<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
  <channel>
    <title>DEV Community: Davy CHHOUK</title>
    <description>The latest articles on DEV Community by Davy CHHOUK (@davychhouk).</description>
    <link>https://dev.to/davychhouk</link>
    <image>
      <url>https://media2.dev.to/dynamic/image/width=90,height=90,fit=cover,gravity=auto,format=auto/https:%2F%2Fdev-to-uploads.s3.amazonaws.com%2Fuploads%2Fuser%2Fprofile_image%2F157019%2Fa3719463-d40f-4f7b-a6df-65ca623863b4.jpeg</url>
      <title>DEV Community: Davy CHHOUK</title>
      <link>https://dev.to/davychhouk</link>
    </image>
    <atom:link rel="self" type="application/rss+xml" href="https://dev.to/feed/davychhouk"/>
    <language>en</language>
    <item>
      <title>គោលការណ៍មួយដែលធ្វើឲ្យកូដខ្ញុំប្រសើរឡើង</title>
      <dc:creator>Davy CHHOUK</dc:creator>
      <pubDate>Thu, 16 Jun 2022 20:43:20 +0000</pubDate>
      <link>https://dev.to/davychhouk/goolkaarnnmuaytaeldhvoeooykuutkhnyumproesoeloeng-158i</link>
      <guid>https://dev.to/davychhouk/goolkaarnnmuaytaeldhvoeooykuutkhnyumproesoeloeng-158i</guid>
      <description>&lt;p&gt;សួស្ដីទាំងអស់គ្នា!​ ថ្ងៃនេះខ្ញុំចង់លើករឿងមួយដែលខ្ញុំគិតថាវាបានជួយឲ្យជំនាញសរសេរកូដរបស់ខ្ញុំប្រសើរឡើង ហើយខ្ញុំគិតថាវាអាចនឹងជាប្រយោជន៍ដល់គ្នាយើងផងដែរ។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;a href="https://res.cloudinary.com/practicaldev/image/fetch/s--v2EQhLzI--/c_limit%2Cf_auto%2Cfl_progressive%2Cq_auto%2Cw_880/https://miro.medium.com/max/1400/1%2ABuXXmxkX_lyVRS8pc8UFIw.jpeg" class="article-body-image-wrapper"&gt;&lt;img src="https://res.cloudinary.com/practicaldev/image/fetch/s--v2EQhLzI--/c_limit%2Cf_auto%2Cfl_progressive%2Cq_auto%2Cw_880/https://miro.medium.com/max/1400/1%2ABuXXmxkX_lyVRS8pc8UFIw.jpeg" alt="បញ្ហាស្មុកស្មាញ" width="880" height="622"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;រូបភាពពី &lt;a href="https://pixabay.com/users/geralt-9301?utm_source=Daseveny&amp;amp;utm_medium=referral"&gt;Gerd Altmann&lt;/a&gt; ក្នុង &lt;a href="https://pixabay.com?utm_source=Daseveny&amp;amp;utm_medium=referral"&gt;Pixabay&lt;/a&gt;.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ទាំងអស់គ្នាដឹងហើយថាពេលសរសេរកូដ ជៀសមិនផុតទេយើងនឹងជួបបញ្ហាស្មុកស្មាញជាច្រើន។ ជាឧទាហរណ៍ពេលយើងធ្វើមុខងារមួយ យើងតែងតែប្រើ OSS ជាទម្រង់ Package ក្តី ឫជាកូដចម្លងមកដោយផ្ទាល់។ ជាទូទៅយើងជឿជាក់ថាវានឹងដំណើរការល្អដោយើងមិនចាំបាច់យល់លម្អិតពីវាទេ (Abstraction)។ បើសិនជាវាដើរ ល្អណាស់មុខងារហ្នឹងមួយហើយស្រេចមិនចាំបាច់ចំណាយពេលច្រើន ហើយមិនចាំបាច់សរសេរខ្លួងឯង។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ប៉ុន្តែវាមិនបែបហ្នឹងរហូតទេ វាអាចនឹងដើរហើយតែមិនទាន់ដូចអ្វីដែលយើងចង់បាននៅឡើយ ឬក៏យើងចង់កែវាដោយប្រើផ្នែកខ្លះប៉ុណ្ណោះដើម្បីឲ្យចេញមកដូចអ្វីដែលយើងចង់បាន។ ពេលហ្នឹងហើយដែលយើងជួបបញ្ហា។ កូដដែលចម្លងមក ឫ Package ដែលយើងប្រើភាគច្រើនសរសេរមកពិបាកយល់មែនទែន។ ដើម្បីអាចកែផ្នែកណាមួយបាន យើងត្រូវយល់ផ្នែកលម្អិតសិន។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ចំណុចនេះហើយដែលខ្ញុំតែងតែប្រើគោលការណ៍មួយគេហៅវាថា First Principles Reasoning។ ខ្ញុំបានលឺពីគោលការណ៍នេះដំបូងក្នុងកិច្ចសម្ភាសន៍រវាងលោក Chris Anderson និងលោក Elon Musk កាលពីឆ្នាំ 2013។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;លោក Elon Musk បានពន្យល់ថា៖&lt;/p&gt;

&lt;blockquote&gt;
&lt;p&gt;Well, I do think there is a good framework of thinking. It’s Physics. You know, the sort of first principles reasoning. Generally, there are — what I mean by that is — boil things down to their fundamental truths and reason up from there as opposed to reasoning by analogy. Through most of our life, we get through life by reasoning by analogy, which essentially means kinda copying what other people do with slight variations. And you have to do that. Otherwise, mentally, you won’t be able to get through the day. But when you want to do something new, you have to apply the Physics approach. Physics is really sort of figuring out how to discover new things that are counterintuitive, like quantum mechanics.&lt;/p&gt;
&lt;/blockquote&gt;

&lt;p&gt;បើយើងពន្យល់បែបខ្លីៗ គាត់ចង់បានន័យថាបើរឿងហ្នឹងវាស្មុកស្មាញពិបាកយល់យើងត្រូវបំបែកវាជាផ្នែកតូចៗដែលយើងអាចយល់វាបាន ហើយចាប់ផ្តើមផ្គុំវាបញ្ចូលគ្នាឡើងវិញ នោះយើងនឹងយល់ ហើយអាចប្រើវាដើម្បីបង្កើតអ្វីថ្មីៗដែលយើងចង់ធ្វើបានហើយ។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;នេះហើយជាគោលការណ៍ដែលខ្ញុំតែងតែយកមកប្រើ។ ខ្ញុំនឹងព្យាយាមយល់នៅផ្នែកតូចៗនៃកូដនោះ ពេលបានយល់ល្មមគួរសមហើយ ខ្ញុំនឹងបូកវាបញ្វូលគ្នាចេញមកជាកូដទាំងមូលវិញ ពេលនោះហើយដែលខ្ញុំអាចកែរវា ឫក៏ប្រើវាទៅតម្រូវការបាន។ ខ្ញុំគិតថាការគិតបែបនេះវាសំខាន់ ហើយវាបានជួយឲ្យខ្ញុំក្លាយជាវិស្វរករសូហ្វវែរ៍ល្អជាងមុនមួយកម្រិតទៀតជារឿយៗ។&lt;/p&gt;




&lt;p&gt;មើលកិច្ចសម្ភាសន៍លោក Chris Anderson និងលោក Elon Musk នៅ TED Talks កាលពីឆ្នាំ 2013៖ &lt;a href="https://www.youtube.com/embed/IgKWPdJWuBQ?start=1095"&gt;https://www.youtube.com/embed/IgKWPdJWuBQ?start=1095&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;

</description>
    </item>
    <item>
      <title>ចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ក្នុងប្រៅស៍ស័រ</title>
      <dc:creator>Davy CHHOUK</dc:creator>
      <pubDate>Sat, 17 Oct 2020 07:35:05 +0000</pubDate>
      <link>https://dev.to/davychhouk/-4pa7</link>
      <guid>https://dev.to/davychhouk/-4pa7</guid>
      <description>&lt;h3&gt;
  
  
  ភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ (JavaScript)
&lt;/h3&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;ភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍&lt;/strong&gt;តាំងពីដំបូងមកត្រូវបានគេសរសេរឡើងមកដើម្បីតែដំណើរការក្នុងប្រៅស៍ស័រតែប៉ុណ្ណោះ។ ចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ត្រូវបានគេសរសេរឡើងមកដោយប្រើពេលតែដប់ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះកាលពីជំនាន់ឆ្នាំ 90។ ប្រការនេះហើយដែលនាំឲ្យវាមិនមែនជាភាសារដែលមានមុខងារ និងគុណសម្បត្តិល្អគ្រប់គ្រាន់ប៉ុន្មាននោះទេ។ ដោយហេតុបែបហ្នឹងហើយបានជាគេព្យាយាម​ប្រើភាសាផ្សេងមកជំនួសវិញសម្រាប់សរសេរវែបសាយដូចដែលយើងបានឃើញមានមកដូចជា Flash, Java។ តែយ៉ាងណាការធ្វើបែបនេះក៏មិនបានធ្វើឲ្យការ​អភិវឌ្ឍន៍វែបសាយប្រសើរជាងមុនដែរ។ តែវាជាកត្តាជួយជំរុញឲ្យ&lt;strong&gt;ចាវ៉ាស្ក្រីបត៍&lt;/strong&gt;បានវិវត្តន៍ជារឿយៗជារាងរាល់ឆ្នាំរហូតបានក្លាយជាភាសាដ៏មានឥទ្ធិពលដូចសព្វថ្ងៃនេះ។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;a href="https://res.cloudinary.com/practicaldev/image/fetch/s--tvW-z3-g--/c_limit%2Cf_auto%2Cfl_progressive%2Cq_auto%2Cw_880/https://dev-to-uploads.s3.amazonaws.com/i/iisp8mmid9mk43fhc2n8.png" class="article-body-image-wrapper"&gt;&lt;img src="https://res.cloudinary.com/practicaldev/image/fetch/s--tvW-z3-g--/c_limit%2Cf_auto%2Cfl_progressive%2Cq_auto%2Cw_880/https://dev-to-uploads.s3.amazonaws.com/i/iisp8mmid9mk43fhc2n8.png" alt="Alt Text" width="880" height="430"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ក្នុងប្រៅស៍ស័រ&lt;/p&gt;

&lt;h3&gt;
  
  
  ការព្យាយាមប្រើភាសាផ្សេងជំនួសចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ក្នុងការសរសេរវែបសាយ
&lt;/h3&gt;

&lt;p&gt;បញ្ហាធំមួយដែលគេជួបប្រទះជាញឹកញាប់នោះគឺថា&lt;strong&gt;គេត្រូវសរសេរកូដពីដងសម្រាប់មុខងារដែលដូចគ្នា&lt;/strong&gt; ព្រោះថាដំបូងឡើយចាវ៉ាស្ក្រីបត៍មិនអាចប្រើសរសេរកូដ Server បានទេ។ ឧទាហរណ៍៖ យើងធ្វើ Form Validation ក្នុងលើវែបសាយហើយ ហើយយើងត្រូវធ្វើវាម្ដងទៀតនៅលើ Server។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ គេមានគំនិតមួយនោះគឺ &lt;strong&gt;Generate កូដចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ទៅតាមកូដដែលគេសរសេរលើ Server&lt;/strong&gt;។&lt;br&gt;
តែការធ្វើបែបនេះនាំឲ្យជួបបញ្ហាកាន់តែច្រើន ដោយសារកូដដែលបានមកវា inflexible ពិបាកកែ និង debug ហើយកាន់តែយ៉ាប់នោះវាដើរយឺតទៅទៀត។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;វិធីមួយទៀតដែលគេប្រើនោះគឺ &lt;strong&gt;សរសេរជាភាសាផ្សេងហើយ compile/transpile ជាភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍&lt;/strong&gt;។ Gmail សរសេរ Front-End ដោយប្រើចាវ៉ាហើយប្រើ Compiler មក compile កូដចាវ៉ានេះជាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍។ Typescript ដោះស្រាយ Static/Dynamic Typing ក្នុងភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ដោយបង្កើតភាសាមួយទៀតពីលើចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ដែលមាន ប្រព័ន្ធ type រួច transpile ជាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍។ តែយ៉ាងណាគេនៅតែពិបាកក្នុងការ debug កូដដែល compile/transpile មកនេះដោយវាត្រូវមាន compile/transpile សិនទើបអាចបានជាកូដចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ដែលវាត្រូវចំណាយពេល និងអាចមិនដឹងថា bug កើតមកនៅផ្នែកណាមួយ។ អ៊ីចឹងហើយមួយចំនែកធំនៃវែបសាយដែលដំណើរការលើអ៊ីនធឺណិតសព្វថ្ងៃនៅតែត្រូវបានគេសរសេរដោយប្រើភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ដដែល។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ក្រោយមកទៀតគេបានបង្កើត &lt;strong&gt;asm.js&lt;/strong&gt; ដែលវាជា subset របស់ភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍មួយដែលអាចឲ្យភាសាផ្សេងទៀតអាចចាប់យក subset ទាំងនេះដែលវាមានន័យថាកូដដែលដំណើរការជាភាសាផ្សេងដែលវាអាចដំណើរការបានលឿនជាងភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍។ គំនិតនេះបានវិវត្តន៍ជាស្តង់ដារមួយនោះគឺ &lt;strong&gt;WebAssembly&lt;/strong&gt; ដែលវាអាចដំណើរការបានលឿនតែវាមិនអាចទៅកែ &lt;strong&gt;DOM&lt;/strong&gt; របស់វែបសាយបានទេ។ អ៊ីចឹងហើយវានៅតែមិនអាចជំនួយចាវ៉ាស្ក្រីបត៍បានដដែល។&lt;/p&gt;

&lt;h3&gt;
  
  
  Package ឬ Module ក្នុងភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍
&lt;/h3&gt;

&lt;p&gt;ជាយូរមកហើយភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍មិនដែលមាន package ឬ module ទេ។ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះគេប្រើវិធី transpile ដើម្បី transpile កូដចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ដែលសរសេរក្នុងទម្រង់មួយឲ្យក្លាយជាកូដចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ស្ដង់ដា។ &lt;strong&gt;AMDs (Asynchronous Module Definitions)&lt;/strong&gt; ជា specification ដំបូងគេដែលព្យាយាមដោះស្រាយបញ្ហា package ឫ module ក្នុងភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍។ ផ្សេងទៀតមាន &lt;strong&gt;RequireJS&lt;/strong&gt; ហើយ&lt;strong&gt;ណូដ&lt;/strong&gt;ប្រើ &lt;strong&gt;CommonJS&lt;/strong&gt; តែដែលពេញនិយមសព្វថ្ងៃនេះគឺ &lt;strong&gt;ES6 Modules&lt;/strong&gt; ដែលសរសេរជាទម្រង់ import/export។&lt;/p&gt;

&lt;h3&gt;
  
  
  កូដដែលសរសេរខុសពីកូដដំណើរការក្នុងប្រៅស័រ
&lt;/h3&gt;

&lt;p&gt;យើងនឹងសង្កេតមើលឃើញថា&lt;strong&gt;កូដដែលដំណើរការក្នុងប្រៅស័រខុសពីកូដដែលយើងសរសេរក្នុង TextEditor/IDE របស់យើង&lt;/strong&gt;ដោយសារកូដត្រូវបាន transpile/compile សិនមុននឹងអាចយកទៅដំណើរការបាន។ បើយើងបើក devtools របស់ប្រៅស័រដើម្បីមើលកូដចាវ៉ាស្ក្រីបត៍នោះ យើងពិបាកនឹងយល់កូដនេះខ្លាំងណាស់ វារញ៉េរញ៉ៃខុសពីអ្វីដែលយើងបានសរសេរបានអស់ហើយ ឈ្មោះ variable ត្រូវបានដូរ គ្មាន indentation ជាដើម។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ហើយកត្តាមួយទៀតដែលធ្វើឲ្យមានបញ្ហានេះដែរតាំងពីដើមមកនោះ minifying កូដចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ដោយប្រើ tools ផ្សេងៗដើម្បីបង្រួមកូដចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ទាំងអស់ដក space/indentation ចេញហើយបញ្ចូលជា file តែមួយដើម្បីកាត់បន្ថយទំហំកូដដើម្បីឲ្យវាដើរលឿន។ គេបានដោះស្រាយបញ្ហា minify នេះដោយប្រើ source maps ដែលគេអាចប្រើដើម្បី map កូដដែល minify ហើយឲ្យក្លាយជាកូដដូចដើមវិញ។&lt;/p&gt;

&lt;h3&gt;
  
  
  Polyfill​ - វិរះបុរសរបស់ Internet Explorer
&lt;/h3&gt;

&lt;p&gt;បើទោះជារាល់ថ្ងៃមានអ្នកប្រើប្រៅស័រជំនាន់ចុងក្រោយច្រើនដោយសារប្រៅស័រមានមុខងារអាប់ដេតដោយស្វ័យប្រវត្តិក៏ដោយ នៅតែមានអ្នកប្រើជាច្រើនដែលនៅតែប្រើប្រៅស័រជំនាន់ចាស់ដោយសារឧបករណ៍មិនអាចអាប់ដេតបាន ឫគាត់មិនចង់អាប់ដេតក៏ថាបាន។ អ្នកប្រើខ្លះគាត់ត្រូវបានគេតម្រូវឲ្យប្រើប្រៅស័រជនាន់មួយតែម្ដងក៏មាន។​ មកទល់សព្វថ្ងៃនៅតែមានអ្នកប្រើ Internet Explorer (IE) មួយភាគដដែល។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ពេលមានមុខងារថ្មីក្នុងប្រៅស័រ ឫក្នុងភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ ជាទូទៅយើងចង់ប្រើវា។ តែថា! ពេលខ្លះយើងត្រូវ support ប្រៅស័រច្រើនជាពិសេស IE តែម្ដង។ កូដដែលយើងសរសេរដោយប្រើ API ឫមុខងារថ្មីៗទាំងនោះនឹងមិនដើរទេនៅលើប្រៅស័រចាស់ៗ។ នេះជាបញ្ហា! គេមានវិធីមួយដែលគេហៅថា &lt;strong&gt;Polyfill&lt;/strong&gt;។ វាជាវិធីមួយដែលគេជំនួសឲ្យកូដដែលប្រើ API ឫមុខងារថ្មីៗនោះដោយកូដចាវ៉ាស្ក្រីបត៍សុទ្ធដែលវាអាចដើរបានសម្រាប់ប្រៅស័រចាស់ៗ។ ប្រៅស័រថ្មីប្រើកូដថ្មី តែបើជាប្រៅស័រចាស់ៗវិញ វានឹងឡូដកូដជំនួុសនោះវិញ។&lt;/p&gt;

&lt;h3&gt;
  
  
  JQuery - ដំណោះស្រាយរឿង​ compatibility
&lt;/h3&gt;

&lt;p&gt;តាំងពីមុនភាសាស្ក្រីបត៍សម្រាប់ប្រៅស័រមិនមានស្តង់ដារនៅឡើយ វាអាស្រ័យទៅតាមប្រៅស័រនីមួយៗ។ មកដល់សព្វថ្ងៃនៅតែមានបញ្ហានេះដដែលទេគ្រាន់តែតិចជាងមុន។ ឧទាហរណ៍៖ Chrome, Firefox និង Internet Explorer មាន event model ខុសៗគ្នា។ Safari របស់ប៉ោមមិនស្គាល់រូបភាពប្រភេទ WebP ដែលជាប្រភេទរូបភាព optimized សម្រាប់វែបសាយជាដើម និងមានច្រើនទៀត។ វាមានន័យថាកូដដើរនៅក្នុងប្រៅស័រមួយអាចនឹងមិនដើរនៅក្នុងប្រៅស័រមួយទៀតក៏ថាបាន។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ដោយហេតុដូច្នេះហើយបានជា jQuery បានក្លាយជា library ដ៏ពេញនិយមបំផុតមូយក្នុងប្រវត្តិសាស្ដ្រចាវ៉ាស្ក្រីបត៍។ វាជា interface សម្រាប់ប្រៅស័រទាំងអស់។ ហើយបន្ថែមលើនឹង វាមានមុខងារដែលជួយឲ្យការសរសេរវែបសាយមានភាពងាយស្រួលជាងមុនផងដែរ ឧទាហរណ៍ select element ជាដើម។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;តែដោយសារក្រោយៗមកនេះភាសាស្ក្រីបត៍របស់ប្រៅស័រមានចុះស្ដង់ដារ ECMAScript ហើយមួយវិញទៀតមុខងារដែល jQuery ផ្ដល់ឲ្យនោះត្រូវបានគេបញ្ចូលក្នុងភាសាស្តង់ដារច្រើនសឹងតែទាំងអស់ហើយនេះ វាបានធ្វើឲ្យ jQuery បាត់បង់ប្រជាប្រិយភាពជារឿយៗសឹងតែថាយើងមិនត្រូវការ jQuery ទៀតទេ ហើយការប្រើ jQuery បង្ករទៅជាបញ្ហាទៅទៀតនៅពេលព្យាយាម Optimize Performance វែបសាយដែលយើងសរសេរ។ អ៊ីចឹងហើយមុននឹងប្រើ jQuery សូមអ្នកទាំងអស់គ្នាគិតឲ្យច្បាស់សិន។&lt;/p&gt;

&lt;h3&gt;
  
  
  ចាវ៉ាស្ក្រីបត៍បានចេញពីផុតពីប្រៅស័រទៅហើយ
&lt;/h3&gt;

&lt;p&gt;ណូដបានអនុញ្ញាត្តិឲ្យយើងអាចដំណើរការកូដចាវ៉ាស្ក្រីបត៍ក្រៅប្រៅស័របាន ដែលវាបានបង្កើតភាពអាចទៅបានរបស់ចាវ៉ាស្ក្រីបត៍យ៉ាងច្រើនមែនទែន។ Transpilation/Compilation បានអនុញ្ញាត្តិឲ្យគេអាចសរសេរកូដដោយប្រើ API ថ្មីឫវិធីថ្មីបានងាយស្រួល។ ដោយសារតែមាន transpile ហ្នឹងហើយទៀបមាន TypeScript, JSX ចាវ៉ាស្ក្រីបត៍បែប XML របស់ហ្វ្រេមវើរ៍ក React.j និងច្រើនទៀតកើតឡើងមកបាន។ Tools និង utilities ជាច្រើនក៏កើតឡើងច្រើនដែរទៅតាមភាសាដែរវាកាន់តែពេញនិយមពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។ សព្វថ្ងៃនេះយើងអាចសរសេរបានសឹងតែគ្រប់ផ្នែកទៅហើយដោយគ្រាន់តែប្រើភាសាចាវ៉ាស្ក្រីបត៍មួយ។ យើងអាចប្រើចាវ៉ាស្ក្រីបត៍សរសេរវែបសាយ កម្មវិធីទូរស័ព្ទ កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដេស្គថប់ ឫផ្សេងៗទៀតបានទាំងអស់។ និយាយជាខ្លី៖ &lt;strong&gt;JavaScript is taking the world&lt;/strong&gt;។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;👉 អត្ថបទច្រើនទៀតសូមចូលទៅកាន់៖ &lt;a href="https://daseveny.com"&gt;www.daseveny.com&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;

</description>
      <category>javascript</category>
      <category>browser</category>
    </item>
    <item>
      <title>អ្វីទៅជា Imposter Syndrome?</title>
      <dc:creator>Davy CHHOUK</dc:creator>
      <pubDate>Tue, 11 Feb 2020 08:38:14 +0000</pubDate>
      <link>https://dev.to/davychhouk/imposter-syndrome-gh0</link>
      <guid>https://dev.to/davychhouk/imposter-syndrome-gh0</guid>
      <description>&lt;p&gt;ហេឡូវើរ៍ល! ថ្ងៃនេះចាត់ទុកថាថ្ងៃល្អ! ហើយក៏ដល់ពេលដែរដែលញុំគួរតែត្រលប់មកធ្វើអ្វីដែលគិតថាការរឿងល្អធ្វើហើយសប្បាយចិត្ត។ ថ្ងៃនេះខ្ញុំមិនសរសេរពីកូដ ឫបច្ចេកវិទ្យាអីទេ តែសុំនិយាយពីរឿងចិត្តវិទ្យាវិញដែលញុំគិតថាបញ្ហាមួយនេះពាក់ព័ន្ធនឹងគ្នាយើងដែលជាដែលធ្វើការទាក់ទងនឹងបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មានច្រើន។ ប្រធានបទថ្ងៃនេះគឺជំងឺមួយដែលគេហៅថា &lt;strong&gt;Imposter Syndrome&lt;/strong&gt; ឫយើងអាចប្រែជាខ្មែរថា &lt;strong&gt;ជំងឺមនុស្សក្លែងខ្លួន&lt;/strong&gt;។&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;a href="https://media.dev.to/dynamic/image/width=800%2Cheight=%2Cfit=scale-down%2Cgravity=auto%2Cformat=auto/https%3A%2F%2Fi.pinimg.com%2Foriginals%2Faf%2F5a%2F01%2Faf5a01792eca3580997ef3e493b6d33e.png" class="article-body-image-wrapper"&gt;&lt;img src="https://media.dev.to/dynamic/image/width=800%2Cheight=%2Cfit=scale-down%2Cgravity=auto%2Cformat=auto/https%3A%2F%2Fi.pinimg.com%2Foriginals%2Faf%2F5a%2F01%2Faf5a01792eca3580997ef3e493b6d33e.png" alt="ខ្ញុំ ធៀបនឹង អ្នកផ្សេង"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;

&lt;h2&gt;
  
  
  អ្វីទៅជា Imposter Syndrome?
&lt;/h2&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Imposter Syndrome&lt;/strong&gt; ជាជំងឺមួយដែលមានអាការៈដូចជា មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងមិនមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ មានការភ័យខ្លាចថាយើងមិនចេះ ហើយខ្លាចគេដឹងថាយើងមិនខ្លាំងដូចដែលយើងគួរតែ។ បើនិយាយទៅគឺយើងនៅមិនទាន់មានទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯងពិតប្រាកដ ហើយតែងតែមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងនៅខ្វះខាតច្រើនបើធៀបនឹងអ្នកនៅជុំវិញខ្លួន។ &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;អ្នកដែលមានជំងឺនេះ ភាគច្រើនមានអារម្មណ៍ថាខ្លួួនឯងមិនមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការងាររបស់ខ្លួនទាំងដែលការងារកន្លងមកបានបញ្ជាក់ហើយថាបំពេញបានយ៉ាងល្អ។ អ្នកមានជំងឺនេះតែងតែនៅសង្ស័យ ឫនៅមិនទទួលស្គាល់ពីសមិទ្ធិផលដែលសម្រេចបានកន្លងមក ឫភាពឆ្លាតវៃរបស់គេនៅឡើយ។ គេនៅតែមានអារម្មណ៍ដិតដាមនឹងភាពអសមត្ថភាព ឫក៏កំហុសឆ្គងរបស់គេច្រើន។ ហើយនៅតែយល់ថាភាពជោគជ័យកន្លងមកបានមកពីកត្តាសំណាង ឫមានអ្នកជួយច្រើនជាងដោយមិនព្រមទទួលស្គាល់ថា​វាបានមកពីការខិតខំប្រឹងប្រែង និងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនឯងនោះទេ។ &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ជំងឺនេះអាចបណ្ដាលឲ្យអ្នកជំងឺមានអារម្មណ៍មិនសូវល្អ បាក់ទឹកចិត្ត ឫអស់កម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្តសោះកក្រោះបាន។ អ្នកជំងឺអាចមានអារម្មណ៍មិនចង់ធ្វើអ្វីទាំងអស់ ហើយពិបាកខ្លាំងក្នុងការសម្រេចគោលដៅដែលបានដាក់មក។&lt;/p&gt;

&lt;h2&gt;
  
  
  ហេតុអ្វីអ្នកធ្វើការទាក់ទងនឹងបច្ចេកវិទ្យាងាយនឹងរងគ្រោះដោយជំងឺនេះ?
&lt;/h2&gt;

&lt;p&gt;សម្រាប់អ្នកធ្វើការជាមួយបច្ចេកវិទ្យាវិញតួយ៉ាងឌីវែលឡូពើរ៍ ឫប្រូក្រាមើរ៍ងាយនឹងរងគ្រោះដោយសារជំងឺនេះ។ ហេតុអ្វីទៅ? នេះក៏ដោយសារតែបច្ចេកវិទ្យាផ្លាស់ប្ដូរលឿនខ្លាំងណាស់។ ក្នុងរយះពេលដ៏ខ្លីបំផុត អ្វីដែលយើងដឹងអាចនឹងហួសកំណត់បាត់ទៅហើយ ឫក៏មានវិធីល្អជាងនឹងដែលគេគ្រប់គ្នាប្រើបាត់ទៅហើយ ហើយក្នុងវិធីធ្វើអ្វីមួយវិញវាមានវិធីជាច្រើនក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហានោះបានដូចគ្នា។ ដូចច្នេះហើយវាមិនអាចទៅរួចទេដែលយើងចេះដឹងគ្រប់យ៉ាងនោះ។ ដោយហេតុអ៊ីចឹងហើយបានជាអ្នកធ្វើការក្នុងវិស័យនេះងាយនឹងរងគ្រោះនឹងជំងឺមនុស្សក្លែងខ្លននេះណាស់នឹងឯង។&lt;/p&gt;

&lt;h2&gt;
  
  
  ខ្ញុំកើតជំងឺនេះទេដឹង?
&lt;/h2&gt;

&lt;p&gt;បើនិយាយអ៊ីចឹង ចុះញុំវិញអាចកើតជំងឺនេះទេ? អាចដែរ! ប្រសិនបើអ្នកទាំងអស់គ្នាតែងតែមានអារម្មណ៍ដូចខាងក្រោម៖&lt;/p&gt;

&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;បារម្មណ៍ថាមិនអាចសម្រេចបានដូចដែលមនុស្សជុំវិញខ្លួនមានសង្ឃឹមលើអ្នក&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;គេចពីការងារបន្ថែម ឫទំនួលខុសត្រូវដែលមិនមែនជារបស់ខ្លូួន&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;យល់ថាសមិទ្ធិផលក្នុងមកបានដោយកត្តាខាងក្រៅច្រើនជាងដូចជាសំណាង ជំនួយអ្នកផ្សេងជាដើម&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;មិនសូវមានទំនុកចិត្តលើខ្លូនឯងដោយខ្លាចទទួលបរាជ័យ&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;មិនសូវសប្បាយចិត្តនឹងការងារ ឫអ្វីដែលខ្លួនឯងកំពុងធ្វើ&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;មិនសូវហ៊ានធ្វើអ្វីដែលខ្លួនមិនទាន់ស្ទាត់ជំនាញដោយខ្លាចអ្នកដ៏ទៃដឹងថាយើងមិនចេះ&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;

&lt;p&gt;បើខ្លួនឯងចូលច្រើនក្នុងករណីខាងលើនេះ អ្នកអាចនឹងមានជំងឺនេះហើយ។ ថាហើយយ៉ាងម៉េចទៀតបើញុំមានជំងឺនេះ? មិនយ៉ាងម៉េចទេ មិនទាន់ស្លាប់ទេជិតៗប៉ុណ្ណោះ ហាហា! យើងត្រូវព្យាបាលនឹងឯង!&lt;/p&gt;

&lt;h2&gt;
  
  
  ដំណោះស្រាយ
&lt;/h2&gt;

&lt;p&gt;ចុះត្រូវធ្វើយ៉ាងម៉េចហើយខ្ញុំកើតជំងឺនេះមែន? ខ្ញុំសូមណែនាំឲ្យអ្នកទាំងអស់គ្នាទៅជួបអ្នកជំនាញ ឫគ្រូពេទ្យចិត្តវិទ្យាដើម្បីទទួលបានការព្យាបាលដែលត្រឹមត្រូវប្រសិនបើវាមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរ។ បើមិនអ៊ីចឹងទេ អ្នកទាំងអស់គ្នាអាចសាកវិធីងាយៗខាងក្រោមនេះបាន៖ &lt;/p&gt;

&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;ទទួលស្គាល់ការពិត ហើយហ៊ាននិយាយពីវា&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ទទួលស្គាល់សមត្ថភាពខ្លួនឯង&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;កត់ត្រាសមិទ្ធផលដែលសម្រេចបានកន្លងមក&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ត្រូវទទួលស្គាល់ថាយើងមិនអាចដឹង និងចេះបានរឿងគ្រប់យ៉ាងនោះទេ&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ផ្លាស់ប្ដូរការគិតរបស់អ្នកពីការគិតបែបអវិជ្ជមានទៅជាវិជ្ជមានវិញ&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ត្រូវប្រកាន់យកផ្នត់គំនិតថាយើងត្រូវរៀនរហូត បើកទូលាយសម្រាប់ចំនេះដឹងថ្មី ការគិតបែបថ្មី និងអ្វីដែលថ្មីៗជានិច្ច&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;

&lt;p&gt;ត្រូវហើយខាងលើនេះជាអ្វីដែលយើងអាចធ្វើបាន តែវាមិនងាយស្រួលប៉ុន្មានទេក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរផ្នត់គំនិតនោះ។ តែចុងបញ្ចប់ទៅវាជៀសមិនរួចទេដែលយើងត្រូវតែដោះស្រាយបញ្ហាពិតប្រាកដរបស់ខ្លួនយើង។ ជាពិសេសទៅទៀតនោះ បើអ្នកជាឌីវែឡូពើរទៀត ជៀសមិនផុតទេដែលអ្នកទាំងអស់គ្នាត្រូវរៀនបន្តរហូត អ្នកត្រូវសុខចិត្តរៀនអ្នីដែលចេញមកថ្មីៗ ភាសាប្រូក្រាមីងថ្មីៗ បច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ។ ត្រូវចាំថាយើងជាឌីវែឡូពើរ ហើយអាចធ្វើបាន! &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;Sources:&lt;br&gt;
0 - &lt;a href="https://hbr.org/2008/05/overcoming-imposter-syndrome" rel="noopener noreferrer"&gt;https://hbr.org/2008/05/overcoming-imposter-syndrome&lt;/a&gt;&lt;br&gt;
1 - &lt;a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Impostor_syndrome" rel="noopener noreferrer"&gt;https://en.wikipedia.org/wiki/Impostor_syndrome&lt;/a&gt;&lt;br&gt;
2 - &lt;a href="https://youtu.be/ZQUxL4Jm1Lo" rel="noopener noreferrer"&gt;https://youtu.be/ZQUxL4Jm1Lo&lt;/a&gt;&lt;br&gt;
3 - &lt;a href="https://www.parkersoftware.com/blog/developer-impostor-syndrome-why-you-feel-like-a-fake" rel="noopener noreferrer"&gt;https://www.parkersoftware.com/blog/developer-impostor-syndrome-why-you-feel-like-a-fake&lt;/a&gt;&lt;br&gt;
4 - &lt;a href="https://medium.com/@rajeefmk/why-does-software-developers-suffer-from-imposter-syndrome-ccf961d0c29a" rel="noopener noreferrer"&gt;https://medium.com/@rajeefmk/why-does-software-developers-suffer-from-imposter-syndrome-ccf961d0c29a&lt;/a&gt;&lt;br&gt;
5 - &lt;a href="https://www.medicalnewstoday.com/articles/321730.php#overcoming-imposter-syndrome" rel="noopener noreferrer"&gt;https://www.medicalnewstoday.com/articles/321730.php#overcoming-imposter-syndrome&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;

</description>
      <category>impostersyndrome</category>
      <category>ជំងឺមនុសសកលែងខលួន</category>
    </item>
  </channel>
</rss>
