิยมสำหรับการนำเอาอัลกอริทึมการจัดประเภทรูปภาพมาประยุกต์ใช้ เนื่องจากความเรียบง่าย ความอ่านเข้าใจง่าย และการสนับสนุนของไลบรารีที่มากมาย

Python มีไลบรารีและเฟรมเวิร์กต่างๆ ที่ทำให้ง่ายต่อการนำอัลกอริทึมการจัดประเภทรูปภาพมาประยุกต์ใช้ ได้แก่

NumPy: ไลบรารีสำหรับการทำงานกับอาร์เรย์ขนาดใหญ่ และเมทริกซ์ของข้อมูลตัวเลขหลายมิติ
SciPy: ไลบรารีสำหรับการคำนวณทางวิทยาศาสตร์ซึ่งมีฟังก์ชันสำหรับการทำงานกับรูปภาพ เช่น การอ่านและเขียนไฟล์ภาพ การปรับขนาดและตัดต่อรูปภาพ และการใช้ตัวกรองรูปภาพเพื่อลบเสียงรบกวนออก
scikit-learn: ไลบรารีการเรียนรู้ของเครื่องภายในสำหรับการจัดประเภทรูปภาพ รวมถึงการใช้อัลกอริทึมต่างๆ เช่น เครื่องมือเวกเตอร์สนับสนุน (SVMs) และต้นไม้การตัดสินใจ
TensorFlow: เป็นเฟรมเวิร์กการเรียนรู้เชิงลึกที่ได้รับความนิยม มีเครื่องมือต่างๆ สำหรับสร้างและฝึกโครงข่ายประสาทเทียมสำหรับการจัดประเภท
PyTorch เป็นเฟรมเวิร์กดีพีลีนนั้นยังเป็นทางเลือกที่นิยมใช้สำหรับการสร้างและฝึกโครงข่ายประสาทเทียมสำหรับงานการจัดประเภทภาพ โดยได้รับความนิยมจากความสะดวกในการใช้งานและการใช้ไลบรารี่ต่างๆ ที่มีอยู่ใน Python เช่นเดียวกับ TensorFlow การใช้ไลบรารี่และเฟรมเวิร์กต่างๆ เหล่านี้ทำให้สามารถสร้างอัลกอริทึมจัดประเภทภาพได้อย่างสะดวก โดยนักพัฒนาสามารถโฟกัสไปที่ตัวตรวจจับวัตถุและตัวจัดกลุ่มของอัลกอริทึมของพวกเขาได้เป็นอย่างดี โดยไม่ต้องคำนึงถึงรายละเอียดการสร้างและการใช้งานต่ำของระบบ

การสอนสั้น ๆ เกี่ยวกับวิธีการสร้างโมเดลการจำแนกภาพโดยใช้ Python และ Keras:

ส่วนนี้เป็นส่วนย่อจากตัวอย่างการจำแนกภาพที่ให้ไว้ในเอกสารของ Keras ตัวอย่างนี้แสดงถึงวิธีการสร้างโมเดลการจำแนกภาพจากศูนย์โดยใช้ภาพจากไฟล์ JPEG ที่เก็บไว้บนดิสก์และไม่ต้องใช้โมเดล Keras ที่สร้างไว้ก่อนหน้าหรือน้ำหนักที่ถูกสร้างไว้ก่อนแล้ว การทำงานนี้ใช้ชุดข้อมูล Cats vs. Dogs ของ Kaggle สำหรับการจำแนกแบบไบนารี

การสร้างชุดข้อมูลใช้ฟังก์ชัน image_dataset_from_directory พร้อมกับชั้นการจัดเตรียมข้อมูลและการปรับเปลี่ยนรูปภาพของ Keras

เพื่อการติดตั้ง Keras:

import tensorflow as tf
from tensorflow import keras
from tensorflow.keras import layers

ขั้นตอนที่ 1: โหลดชุดข้อมูล Cats vs. Dogs

ดาวน์โหลดข้อมูลแบบ zip ที่มีอยู่ในรูปแบบดิสก์:

!curl -O https://download.microsoft.com/download/3/E/1/3E1C3F21-ECDB-4869-8368-6DEBA77B919F/kagglecatsanddogs_5340.zip

!unzip -q kagglecatsanddogs_5340.zip
!ls

คุณควรมีโฟลเดอร์ Animals ที่มีโฟลเดอร์ย่อยสองโฟลเดอร์ (Cats และ Dogs) อยู่:

!ls Animals

โปรดดูตัวอย่างเดิมสำหรับขั้นตอนเพิ่มเติมเพื่อลบภาพที่เสียหายด้วยนะคะ
ขั้นตอนที่ 2: สร้างชุดข้อมูล

เพื่อสร้างชุดข้อมูลใหม่ใช้ต่อไปนี้:

image_size = (180, 180)
batch_size = 128

train_ds, val_ds = tf.keras.utils.image_dataset_from_directory(
    "Animals",
    validation_split=0.2,
    subset="both",
    seed=1337,
    image_size=image_size,
    batch_size=batch_size,
)

*ขั้นตอนที่ 3: แสดงภาพข้อมูล
*
ภาพแรก9ภาพในชุดข้อมูลการฝึกอบรมของคุณควรปรากฏดังนี้ สัญลักษณ์ 0 คือแมว ส่วนสัญลักษณ์ 1 คือหมา:

import matplotlib.pyplot as plt

plt.figure(figsize=(10, 10))
for images, labels in train_ds.take(1):
    for i in range(9):
        ax = plt.subplot(3, 3, i + 1)
        plt.imshow(images[i].numpy().astype("uint8"))
        plt.title(int(labels[i]))
        plt.axis("off")

ผลลัพธ์ควรมีลักษณะดังนี้:

Corrupt JPEG data: 2226 extraneous bytes before marker 0xd4

ขั้นตอนที่ 4: เพิ่มข้อมูลภาพแบบการแปลงค่า

หากชุดข้อมูลของคุณไม่เพียงพอคุณสามารถเพิ่มข้อมูลได้อย่างเทียบเท่าโดยใช้การแปลงค่าแบบสุ่มเพื่อเพิ่มข้อมูลภาพการฝึกอบรมที่สมจริง เช่น คุณอาจใช้การหมุนเล็กน้อยแบบสุ่มหรือการพลิกแนวนอนแบบสุ่มเพื่อให้โมเดลของคุณสามารถเรียนรู้เกี่ยวกับภาพต่าง ๆ ได้มากขึ้น

data_augmentation = keras.Sequential(
    [
        layers.RandomFlip("horizontal"),
        layers.RandomRotation(0.1),
    ]
)

คุณสามารถแสดงผลตัวอย่างข้อมูลที่ถูกเพิ่มขึ้นโดยการใช้ฟังก์ชัน data_augmentation บนภาพแรกในชุดข้อมูลของคุณได้:

plt.figure(figsize=(10, 10))
for images, _ in train_ds.take(1):
    for i in range(9):
        augmented_images = data_augmentation(images)
        ax = plt.subplot(3, 3, i + 1)
        plt.imshow(augmented_images[0].numpy().astype("uint8"))
        plt.axis("off")

ขั้นตอนที่ 5: ทำให้ข้อมูลเป็นมาตรฐาน

ภาพจะอยู่ในขนาดมาตรฐานของ 240x240 พร้อมกับชุดข้อมูลที่ผลิตเป็นชุดแบบ float32 อย่างไรก็ตาม การมีค่าความสว่างของช่องสี RGB ในช่วง [0, 255] ไม่เหมาะสำหรับระบบประมวลผลของโครงข่ายประสาทเทียม ดังนั้น ดีกว่าจะต้องมาตรฐานเพื่อให้ค่าอยู่ในช่วง [0, 1] คุณสามารถทำได้โดยใช้ชั้น rescaling layer

ขั้นตอนที่ 6: ประมวลผลข้อมูลของคุณ

วิธีหนึ่งในการใช้ตัวประมวลผลก่อนการเพิ่มข้อมูลคือการประยุกต์ใช้ตัวประมวลผลก่อนการเพิ่มข้อมูลกับชุดข้อมูลของคุณ ชุดข้อมูลที่ได้จะผลิตชุดรูปภาพที่ถูกเพิ่มขึ้น:

augmented_train_ds = train_ds.map(
    lambda x, y: (data_augmentation(x, training=True), y))

ในวิธีนี้ การเพิ่มขนาดข้อมูลเกิดขึ้นแบบไม่เชื่อมต่อกันโดยใช้ CPU และต้องมีการเก็บข้อมูลชั่วคราวก่อนที่จะเข้าถึงโมเดล วิธีนี้เหมาะสำหรับการฝึกอบรมบน CPU เพราะการเพิ่มขนาดข้อมูลจะไม่ส่งผลต่อการ block โมเดล คุณควรเลือกวิธีนี้เมื่อไม่แน่ใจ

ขั้นตอนที่ 7: กำหนดค่า Dataset

การกำหนดค่า Dataset ควรมุ่งเน้นการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด โดยเริ่มต้นด้วยการนำ data augmentation มาใช้กับ training dataset และตรวจสอบว่ามีการใช้ buffered prefetching เพื่อให้สามารถดึงข้อมูลจากดิสก์ได้อย่างต่อเนื่อง โดยไม่ทำให้การทำงานถูก block ตัวอย่างเช่น:

train_ds = train_ds.map(
    lambda img, label: (data_augmentation(img), label),
    num_parallel_calls=tf.data.AUTOTUNE,
)
train_ds = train_ds.prefetch(tf.data.AUTOTUNE)
val_ds = val_ds.prefetch(tf.data.AUTOTUNE)

ขั้นตอนที่ 8: สร้างโมเดล

ในตัวอย่างนี้ เราจะสร้างรุ่นขนาดเล็กของ Xception โครงสร้างนี้ไม่ได้ถูกปรับแต่งเพื่อให้เหมาะสมแต่คุณสามารถใช้ KerasTuner เพื่อหาการกำหนดรูปแบบของโมเดลที่เหมาะสมได้ กระบวนการนี้ประกอบด้วยการเริ่มต้นโมเดลโดยใช้ data_augmentation และจากนั้นเป็นชั้นการปรับขนาดภาพ ต้องรวมชั้น dropout ก่อนชั้น fully connected สุดท้าย:

def make_model(input_shape, num_classes):
    inputs = keras.Input(shape=input_shape)

    x = layers.Rescaling(1.0 / 255)(inputs)
    x = layers.Conv2D(128, 3, strides=2, padding="same")(x)
    x = layers.BatchNormalization()(x)
    x = layers.Activation("relu")(x)

    previous_block_activation = x 

    for size in [256, 512, 728]:
        x = layers.Activation("relu")(x)
        x = layers.SeparableConv2D(size, 3, padding="same")(x)
        x = layers.BatchNormalization()(x)

        x = layers.Activation("relu")(x)
        x = layers.SeparableConv2D(size, 3, padding="same")(x)
        x = layers.BatchNormalization()(x)

        x = layers.MaxPooling2D(3, strides=2, padding="same")(x)

        residual = layers.Conv2D(size, 1, strides=2, padding="same")(
            previous_block_activation
        )
        x = layers.add([x, residual])  
        previous_block_activation = x  # Set aside next residual

    x = layers.SeparableConv2D(1024, 3, padding="same")(x)
    x = layers.BatchNormalization()(x)
    x = layers.Activation("relu")(x)

    x = layers.GlobalAveragePooling2D()(x)
    if num_classes == 2:
        activation = "sigmoid"
        units = 1
    else:
        activation = "softmax"
        units = num_classes

    x = layers.Dropout(0.5)(x)
    outputs = layers.Dense(units, activation=activation)(x)
    return keras.Model(inputs, outputs)

model = make_model(input_shape=image_size + (3,), num_classes=2)
keras.utils.plot_model(model, show_shapes=True)

ขั้นตอนที่ 9: ฝึกโมเดลการจัดประเภทภาพ

ใช้สคริปต์ต่อไปนี้:

epochs = 25

callbacks = [
    keras.callbacks.ModelCheckpoint("save_at_{epoch}.keras"),
]
model.compile(
    optimizer=keras.optimizers.Adam(1e-3),
    loss="binary_crossentropy",
    metrics=["accuracy"],
)
model.fit(
    train_ds,
    epochs=epochs,
    callbacks=callbacks,
    validation_data=val_ds,
)

ควรจะได้ validation accuracy สูงหลังจาก train ไป 25 epochs (มากกว่า 90%) หาก train มากกว่า 50 epochs อาจทำให้ validation performance เสื่อมลง ซึ่งเป็นสัญญาณของ overfitting

สรุปนะคะ

แนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดสำหรับการจำแนกภาพโดยใช้ Python

1.ใช้ชนิดข้อมูลและโครงสร้างที่เหมาะสม: ใช้ NumPy arrays และ SciPy sparse matrices เพื่อแทนภาพและโครงสร้างข้อมูลอื่น ๆ ให้อยู่ในรูปแบบที่มีประสิทธิภาพและง่ายต่อการจัดการ

2.ทำการประมวลผลและมาตรฐานข้อมูลของคุณก่อน: ก่อนที่จะฝึกโมเดลการจำแนกภาพของคุณ มีความสำคัญที่จะทำการประมวลผลและมาตรฐานข้อมูลของคุณ เช่นการเปลี่ยนขนาดภาพให้เหมือนกัน การแปลงภาพเป็นระดับเทา และการปรับใช้ตัวกรองภาพเพื่อลบเสียง การมาตรฐานข้อมูลของคุณยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของโมเดลของคุณได้อีกด้วย

3.ใช้ชุดการตรวจสอบเพื่อประเมินผลโมเดลของคุณ: เมื่อฝึกโมเดลการเรียนรู้ของคุณ การประเมินประสิทธิภาพของมันบนข้อมูลที่ไม่เคยเห็นมีความสำคัญ การแบ่งข้อมูลของคุณเป็นชุดการฝึกและการทดสอบและการฝึกโมเดลของคุณบนชุดการฝึกและการประเมินการใช้ชุดการทดสอบ ช่วยให้คุณได้รับความเข้าใจที่ดีขึ้นเกี่ยวกับประสิทธิภาพของโมเดลของคุณบนข้อมูลจริง

4.ใช้ regularization เพื่อป้องกัน overfitting: Overfitting เกิดขึ้นเมื่อโมเดลซับซ้อนเกินไปและเรียนรู้รูปแบบในข้อมูลการฝึกอบรมที่ไม่สามารถนำไปใช้กับข้อมูลที่มองไม่เห็นได้อย่างมีประสิทธิภาพ วิธีหนึ่งในการป้องกัน overfitting คือการใช้ regularization ซึ่งเป็นการเพิ่มเงื่อนไขในโมเดลเพื่อป้องกันไม่ให้โมเดลซับซ้อนเกินไป

5.ใช้ metrics การประเมินที่เหมาะสม: เมื่อประเมินประสิทธิภาพของโมเดลการจำแนกภาพของคุณ มีความสำคัญที่จะใช้ metrics การประเมินที่เหมาะสม ตัวอย่างเช่น หากคุณทำงานกับชุดข้อมูลที่สมดุล (นั่นคือจำนวนตัวอย่างสำหรับแต่ละคลาสเท่ากัน) คุณสามารถใช้ metrics เช่น accuracy, precision, และ recall ได้ แต่หากคุณทำงานกับชุดข้อมูลที่ไม่สมดุล คุณอาจต้องใช้ metrics เช่น F1 score หรือ AUC (Area Under the Curve)

ref:

Image Classification in Python: the Basics and a Quick Tutorial

Image classification using Python can be done using various machine learning techniques and libraries such as scikit-learn, TensorFlow, and Keras.

datagen.tech

ref2:

Top 5 Image Classification Research Papers Every Data Scientist Should Know

AIM lists down top research papers dealing with image classification research papers and how these advances have become mainstream in industry

alt="favicon"
class="c-embed__favicon m-0 mr-2 radius-0"
src="https://149695847.v2.pressablecdn.com/wp-content/uploads/2019/11/cropped-aim-new-logo-1-22-3-32x32.jpg"
loading="lazy" />
analyticsindiamag.com