DEV Community: Miłosz Rusznica

Tryb konserwacji WordPress - kiedy się włącza, co widzi Google i jak go wyłączyć

Miłosz Rusznica — Mon, 14 Sep 2026 10:53:03 +0000

Otwierasz rano swoją stronę, a zamiast oferty widzisz jedno zdanie o pracach konserwacyjnych. Nikt niczego nie zmieniał. Tak może wyglądać tryb konserwacji WordPress, który włączył się sam podczas automatycznej aktualizacji wtyczki.

Krótka odpowiedź: WordPress sam włącza tryb konserwacji na czas aktualizacji i sam przestaje go uznawać po 10 minutach. W tym czasie strona odpowiada kodem 503, który Google traktuje jako „wróć później”. Komunikat widoczny dłużej ma inne źródło - i trzeba je znaleźć.

Poniżej wyjaśniamy, kiedy dokładnie tryb się włącza, co widzi wtedy Google i jak zaplanować przerwę bez utraty widoczności.

Spis treści

1. Czym jest tryb konserwacji WordPress i kiedy włącza się sam

Tryb konserwacji to stan, w którym WordPress zamiast strony pokazuje krótki komunikat o pracach. Uruchamia go sama obecność pliku .maintenance w głównym katalogu instalacji. Plik przechowuje moment, w którym powstał.

Po 10 minutach od tego momentu WordPress uznaje konserwację za zakończoną. Strona wraca do pracy, nawet jeśli plik nadal leży na serwerze. Ten sam warunek działał już w WordPressie 4.9.

Kiedy WordPress włącza tryb konserwacji sam

Z kodu WordPressa wynikają trzy sytuacje:

Aktualizacja rdzenia - czyli samego WordPressa do nowej wersji
Aktualizacja włączonej wtyczki - uruchomiona z panelu albo automatycznie w tle
Aktualizacja używanego motywu - aktywnego szablonu strony lub jego motywu nadrzędnego

Na zwykłej, pojedynczej instalacji aktualizacja wyłączonej wtyczki nie uruchamia trybu. Po zakończonej aktualizacji WordPress sam usuwa plik. Jak przejść przez aktualizacje bez niespodzianek, opisujemy w tekście o bezpiecznej aktualizacji WordPressa.

2. „Witryna jest tymczasowo niedostępna z powodu zaplanowanych prac konserwacyjnych” - co oznacza ten komunikat

Tak brzmi komunikat w polskiej wersji WordPressa. Dalej stoi „Zapraszamy ponownie za minutę”, a karta przeglądarki nosi tytuł „Konserwacja”. Na stronach bez polskiego tłumaczenia pojawia się wersja angielska: „Briefly unavailable for scheduled maintenance”.

Komunikat nie oznacza awarii. Z kodu WordPressa wynika, że pojawia się na samym początku ładowania strony, jeszcze przed wtyczkami. W tym oknie nie działa więc żadna wtyczka - ani SEO, ani przekierowania. Wyjątkiem mogą być kopie stron zapisane wcześniej przez serwer, bo te serwer podaje bez udziału WordPressa.

Razem z komunikatem WordPress wysyła kod 503 i nagłówek Retry-After: 600, czyli prośbę o powrót za 600 sekund. To dokładnie te same 10 minut. Do tego dochodzą nagłówki, które zabraniają zapisywania odpowiedzi w pamięci podręcznej.

3. WordPress utknął w trybie konserwacji? Najpierw spójrz na zegar

Skoro WordPress sam kończy tryb po 10 minutach, komunikat widoczny godzinę później ma inne źródło. Sam plik .maintenance po tym czasie niczego już nie blokuje.

Możliwe przyczyny, które sprawdzamy w pierwszej kolejności:

Wtyczka trybu serwisowego - ktoś włączył ją na czas prac i nie wyłączył
Zapisana kopia strony - pamięć podręczna serwera lub CDN, która pominęła nagłówki zakazujące zapisu
Ustawienie na serwerze - przekierowanie włączone w panelu hostingu na czas prac

Realne ryzyko leży gdzie indziej. Gdy aktualizacja urwie się w połowie, komunikat i tak zniknie, ale wtyczka może zostać w niedokończonym stanie. Wtedy zamiast komunikatu możesz zobaczyć krytyczny błąd WordPressa.

Co zrobić, zanim ktokolwiek dotknie plików

Odczekaj 10 minut - licząc od startu aktualizacji, a nie od chwili, w której widzisz komunikat
Otwórz stronę w oknie prywatnym - tak ominiesz wersję zapisaną w przeglądarce
Wyczyść pamięć podręczną - we wtyczce cache i w panelu hostingu, jeśli z nich korzystasz
Sprawdź listę wtyczek - czy wszystkie są włączone i mają wersje, do których miały się zaktualizować
Nie kasuj niczego w pośpiechu - usunięta wtyczka może zabrać ze sobą swoje ustawienia

Jeśli komunikat nadal się wyświetla, zadzwoń do hostingu albo do osoby, która opiekuje się stroną. Ustalenie, co go wyświetla, wymaga już dostępu do serwera.

4. Co widzi Google, gdy strona jest w trybie konserwacji

Google nie czyta treści komunikatu. Patrzy na kod odpowiedzi, który serwer wysyła razem z nim - i to on decyduje o losie adresów strony.

Przy kodzie 503 roboty Google zwalniają pobieranie stron, a zaindeksowane adresy zostają w wynikach. Treść, którą dostały razem z błędem, Google pomija. Gdy strona wraca z kodem 200, tempo pobierania stopniowo rośnie.

Ta ochrona ma granicę. Według dokumentacji Google o błędach HTTP adresy, które długo zwracają błąd serwera, w końcu wypadają z indeksu.

Odpowiedź serweraCo widzi klientCo robi GoogleKiedy ma sens503 z nagłówkiem Retry-AfterKomunikat o przerwieZwalnia, adresy zostają w indeksie, przy długim błędzie wypadająAktualizacja albo pilne wyłączenie strony na 1-2 dni200 ze stroną „wkrótce otwarcie”Zaślepka zamiast ofertyTraktuje zaślepkę jak treść stronyDłuższe zamknięcie, gdy zaślepka ma być widoczna w wyszukiwarce403, 404, 410 lub noindexBłąd albo zwykła stronaUsuwa adresy z wyników wyszukiwaniaNigdy przy czasowym zamknięciu

W lutym 2017 roku blog Google pisał, że bez kodu 503 plansza trafiłaby do indeksu jako treść strony. Ten sam wpis podawał, że przy 503 Googlebot ponawia próby przez mniej więcej tydzień. Aktualna dokumentacja nie podaje takiej liczby i zaleca 503 tylko przy przerwie na 1-2 dni.

5. Jak włączyć tryb konserwacji WordPress, żeby nie stracić pozycji

Czasem przerwa jest konieczna: przebudowa sklepu, przenosiny strony albo awaria, której nie da się szybko obejść. Google opisuje takie sytuacje w poradniku o czasowym wyłączaniu strony.

Kluczowe zdanie brzmi: „If you need to urgently disable the site for 1-2 days, then return an informational error page with a 503 HTTP response status code instead of all content.” W tłumaczeniu: jeśli musisz pilnie wyłączyć stronę na 1-2 dni, zamiast całej treści pokaż stronę informacyjną z kodem 503.

Przerwa do 1-2 dni - strona informacyjna z kodem 503 i nagłówkiem Retry-After, najlepiej w statycznym HTML
Przerwa dłuższa - indeksowalna strona główna z kodem 200, którą klient znajdzie w wyszukiwarce
Nigdy - kody 403, 404, 410, znacznik noindex ani narzędzie do tymczasowego usuwania adresów w Search Console
Najlepiej wcale - zamiast zamykać całą stronę, wyłącz tylko to, co nie działa, np. zamówienia

Google nazywa wyłączenie całej strony środkiem ostatecznym, stosowanym na najwyżej kilka dni.

Pułapka własnego ekranu konserwacji

WordPress pozwala zastąpić swój komunikat własnym ekranem z pliku maintenance.php. Z kodu wynika, że wtedy WordPress nie wysyła kodu 503 - ekran musi ustawić go sam. Bez tego ekran może odpowiadać kodem 200, czyli „wszystko w porządku”.

Nie testowaliśmy tego na żywej stronie. Według tego samego kodu własny ekran też znika po 10 minutach, więc skala problemu jest mała. Inaczej jest, gdy tryb serwisowy WordPress włącza wtyczka na kilka dni - wtedy zapytaj, jaki kod wysyła.

Uwaga na robots.txt

Gdy plik robots.txt odpowiada błędem serwera, Google przez pierwsze 12 godzin wstrzymuje pobieranie całej strony. Potem przez 30 dni korzysta z ostatniej poprawnej wersji pliku.

Z kolejności kodu wynika, że w trybie konserwacji WordPress odpowiada kodem 503 także na robots.txt, który sam generuje. Nie dotyczy to fizycznego pliku robots.txt zapisanego na serwerze. Przy dłuższej przerwie sprawdź, czy plik robots.txt odpowiada normalnie.

6. Strona w budowie a tryb konserwacji - dwie różne sytuacje

Strona w budowie to nowa witryna przed startem. Tryb konserwacji dotyczy strony, która już działa i ma swoje adresy w Google. Te dwie sytuacje wymagają innych decyzji.

Działająca strona na krótką przerwę dostaje kod 503, żeby Google zachował jej adresy. Nowa strona nie ma jeszcze czego chronić. Zaślepka „wkrótce otwarcie” z kodem 200 pokaże Google tylko samą zaślepkę.

Nie oczekuj więc, że nowa strona pojawi się w wynikach, zanim ją odsłonisz. Szerzej piszemy w tekście o tym, dlaczego strona nie pojawia się w Google.

7. Kiedy tryb konserwacji to zadanie dla fachowca

Sam komunikat mija po 10 minutach. Problemem jest to, co może po nim zostać: aktualizacja urwana w połowie, wtyczka w nieznanym stanie i brak kopii sprzed zmian.

Pomoc jest potrzebna, gdy:

komunikat nie znika mimo odczekania i wyczyszczenia pamięci podręcznej
po zniknięciu komunikatu strona pokazuje błąd albo biały ekran
nie wiesz, która wtyczka aktualizowała się jako ostatnia
nie masz kopii zapasowej WordPressa sprzed aktualizacji

Tu zaczyna się praca na plikach serwera. Trzeba ustalić, która wtyczka stanęła w połowie, i przywrócić ją bez utraty danych. Pośpiech potrafi zamienić dziesięciominutową przerwę w dłuższą awarię.

Jak aktualizujemy strony klientów

W pracowni każda aktualizacja ma stałą kolejność: kopia zapasowa, aktualizacja, sprawdzenie strony i listy wtyczek. Przed własną aktualizacją zajrzyj do panelu Stan witryny - pokaże problemy, które lepiej znać wcześniej.

Opiekujemy się stronami firm w Garwolinie i okolicy tak, żeby aktualizacje nie zaskakiwały ich klientów. Napisz do nas, jeśli wolisz, żeby aktualizacje działy się bez Twojego udziału.

8. Co zapamiętać o trybie konserwacji

Tryb konserwacji WordPress wygląda groźnie, ale sam w sobie nie oznacza awarii. Najważniejsze fakty:

10 minut - po tym czasie WordPress sam kończy wbudowany tryb
Kod 503 - mówi Google „wróć później” i chroni adresy przy krótkiej przerwie
Komunikat po 10 minutach - pochodzi z innego źródła, np. wtyczki albo zapisanej kopii strony
Własny ekran - bez kodu 503 może odpowiadać kodem 200
Dłuższa przerwa - indeksowalna strona z kodem 200, nigdy 404 ani noindex
Urwana aktualizacja - prawdziwe ryzyko to wtyczka w połowie, nie sam komunikat

Komunikat nie znika albo po aktualizacji strona działa inaczej niż wcześniej? Pracownia MRdesign z Garwolina zacznie od kopii i ustalenia przyczyny, nie od kasowania plików. Napisz do nas.

Często zadawane pytania

Jak wyłączyć tryb konserwacji WordPress?

Wbudowany tryb wyłącza się sam, najpóźniej 10 minut od startu aktualizacji. Jeśli komunikat stoi dłużej, otwórz stronę w oknie prywatnym i wyczyść pamięć podręczną. Gdy to nie pomaga, źródło leży poza wbudowanym trybem, np. we wtyczce trybu serwisowego albo w ustawieniach serwera.

Ile trwa tryb konserwacji WordPress?

Tyle, ile aktualizacja, ale WordPress uznaje go najwyżej przez 10 minut. Po tym czasie strona wraca do pracy, nawet jeśli plik .maintenance nadal leży na serwerze. Nagłówek Retry-After: 600, wysyłany razem z komunikatem, oznacza te same 10 minut.

Czy tryb konserwacji szkodzi SEO?

Krótki tryb z kodem 503 nie usuwa strony z Google: roboty zwalniają, a zaindeksowane adresy zostają w wynikach. Kłopot zaczyna się, gdy błąd serwera trwa długo, bo wtedy adresy w końcu wypadają z indeksu. Dlatego Google zaleca 503 tylko przy pilnym wyłączeniu strony na 1-2 dni.

Czy mogę usunąć plik .maintenance?

Tak, plik pozostały po urwanej aktualizacji można usunąć, ale najpierw ustal, czy aktualizacja naprawdę się zakończyła. Usunięcie pliku nie naprawi wtyczki, która zaktualizowała się tylko częściowo. Po 10 minutach WordPress i tak ignoruje ten plik, więc pośpiech niczego nie zmienia.

Czym się różni błąd 503 w trybie konserwacji od 503 przy przeciążonym hostingu?

W trybie konserwacji kod 503 wysyła sam WordPress, razem z komunikatem o pracach i nagłówkiem Retry-After. Przy przeciążeniu ten sam kod zwraca serwer, np. gdy strona przekroczy limit procesów PHP na hostingu. Więcej piszemy o tym w tekście o szybkiej stronie WordPress.

Strona internetowa agenta ubezpieczeniowego - co musi zawierać i co klient sprawdzi w rejestrze KNF

Miłosz Rusznica — Fri, 11 Sep 2026 22:48:39 +0000

Przy wyborze hydraulika klient ma opinie i zdjęcia. Przy wyborze agenta ma coś jeszcze: jawny rejestr prowadzony przez Komisję Nadzoru Finansowego. Strona internetowa agenta ubezpieczeniowego może z tego rejestru zrobić atut albo stanąć z nim w sprzeczności.

Krótka odpowiedź: Strona internetowa agenta ubezpieczeniowego powinna pokazać numer wpisu do rejestru agentów i listę towarzystw zgodną z rejestrem. Ustawa nie każe publikować numeru na stronie, tylko podać go klientowi przed zawarciem umowy. Strona pozwala klientowi sprawdzić Cię, zanim zadzwoni.

Rejestr pokazuje też, dla których towarzystw działasz. Strona obiecująca „porównanie ofert wszystkich towarzystw”, gdy rejestr wymienia jedno, przegrywa przy pierwszym sprawdzeniu.

Stan prawny: wrzesień 2026, tekst jednolity ustawy o dystrybucji ubezpieczeń (Dz.U. 2026 poz. 12). Artykuł opisuje przepisy z perspektywy strony internetowej i nie jest poradą prawną.

Spis treści

1. Co musi zawierać strona internetowa agenta ubezpieczeniowego

„Musi” znaczy tu: bez tego klient nie ma powodu Ci zaufać. Część tych informacji i tak przekażesz mu przed zawarciem umowy.

Numer wpisu do rejestru agentów - razem z adresem rejestru KNF
Firmy towarzystw - lista zgodna z tym, co widnieje w rejestrze
Informacja, że jesteś agentem - i czy działasz dla jednego zakładu, czy kilku
Dane firmy - firma, pod którą działasz, i adres siedziby
Kontakt - telefon, e-mail i adres biura
Reklamacje - informacja o reklamacjach, skargach i pozasądowym rozwiązywaniu sporów

Pięć z sześciu pozycji pokrywa się z art. 22 ust. 1 ustawy o dystrybucji ubezpieczeń. To informacje, które agent przekazuje klientowi przed zawarciem umowy ubezpieczenia.

Klient dostanie je tak czy inaczej. Twoja strona decyduje tylko, czy zobaczy je przy wyborze agenta, czy dopiero przed zawarciem umowy.

Dane firmy najlepiej widać w stopce - piszemy o niej w tekście o stopce na stronie internetowej.

2. Numer wpisu do rejestru agentów - co każe ustawa

Art. 22 ust. 1 pkt 4 wymienia trzy rzeczy naraz. Agent podaje klientowi numer wpisu do rejestru agentów. Do tego adres strony internetowej, na której rejestr jest dostępny, oraz sposób sprawdzenia wpisu.

Termin jest jeden: przed zawarciem umowy ubezpieczenia. Przepis mówi o tym, co klient ma dostać przed umową, a nie o Twojej stronie.

Ustawa nie każe mieć numeru na stronie

Przeszukaliśmy tekst jednolity ustawy. Wyrażenie „strona internetowa” w różnych formach pada w nim 22 razy. Żadne z tych miejsc nie każe agentowi publikować numeru wpisu na własnej stronie.

Sama strona nie wypełnia też obowiązku z art. 22. Informacje z art. 22 ust. 1 pkt 2-6 przekazuje się w postaci papierowej (art. 9 ust. 1). Stronę internetową wolno do tego użyć tylko na warunkach z art. 9 ust. 4.

Gdy nie są skierowane bezpośrednio do klienta, muszą zajść łącznie cztery warunki:

klient zgodził się na przekazanie informacji przez stronę
ma regularny dostęp do Internetu, a dowodem jest adres e-mail podany przy transakcji
został powiadomiony drogą elektroniczną o miejscu tych informacji na stronie
informacje są dostępne przez okres, w którym może się z nimi zapoznać

Numer w stopce nie zastępuje więc informacji przed umową. Robi co innego: pozwala Cię sprawdzić, zanim klient zadzwoni. I nic nie kosztuje.

Jak sprawdzić agenta ubezpieczeniowego w KNF

Rejestr pośredników ubezpieczeniowych prowadzi KNF w systemie rejestracji internetowej (art. 52 ust. 3). Składa się z rejestru agentów i rejestru brokerów. Klient znajdzie go pod adresem rpu.knf.gov.pl.

Według strony KNF dane udostępnia się „po wypełnieniu formularza elektronicznego”. Wyszukanie jest możliwe „po wpisaniu co najmniej jednej danej identyfikującej pośrednika”.

Rejestr jest jawny w zakresie aktualnych danych (art. 52 ust. 4). Gdy numer na stronie zgadza się z wpisem, klient ma dowód przed pierwszym telefonem.

3. Agent wyłączny czy multiagencja - co pokazać na stronie

Hasło „multiagencja ubezpieczeniowa” obiecuje klientowi wybór. „Agent wyłączny” zapowiada jedno towarzystwo. Oba modele są uczciwe, jeśli strona mówi prawdę.

Ustawa każe powiedzieć to klientowi przed zawarciem umowy. Agent informuje, czy działa na rzecz jednego, czy wielu zakładów ubezpieczeń (art. 22 ust. 1 pkt 2). Podaje też firmy tych zakładów. Ustawa mówi „zakład ubezpieczeń”, w rozmowie z klientem mówi się „towarzystwo”.

Lista na stronie i lista w rejestrze powstają dwiema drogami

Rejestr zawiera tę samą informację, tylko z drugiej strony. Przy agencie będącym osobą fizyczną art. 55 ust. 1 wymienia w nim firmy zakładów i zakres pełnomocnictw.

Wniosek o wpis agenta składa zakład ubezpieczeń, nie agent. Robi to niezwłocznie, najpóźniej w 14 dni od zawarcia umowy agencyjnej (art. 53 ust. 1). KNF dokonuje wpisu w 30 dni od złożenia kompletnego wniosku (art. 54 ust. 1).

Stronę aktualizujesz Ty, rejestr - towarzystwo i KNF.

Nowe towarzystwo dopiszesz na stronie w dniu podpisania umowy agencyjnej, a w rejestrze pojawi się później. Przez ten czas obie listy mogą się rozjechać.

Bezpieczniej dopisać towarzystwo wtedy, gdy widać je już w rejestrze.

4. Agent czy broker - czyj interes reprezentujesz

Agent działa w imieniu lub na rzecz zakładu ubezpieczeń. Broker działa w imieniu lub na rzecz klienta. Tak różnicę opisuje art. 4 ust. 3 i 4.

Broker ma zezwolenie KNF i jest wpisany do rejestru brokerów (art. 3 ust. 1 pkt 5). Numer wpisu podaje przy pierwszej czynności (art. 32 ust. 1 pkt 2), agent - przed zawarciem umowy.

Informację, że jesteś agentem ubezpieczeniowym, i tak podasz przed umową (art. 22 ust. 1 pkt 3). Kłopot zaczyna się wtedy, gdy strona sugeruje działanie na rzecz klienta, a stoi za nią umowa agencyjna.

5. Reklama agenta ubezpieczeniowego - co wolno napisać

Art. 7 ust. 3 obejmuje wszystkie informacje kierowane przez dystrybutora do klienta, także reklamowe i marketingowe. Mają być jasne, rzetelne i niewprowadzające w błąd. Informacje o charakterze reklamowym lub marketingowym są przy tym wyraźnie oznaczone (art. 7 ust. 4).

„Porównamy oferty wszystkich towarzystw” przy jednym towarzystwie w rejestrze nie jest informacją rzetelną. Hasło „najtańsze OC w okolicy” również wymaga pokrycia.

Słowo „agent ubezpieczeniowy” w nazwie i reklamie

Określeń wskazujących na działalność agencyjną mogą używać w firmie lub reklamie podmioty wpisane do rejestru agentów. Tak stanowi art. 24, który dopuszcza jeszcze podmioty z art. 42 ust. 1.

Art. 90 ust. 1 dotyczy kogoś, kto nie jest dystrybutorem, a używa określeń wskazujących na dystrybucję ubezpieczeń. Grozi za to grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Dla wpisanego agenta to nie zagrożenie, tylko argument. Słowo „agent” znaczy coś konkretnego właśnie dlatego, że nie każdy może go użyć w reklamie. Stronę, która przedstawia Cię jako agenta, bezpieczniej uruchomić po wpisie do rejestru.

Rekomendacje KNF, które dotkną agentów przez towarzystwa

Najpóźniej od 1 lipca 2027 r. towarzystwa mają stosować rekomendacje KNF, adresowane do nich, a nie do agentów. Zakład ma zobowiązać agentów do przekazywania mu materiałów reklamowych o swoich produktach, których sam nie przygotował (rekomendacja 14.2). Materiał niejasny, nierzetelny lub wprowadzający w błąd zakład każe poprawić albo wycofać (rekomendacja 14.3).

Rekomendacja 14 nie wymienia stron internetowych wprost. Warto jednak założyć, że opis polisy na Twojej stronie to w praktyce taki materiał.

6. Wycena ubezpieczenia online - kiedy kalkulator jest dystrybucją

Kalkulator składki wygląda na dodatek do strony. Ustawa patrzy na niego poważniej.

Art. 4 ust. 2 zalicza do dystrybucji ubezpieczeń także działania na stronach internetowych. Chodzi o udzielanie informacji o umowach na podstawie kryteriów wybranych przez klienta.

Jest jednak warunek: klient musi być w stanie pośrednio lub bezpośrednio zawrzeć umowę przez stronę. Kalkulator, który do tego prowadzi, jest w świetle ustawy dystrybucją, a nie gadżetem. Obowiązuje go ten sam art. 7 ust. 3 co rozmowę przy biurku.

Nie każdy formularz wyceny wpada w tę definicję - rozstrzyga możliwość zawarcia umowy przez stronę.

Przy ubezpieczeniu na życie pytanie o zdrowie zbiera dane szczególnej kategorii z art. 9 ust. 1 RODO. Szerzej o formularzach piszemy w tekście o formularzu kontaktowym na stronie firmowej.

7. Opinie klientów agenta ubezpieczeniowego i lokalna widoczność

Opinie warto zbierać w wizytówce Google i pokazywać na stronie z imieniem oraz kontekstem. Jak to zrobić, opisujemy w tekście o opiniach klientów na stronie internetowej.

Strona www agenta ubezpieczeniowego i wizytówka powinny podawać ten sam adres biura i to samo nazwisko. Na zapytania w rodzaju „ubezpieczenia Garwolin” pracują obie naraz. Więcej w tekście o pozycjonowaniu lokalnym w Google.

8. Strona internetowa agenta ubezpieczeniowego - lista kontrolna

Strona internetowa agenta ubezpieczeniowego nie wygrywa kalkulatorem ani zdjęciem biura. Wygrywa tym, że wytrzymuje sprawdzenie w rejestrze.

Numer wpisu do rejestru agentów - widoczny razem z adresem rejestru
Lista towarzystw zgodna z rejestrem - nowe dopisane dopiero po wpisie
Jasny status - agent, a nie broker, jedno towarzystwo albo kilka
Obietnice z pokryciem - zero „porównania wszystkich ofert” przy jednym towarzystwie
Kalkulator i formularz - rzetelne informacje, ostrożnie z pytaniami o zdrowie
Dane firmy i reklamacje - firma, adres siedziby, droga do reklamacji

Większość tej listy to nie grafika, tylko zgodność z rejestrem i ustawą.

MRdesign z Garwolina robi stronę agenta tak, żeby numer wpisu i lista towarzystw zgadzały się z rejestrem. Poproś o wycenę - zaczniemy od sprawdzenia Twojego wpisu w KNF.

Często zadawane pytania o stronę agenta ubezpieczeniowego

Czy agent ubezpieczeniowy ma obowiązek poinformować klienta o numerze wpisu do rejestru agentów?

Tak. Art. 22 ust. 1 pkt 4 każe podać go klientowi przed zawarciem umowy ubezpieczenia. Agent podaje też adres rejestru i sposób sprawdzenia wpisu. Ustawa nie każe publikować numeru na własnej stronie.

Jak sprawdzić agenta ubezpieczeniowego w KNF?

Służy do tego wyszukiwarka rejestru pośredników pod adresem rpu.knf.gov.pl. Rejestr agentów ubezpieczeniowych jest jego częścią, a prowadzi go KNF. Według strony KNF trzeba wybrać rodzaj podmiotu i wpisać co najmniej jedną daną identyfikującą pośrednika.

Jak sprawdzić, czy agent ubezpieczeniowy ma licencję?

To określenie potoczne, w ustawie nie pada ani razu. Formalnie liczy się wpis do rejestru agentów i numer wpisu, nazywany przez klientów „numerem RAU”. Zezwolenie KNF ma broker, nie agent. Sprawdzasz więc wpis, tak jak w pytaniu wyżej.

Agent wyłączny czy multiagent - czym się różnią?

Potocznie agent wyłączny działa na rzecz jednego zakładu ubezpieczeń, a multiagent na rzecz kilku. Art. 22 ust. 1 pkt 2 każe powiedzieć o tym klientowi przed zawarciem umowy. W rejestrze agentów widnieją firmy zakładów, na rzecz których agent działa.

Czym się różni agent od brokera ubezpieczeniowego?

Agent działa w imieniu lub na rzecz zakładu ubezpieczeń, a broker w imieniu lub na rzecz klienta. Tak różnicę opisuje art. 4 ust. 3 i 4. Agent ma umowę agencyjną z zakładem i wpis do rejestru agentów. Broker ma zezwolenie KNF i wpis do rejestru brokerów (art. 3 ust. 1 pkt 2 i 5).

Stan witryny WordPress - kiedy błąd krytyczny nie jest awarią

Miłosz Rusznica — Wed, 26 Aug 2026 10:22:01 +0000

Stan witryny WordPress pokazuje „1 błąd krytyczny”, a Twoja strona działa bez zarzutu. Klienci dzwonią, formularz wysyła, nic nie padło.

To nie usterka panelu. To skutek tłumaczenia, przez które łatwo wpaść w panikę o coś, co awarią nie jest.

Krótka odpowiedź: Stan witryny WordPress to ekran diagnostyczny w Narzędziach. Dzieli wyniki testów na krytyczne problemy, zalecane usprawnienia i testy zaliczone. Wpis krytyczny nie oznacza awarii, tylko rzecz mogącą wpływać na wydajność albo bezpieczeństwo.

Spis treści

1. Stan witryny WordPress - co pokazuje ten ekran

Ekran znajdziesz w panelu pod Narzędzia > Stan witryny. Ma dwie zakładki: Status oraz Informacje o stanie witryny.

Pierwsza zakładka wypisuje wyniki testów. Druga to sucha lista danych o serwerze, bazie, motywie i wtyczkach.

Ekran dodał WordPress 5.2, wydany 7 maja 2019 roku. Wersja 5.1 dodała wcześniej ostrzeżenia o starym PHP, ale nie ten ekran.

Trzy sekcje, które widzisz na górze

Krytyczne problemy - panel po polsku pisze „1 błąd krytyczny”, „2 błędy krytyczne” albo „5 błędów krytycznych”
Zalecane usprawnienia - dokładnie tak, nie „ulepszenia”, jak piszą polskie poradniki
Testy zaliczone - w tej kolejności słów, z licznikiem „element bez problemów”

Każdy wpis dostaje jeszcze kategorię. WordPress używa czterech: Wydajność, Bezpieczeństwo, Prywatność i Rozwiązywanie problemów.

Kategoria mówi więcej niż kolor. Czerwony wpis z kategorią Wydajność znaczy, że strona działa, tylko wolniej.

Wskazówka praktyczna: oceniaj wpisy po kategorii, nie po kolorze. To jedna zmiana nawyku, a zmienia cały odbiór tego ekranu.

2. Dlaczego stan witryny WordPress nie ma wyniku procentowego

Bo wskaźnik procentowy zniknął w WordPressie 5.3, jeszcze w 2019 roku. Zastąpiły go dwa stany słowne.

Pierwszy to „Good”. Drugi po polsku brzmi „Powinien zostać poprawiony”.

Powód podał sam zespół rdzenia WordPressa. Procent pokazywał, ile testów przeszło, a nie jak dobra jest strona.

W notatce o zmianie stoi, że poprzednia wersja zawierała „only an indicator and a percentage”. Szczegóły są w zapowiedzi zmian w WordPressie 5.3.

Ma to jeden praktyczny skutek. Jeśli poradnik obiecuje Ci 100% w tym ekranie, opisuje element, którego nie ma.

Ekran wygląda tak samo od wersji 5.3. Nie ma więc wyniku do wykręcenia, a zamiast liczby czytasz konkretne wpisy.

3. Błąd krytyczny na ekranie to nie awaria strony

Tu leży całe nieporozumienie. Polski panel nazywa te wpisy „błędami krytycznymi”.

W oryginale angielskim stoi tam co innego. WordPress używa wyrażenia „critical issue”, czyli problem, a nie błąd.

Różnica nie jest kosmetyczna. „Błąd krytyczny” to w WordPressie nazwa prawdziwej awarii. Tak nazywa się biała strona i komunikat, że w witrynie wystąpił błąd krytyczny.

Właściciel firmy widzi w panelu „błąd krytyczny” i wpisuje to w Google. Trafia na poradniki o białej stronie i zaczyna panikować o coś, co działa.

Jak to rozstrzygnąć w pięć sekund

Otwórz swoją stronę w oknie incognito. Widzisz normalną stronę? To wpis diagnostyczny, nie awaria.

Widzisz białą stronę albo komunikat o błędzie? Wtedy pomoże osobny tekst o tym, jak naprawić krytyczny błąd WordPressa.

Sam panel zresztą tłumaczy, o co chodzi. Opis sekcji mówi, że krytyczne problemy „mogą mieć duży wpływ na wydajność lub bezpieczeństwo witryny”. Dalej pada zdanie, że ich rozwiązanie „powinno być priorytetem”.

Zwróć uwagę na słowo „mogą”. To prognoza ryzyka, a nie opis usterki.

4. Krytyczne problemy WordPress - cztery wpisy i ich realna pilność

Nie każdy czerwony wpis waży tyle samo. Cztery pojawiają się najczęściej i każdy znaczy co innego.

Przestarzała wersja PHP

WordPress zaleca PHP w wersji 8.3 lub nowszej. Działa też na 7.4, ale takie wersje nie dostają już poprawek.

W wymaganiach stoi, że stara wersja „may expose your site to security vulnerabilities”. Czyli naraża witrynę na luki w zabezpieczeniach. Podają to wprost oficjalne wymagania WordPressa.

To jeden z niewielu wpisów bez dyskusji. Wersję trzeba podnieść, tylko rzadko kończy się na jednym kliknięciu.

Stara wtyczka potrafi przestać działać na nowym PHP. Dlatego wersję przełącza się po kopii zapasowej i po sprawdzeniu, co na stronie z niej korzysta.

Sama kolejność kroków ma znaczenie, bo cofnięcie zmian bywa trudniejsze niż ich wprowadzenie. Opisaliśmy ją w tekście o tym, jak bezpiecznie zaktualizować WordPressa.

Przełącznik wersji leży w panelu hostingu i wszędzie wygląda inaczej. Robimy to dla klientów z Garwolina i z całej Polski w ramach opieki nad stroną.

Pętla zwrotna WordPress

Komunikat brzmi: witryna nie mogła ukończyć żądania pętli zwrotnej. Dokumentacja WordPressa klasyfikuje go jako pozycję z sekcji krytycznej.

Pętla zwrotna to żądanie, które strona wysyła sama do siebie. Uruchamia zaplanowane zdarzenia i sprawdza kod we wbudowanych edytorach.

Skutek bywa niewidoczny gołym okiem. Zaplanowane zadania przestają się odpalać, a strona wygląda zupełnie normalnie.

Przyczyna leży zwykle poza WordPressem, po stronie serwera. Diagnoza schodzi wtedy do konfiguracji hostingu, dlatego warto wiedzieć, jak wybrać hosting pod WordPressa.

Automatycznie ładowane opcje

Ten test dodał WordPress 6.6. Sprawdza, ile danych baza ładuje automatycznie przy każdym żądaniu.

Próg wynosi 800 000 bajtów, czyli około 800 kilobajtów. Po przekroczeniu wpis dostaje status krytyczny i kategorię Wydajność.

Kategoria zdradza, o co naprawdę chodzi. Strona działa, tylko wolniej, bo ciągnie zbędny bagaż przy każdym otwarciu.

Bagaż zostawiają zwykle wtyczki, także te dawno odinstalowane. Tabelę opcji czyści się na kopii i wpis po wpisie, bo skasowanie niewłaściwego klucza wyłącza działającą funkcję.

Wyłączone aktualizacje w tle

Ten wpis bywa krytyczny z jednego powodu. Ktoś świadomie wyłączył automatyczne aktualizacje.

W kodzie odpowiada za to filtr automatic_updater_disabled. WordPress nie wie, czy była to decyzja, czy awaria, więc oznacza sprawę jako krytyczną.

Zanim cokolwiek włączysz z powrotem, ustal, kto i po co to wyłączył. Czasem powód był dobry, na przykład wtyczka psująca się po każdej aktualizacji.

5. Zalecane usprawnienia WordPress - te mogą poczekać

Żółte wpisy nie wymagają nocnej interwencji. Trzy z nich widzi u siebie prawie każda mała firma.

Trwała pamięć podręczna obiektów

To najczęściej opacznie rozumiany wpis z całego ekranu. Brzmi groźnie, a znaczy tyle, że przekroczyłeś jeden z progów.

500 wpisów ładowanych automatycznie
100 000 bajtów ich łącznego rozmiaru
1000 komentarzy
1000 opcji
1000 wpisów
1000 terminów
1000 użytkowników

Wystarczy przekroczyć jeden próg z tej listy. Kod sprawdza je po kolei i przy pierwszym trafieniu wystawia sugestię.

Dlatego zobaczy to także mała strona firmowa. Wystarczy rozdmuchana tabela opcji, a nie tysiące podstron.

Najważniejsze jest to, że ten test nigdy nie ma statusu krytycznego. Najwyżej trafi do zalecanych usprawnień.

Pamięć podręczna strony

Ten test dodał WordPress 6.1. Za dobry czas odpowiedzi serwera uznaje 600 milisekund.

Oba testy związane z pamięcią podręczną działają tylko na produkcji. Na kopii roboczej nie zobaczysz ich w ogóle.

Temat jest szerszy niż ten ekran. Zebraliśmy go osobno w tekście o tym, jak zbudować szybką stronę na WordPressie.

Nieaktywne wtyczki i motywy

Wyłączona wtyczka nadal leży w plikach na serwerze. Jeśli ma lukę, dezaktywacja jej nie usuwa.

Dlatego WordPress zaleca skasowanie tego, czego nie używasz. To najprostsza pozycja z całej listy.

Osobna sprawa to wtyczka, którą porzucił autor. Rozpoznaje się ją inaczej, a opisaliśmy to w tekście o porzuconej wtyczce WordPress.

6. Werdykt dla najczęstszych ostrzeżeń

Poniżej skrót całego artykułu. Trzecia kolumna mówi, co zrobić, a nie czym to jest.

OstrzeżenieCo realnie znaczyCo zrobićPrzestarzała wersja PHPStrona stoi na wersji, która nie dostaje już poprawekNapraw, ale po kopii i po sprawdzeniu wtyczekPętla zwrotnaStrona nie może wysłać żądania sama do siebieSprawdź, bo od tego zależą zaplanowane zadaniaAutomatycznie ładowane opcjeBaza ładuje ponad 800 000 bajtów przy każdym żądaniuZaplanuj czyszczenie tabeli opcji, to kategoria WydajnośćAktualizacje w tle wyłączoneKtoś wyłączył je świadomie, filtrem w kodzieUstal, kto i po co, dopiero potem decydujTrwała pamięć podręczna obiektówPrzekroczony jeden z progów, na przykład 1000 wpisówMożesz odłożyć, ten test nigdy nie jest krytycznyPamięć podręczna stronySerwer odpowiada wolniej niż w 600 milisekundZaplanuj, dotyczy szybkości i tylko produkcjiNieaktywne wtyczki i motywyPliki leżą na serwerze i mogą mieć lukęUsuń, to kwestia jednej minuty

Jedna rzecz rzuca się w oczy przy tej tabeli. Sporo wpisów to sprawy hostingu, a nie samego WordPressa.

7. Stan witryny WordPress - co z tym zrobić po kolei

Zamiast gonić nieistniejący wynik procentowy, przejdź listę raz porządnie. Sześć kroków wystarczy.

Sprawdź, czy strona w ogóle działa - okno incognito rozstrzyga to w pięć sekund
Czytaj kategorię, nie kolor - Wydajność znaczy wolniej, Bezpieczeństwo znaczy ryzyko
Zamknij PHP i pętlę zwrotną - te dwa wpisy realnie warto naprawić
Zaplanuj czyszczenie opcji - próg 800 000 bajtów dotyczy szybkości, nie bezpieczeństwa
Zostaw pamięć podręczną obiektów - ten test nigdy nie jest krytyczny
Usuń nieużywane wtyczki i motywy - minuta pracy, realnie mniej ryzyka

Trzy pozycje z tej listy wychodzą poza panel WordPressa. Wersja PHP, pętla zwrotna i czas odpowiedzi serwera mieszkają u dostawcy hostingu.

Tam kończy się samodzielne klikanie, a zaczyna praca z kopią zapasową i konsolą. Prowadzimy strony firmowe w Garwolinie i okolicach, więc robimy to na co dzień.

Masz na ekranie wpis, którego nie umiesz zaszufladkować? Napisz do nas - przejrzymy listę i powiemy wprost, co jest pilne, a co może poczekać.

Często zadawane pytania o stan witryny WordPress

Czym jest stan witryny WordPress?

To ekran diagnostyczny w panelu, pod Narzędzia > Stan witryny. Dodał go WordPress 5.2 w maju 2019 roku. Wyniki dzieli na krytyczne problemy, zalecane usprawnienia i testy zaliczone, a każdemu wpisowi przypisuje kategorię: Wydajność, Bezpieczeństwo, Prywatność albo Rozwiązywanie problemów.

Czy błąd krytyczny w stanie witryny oznacza, że strona nie działa?

Nie. Panel po polsku pisze „1 błąd krytyczny”, a w oryginale stoi „critical issue”, czyli problem - element mogący mieć duży wpływ na wydajność lub bezpieczeństwo witryny. Prawdziwa awaria wygląda inaczej, bo strona się wtedy nie otwiera.

Dlaczego nie widzę procentowego wyniku stanu witryny?

Bo wskaźnik procentowy zniknął w WordPressie 5.3 w 2019 roku. Zastąpiły go dwa stany słowne: „Good” oraz „Powinien zostać poprawiony”. Zespół rdzenia uzasadnił to tym, że procent pokazywał, ile testów przeszło, a nie jak dobra jest strona.

Co znaczy komunikat o trwałej pamięci podręcznej obiektów?

Że przekroczyłeś jeden z progów, przy których WordPress w ogóle sugeruje ten mechanizm. Progi domyślne to 500 wpisów ładowanych automatycznie, 100 000 bajtów ich rozmiaru oraz po 1000 komentarzy, opcji, wpisów, terminów i użytkowników. Wystarczy jeden przekroczony próg, a sam test nigdy nie ma statusu krytycznego.

Czy stan witryny wpływa na pozycję w Google?

Nie bezpośrednio, bo Google nie czyta tego ekranu. Wpływ jest pośredni i idzie przez rzeczy, które ekran mierzy: czas odpowiedzi serwera, HTTPS oraz aktualność PHP. Poprawiasz je dla użytkownika, a wyszukiwarka korzysta przy okazji.

Czy trzeba usuwać nieaktywne wtyczki i motywy?

Jest to zalecane. Nieaktywna wtyczka nadal leży w plikach na serwerze i nadal może mieć lukę, której dezaktywacja nie usuwa. To jednak inna sprawa niż wtyczka porzucona przez autora, którą rozpoznaje się po zupełnie innych znakach.

Opinie klientów na stronie internetowej - co mówi prawo i Google

Miłosz Rusznica — Tue, 25 Aug 2026 10:21:14 +0000

Pod Twoją sekcją z referencjami brakuje jednego zdania. Opinie klientów na stronie internetowej podlegają przepisom od 1 stycznia 2023 roku. Pod większością takich sekcji w polskim internecie tego zdania nadal nie ma.

Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym każe napisać, czy sprawdzasz pochodzenie tych opinii. Przepis kojarzy się ze sklepami internetowymi i stąd bierze się całe nieporozumienie.

Poniżej znajdziesz to, co realnie Cię dotyczy. Jedno brakujące zdanie, cztery rzeczy zakazane zawsze i jedna rzecz, której Google Ci nie da. Sekcja z opiniami to element, który strona firmowa powinna mieć poukładany także prawnie.

Krótka odpowiedź: jeśli pokazujesz opinie klientów, musisz napisać, czy i jak sprawdzasz ich pochodzenie. Wymyślanie opinii, zamawianie ich u znajomych i kasowanie prawdziwych negatywnych są zakazane w każdych okolicznościach.

Gwiazdek w wynikach Google z własnych opinii nie zobaczysz. Google celowo ich nie pokazuje firmom oceniającym same siebie.

Spis treści

1. Czy przepisy o opiniach dotyczą też małej firmy usługowej

Obiegowa wersja brzmi tak: to sprawa sklepów internetowych i dużych platform. Nieprawda.

Ustawa definiuje produkt bardzo szeroko. Art. 2 pkt 3 mówi wprost: „produkcie - rozumie się przez to każdy towar lub usługę". Strzyżenie, wymiana rozrządu, masaż i konsultacja dietetyczna są więc produktem w rozumieniu tych przepisów.

Spór o zakres rozstrzygnęła Komisja Europejska w swoich wytycznych. „Nowy obowiązek informacyjny ma zastosowanie do każdego przedsiębiorcy, który udostępnia konsumentom opinie". Bez progu wielkości firmy i bez wyłączenia dla usług.

Wytyczne idą dalej. Obowiązek obejmuje też opinie, które „choć nie odnoszą się do produktów lub ich cech sensu stricto, dotyczą głównie cech przedsiębiorców i jakości świadczenia przez nich usług". Czyli klasyczne „pan Marek zrobił robotę w terminie" również się liczy.

Przepisy o opiniach dodano ustawą z 1 grudnia 2022 roku. Obowiązują od 1 stycznia 2023 roku.

Twoja sekcja z referencjami powstała wcześniej i nikt jej od tamtej pory nie ruszał? Prawie na pewno nie spełnia obowiązku.

2. Jedno zdanie, którego brakuje pod większością sekcji z opiniami

Chodzi o art. 6 ust. 4 pkt 7 ustawy. Masz podać „informacje o tym, czy i w jaki sposób przedsiębiorca zapewnia, aby publikowane opinie pochodziły od konsumentów, którzy używali danego produktu lub go nabyli".

Zwróć uwagę na słowo „czy". Prawo nie każe Ci weryfikować każdej opinii. Każe napisać prawdę o tym, co robisz.

Wersja dla firmy, która zbiera opinie po wykonanej usłudze: „Publikujemy wyłącznie opinie przesłane nam mailem przez klientów po zrealizowanym zleceniu. Każdą opinię możemy powiązać z konkretnym terminem wizyty".

Wersja dla firmy, która niczego nie sprawdza: „Opinie pochodzą z formularza dostępnego dla każdego odwiedzającego. Nie weryfikujemy, czy autor korzystał z naszych usług".

To zdanie jest niewygodne, ale zgodne z prawem. Niezgodne z prawem jest udawanie, że weryfikacja istnieje.

Gdzie to umieścić? Wytyczne Komisji są konkretne.

Informacje „powinny być udostępniane z tego samego interfejsu, w którym są publikowane do wglądu, w tym za pośrednictwem jasno określonych i widocznych hiperłączy". Regulamin i polityka prywatności to nie jest to miejsce.

Sam nagłówek uruchamia obowiązek. Według wytycznych „bardziej ogólne odniesienia do opinii »konsumenta« lub »klienta/użytkownika« może sprawić, że konsument będzie je postrzegać jako opinie innych konsumentów". Napis „Co mówią klienci" to już jest twierdzenie o pochodzeniu opinii.

UOKiK mówi to samo prostszym językiem. W komunikacie o zarzutach wobec serwisu Nocowanie.pl z 3 czerwca 2026 roku czytamy: „Zgodnie z prawem, jeśli na stronie internetowej pojawiają się opinie użytkowników, to przedsiębiorca musi podać, czy je weryfikuje i w jaki sposób to robi". Komunikat UOKiK w tej sprawie jest krótki i konkretny.

3. Cennik na stronie zmienia Twoją sytuację

Obowiązek z art. 6 ust. 4 pkt 7 uruchamia się „w przypadku propozycji nabycia produktu". Ustawa definiuje ją w art. 2 pkt 6 jako „informację handlową określającą cechy produktu oraz jego cenę".

Kluczowe jest słowo „oraz". Sam opis usługi to za mało. Opis plus cena to już propozycja nabycia w rozumieniu ustawy.

Masz cennik na stronie? Obowiązek informacyjny wchodzi wprost, bez dyskusji.

Nie masz cennika? Podstawą zostaje art. 6 ust. 1 albo art. 7 pkt 25, o którym za chwilę.

Skutek praktyczny jest w obu wariantach ten sam. Ukrywanie cen nie chroni Cię przed przepisem o opiniach.

Decyzja o cenniku ma zupełnie inne konsekwencje sprzedażowe. Rozkładamy je w osobnym tekście o tym, czy podawać ceny na stronie internetowej.

4. Cztery rzeczy zakazane niezależnie od wszystkiego

Art. 7 ustawy zaczyna się zdaniem, które warto przeczytać dwa razy. „Nieuczciwymi praktykami rynkowymi w każdych okolicznościach są następujące praktyki rynkowe wprowadzające w błąd". W każdych okolicznościach znaczy: bez badania, czy ktoś realnie dał się wprowadzić w błąd.

Opinia wymyślona - napisana przez Ciebie albo pracownika i podpisana imieniem klienta.
Opinia zamówiona - u znajomego, w rodzinie albo w firmie handlującej referencjami. Art. 7 pkt 26 mówi o „zamieszczaniu lub zlecaniu zamieszczania innej osobie nieprawdziwych opinii".
Kasowanie prawdziwych negatywnych - to jest „zniekształcanie opinii lub rekomendacji konsumentów w celu promowania produktów" z tego samego punktu.
Gotowy wzór podsunięty klientowi - gdy klient jedynie akceptuje tekst napisany przez Ciebie, opinia przestaje być jego.

Art. 7 pkt 25 dokłada osobny zakaz. Nie wolno twierdzić, że opinie pochodzą od realnych klientów, jeśli nie podjąłeś „uzasadnionych i proporcjonalnych kroków", żeby to sprawdzić. Twierdzeniem jest także sam nagłówek sekcji.

Jedna rzecz jest za to dozwolona. Wytyczne Komisji mówią, że zakaz zniekształcania „pozostaje bez uszczerbku dla praw i obowiązków przedsiębiorcy (...) polegających na blokowaniu nieprawdziwych negatywnych opinii".

Fałszywą opinię możesz zablokować. Niewygodnej prawdziwej - nie.

Teraz najważniejsze zdanie w całym tym temacie. Art. 13: „Ciężar dowodu, że dana praktyka rynkowa nie stanowi nieuczciwej praktyki wprowadzającej w błąd spoczywa na przedsiębiorcy, któremu zarzuca się stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej". To Ty masz wykazać, że opinia jest prawdziwa.

Kary nie idą z tej ustawy. Idą przez ustawę o ochronie konkurencji i konsumentów.

Nieuczciwa praktyka rynkowa narusza zbiorowe interesy konsumentów (art. 24 ust. 2 pkt 3), a Prezes UOKiK może nałożyć karę „w wysokości nie większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary" (art. 106 ust. 1 pkt 4).

Skala bywa dotkliwa. Decyzją z 12 czerwca 2025 roku UOKiK nałożył na Grupę OLX karę 28 420 869 zł.

Powód: opinie mogły wystawiać osoby, które niczego nie kupiły, a algorytm zawyżał oceny. Decyzja jest nieprawomocna.

Uczciwie: UOKiK nie ukarał dotąd małej firmy usługowej za sekcję z referencjami. Postępowania dotyczą platform i dużych sprzedawców. Ale przepis nie zawiera żadnego progu wielkości firmy, więc nie da się na niego powołać jako na wyłączenie.

5. Co znaczy „uzasadnione i proporcjonalne" przy pięciu referencjach

Ustawa nie mówi, jak masz sprawdzać opinie. Mówi, że kroki mają być „uzasadnione i proporcjonalne". Wytyczne Komisji tłumaczą to na język praktyki: „należy również uwzględnić skalę jego działalności i poziom ryzyka".

Od dużej platformy oczekuje się systemu. Od małej firmy usługowej oczekuje się porządku w tym, co i tak robisz. Jest też druga granica: kroki „nie powinny przesadnie utrudniać zamieszczania opinii".

Sam zaznaczony checkbox to za mało. UOKiK postawił Samsung Electronics Polska zarzuty 14 stycznia 2026 roku, bo oznaczenie „Potwierdzony zakup" firma nadawała po samej deklaracji kupującego.

Cytat z komunikatu: „Spółka nie wymaga ani numeru zamówienia, ani rachunku - niczego, co potwierdziłoby tę deklarację".

W małej firmie usługowej wystarczą cztery rzeczy:

Prośba o opinię wysyłana mailem po konkretnym, wykonanym zleceniu.
Zachowanie tej korespondencji. Mail od klienta jest Twoim dowodem.
Powiązanie każdej opinii z numerem zlecenia albo datą usługi.
Opisanie tego mechanizmu jednym zdaniem pod sekcją z opiniami.

Zakład fryzjerski z Garwolina wysyła prośbę o opinię dzień po wizycie. Maile trzyma w jednym folderze. To już komplet dowodów, bez systemu i bez wtyczki.

Punkt czwarty domyka całość i najczęściej wypada. Bez niego masz weryfikację, o której nikt nie wie. A obowiązek dotyczy właśnie poinformowania odwiedzającego.

6. Gwiazdek w Google z tych opinii nie będzie

To jest miejsce, w którym najłatwiej stracić pieniądze. Google nie pokazuje gwiazdek pod wynikiem firmy, która sama kontroluje opinie o sobie.

Dokumentacja mówi to wprost: „If the entity that's being reviewed controls the reviews about itself, their pages that use LocalBusiness or any other type of Organization structured data are ineligible for star review feature". W skrócie: sam zbierasz oceny o sobie, więc gwiazdek nie ma.

Osadzony widget niczego nie zmienia. Google wymienia obie drogi, „either directly in their structured data or through an embedded third-party widget (for example, Google Business reviews or Facebook reviews widget)". Wklejenie opinii z Google albo z Facebooka podlega tej samej zasadzie.

Typy LocalBusiness i Organization dopuszczono „only for sites that capture reviews about other local businesses / organizations". To narzędzie dla serwisów oceniających cudze firmy. Twoja strona firmowa nim nie jest.

Sporo poradników i sporo wtyczek obiecuje co innego. Ktoś sprzedaje Ci gwiazdki w wynikach z Twoich własnych referencji?

Sprzedaje coś, czego Google świadomie nie wydaje. To nie jest kwestia złego wdrożenia, tylko decyzja opisana w dokumentacji Google o fragmentach z recenzją.

Opinie mają realny sens marketingowy, tylko gdzie indziej. Ich wpływ na widoczność rozkładamy w tekście Opinie Google a pozycjonowanie.

Sama warstwa techniczna jest bardziej zawiła, niż wygląda z zewnątrz. Trzeba zdecydować, jakie dane strukturalne zostawić i jak podpiąć widget bez spowalniania strony. To robota na stronie, nie odhaczenie w panelu wtyczki.

7. Imię, zdjęcie i zgoda klienta

Prawo autorskie ma tu jedno zdanie. Art. 81 ust. 1: „Rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej". Zdjęcie klienta przy referencji bez jego zgody odpada.

Imię i nazwisko klienta to dane osobowe. Do ich publikacji potrzebujesz podstawy z RODO, a w praktyce jest nią zgoda. Zgoda mailem wystarczy, o ile jasno wynika z niej, na co klient się godzi.

Klient firmowy to inna sytuacja. Nazwa firmy nie jest daną osoby prywatnej, ale imię i stanowisko konkretnego przedstawiciela już nią bywa. Przy referencjach B2B pytaj osobno o zgodę na nazwę firmy i osobno o dane osoby.

Zapis „Anna K." nie rozwiązuje problemu prawnego. Dla Ciebie ta osoba pozostaje rozpoznawalna, bo masz fakturę i korespondencję. To pseudonimizacja, nie anonimizacja, więc RODO nadal obowiązuje.

Skrócone nazwisko czyta się przy tym jak zabezpieczenie przed sprawdzeniem. Lepiej poprosić o zgodę na pełne imię.

Przy okazji opinii zbierasz maile, zgody i dane klientów. To wchodzi w zakres polityki prywatności na stronie firmowej i powinno być tam opisane.

8. Opinie klientów na stronie internetowej - lista kontrolna do wdrożenia

Całość sprowadza się do kilku decyzji. Przejdź je po kolei na swojej stronie.

Jedno zdanie pod sekcją - napisz, czy i jak sprawdzasz pochodzenie opinii. To obowiązek z art. 6 ust. 4 pkt 7.
Ten sam interfejs - informacja stoi obok opinii, nie w regulaminie i nie w polityce prywatności.
Nagłówek to twierdzenie - „Co mówią klienci" mówi odwiedzającemu, że opinie są od klientów. To musi być prawda.
Cennik podnosi stawkę - opis usługi razem z ceną to propozycja nabycia i obowiązek wchodzi wprost.
Cztery zakazy bez wyjątków - opinia wymyślona, zamówiona, skasowana i napisana przez Ciebie za klienta.
Dowód po Twojej stronie - art. 13 przerzuca ciężar dowodu na przedsiębiorcę, więc trzymaj maile od klientów.
Zero gwiazdek w Google - z własnych opinii ich nie będzie, także przez osadzony widget.
Zgoda na wizerunek i dane - zdjęcie i nazwisko klienta wymagają jego zezwolenia.

Żaden z tych punktów nie wymaga prawnika. Wymagają godziny pracy na stronie i porządku w skrzynce mailowej.

Budujemy strony firmowe w Garwolinie i okolicy. Sekcję opinii układamy tak, żeby spełniała obowiązek informacyjny i sprzedawała. Jeśli chcesz, żebyśmy przejrzeli Twoją stronę pod tym kątem i wdrożyli poprawki, napisz do nas.

Często zadawane pytania

Czy mogę usunąć negatywną opinię ze swojej strony internetowej?

Prawdziwej negatywnej opinii usuwać nie wolno. Kasowanie niewygodnych opinii to zniekształcanie opinii konsumentów z art. 7 pkt 26, zakazane w każdych okolicznościach. Inaczej jest z opinią nieprawdziwą - wytyczne Komisji Europejskiej wprost dopuszczają blokowanie nieprawdziwych negatywnych opinii. Jeśli którąś blokujesz, zapisz powód, bo ciężar dowodu spoczywa na Tobie.

Czy mogę skopiować opinie z Google na swoją stronę?

Możesz je pokazać, ale nie wolno zmieniać ich treści ani wybierać wyłącznie najlepszych, bo to zniekształcanie opinii. Napisz przy sekcji, skąd pochodzą i według jakiego klucza je dobierasz. Publikując imię i nazwisko autora, potrzebujesz podstawy z RODO. Gwiazdek w wynikach wyszukiwania to i tak nie da.

Co grozi za wymyślone opinie na stronie firmy?

Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym nie przewiduje za to grzywny, bo grzywna dotyczy w niej praktyk agresywnych. Sankcja idzie inną drogą: przez ustawę o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes UOKiK może nałożyć karę do 10% obrotu z poprzedniego roku obrotowego. Dla skali: Grupa OLX dostała 28 420 869 zł decyzją z 12 czerwca 2025 roku, nieprawomocną.

Czy muszę podawać imię i nazwisko klienta pod opinią?

Nie musisz. Jeśli jednak je podajesz, potrzebujesz podstawy z RODO, a w praktyce zgody klienta. Zdjęcie wymaga osobnego zezwolenia na podstawie art. 81 ust. 1 prawa autorskiego. Opinia bez nazwiska jest legalna, tylko mniej wiarygodna dla czytającego.

Czy sekcja opinii na stronie pomaga w pozycjonowaniu?

Nie w ten sposób, w jaki zwykle się to opowiada. Gwiazdek w wynikach wyszukiwania z własnych opinii Google nie pokaże, niezależnie od wdrożenia. Realny wpływ opinii na widoczność opisujemy w tekście Opinie Google a pozycjonowanie.

Ile opinii wystarczy na stronie firmowej?

Przepisy i wytyczne nie podają żadnego progu. Trzy prawdziwe opinie z konkretem działają lepiej niż dwadzieścia ogólników, bo widać w nich usługę, efekt i termin. Pamiętaj o drugiej stronie równania: każdą opublikowaną opinię musisz umieć obronić dowodem.

Aktualizacja starych treści - które podstrony odświeżyć i co realnie zmienić

Miłosz Rusznica — Mon, 24 Aug 2026 10:31:11 +0000

Zmieniasz datę pod starym artykułem i czekasz na wzrost pozycji. Nic się nie dzieje, bo aktualizacja starych treści nie polega na dacie.

Świeżość nie działa jak nagroda za datę publikacji. Google premiuje ją tylko tam, gdzie samo zapytanie jej wymaga. Dlatego zamiast odświeżać wszystko, wybierasz konkretne podstrony.

Krótka odpowiedź: Aktualizacja starych treści ma sens tam, gdzie strona traci kliknięcia rok do roku, a fakty się zdezaktualizowały. Sama podmiana daty nic nie zmienia, bo Google wymienia ją w dokumentacji jako sygnał ostrzegawczy.

Spis treści

1. Dlaczego stare treści tracą pozycje, choć nic w nich nie zmieniałeś

Twoja strona stoi w miejscu, natomiast wyniki wyszukiwania nie stoją. Dlatego spadek potrafi przyjść bez żadnego ruchu z Twojej strony. Przyczyny sprowadzają się zwykle do czterech.

Intencja wyszukiwania się zmieniła - ludzie pytają tak samo, ale oczekują już innej odpowiedzi
Pojawili się nowsi konkurenci - ktoś opisał ten temat pełniej i przejął kliknięcia
Fakty w tekście się zdezaktualizowały - cena, przepis albo numer telefonu przestały pasować do rzeczywistości
Zapytanie zaczęło wymagać świeżości - Google pokazuje na nie nowsze strony niż Twoja

Ostatni punkt wymaga rozwinięcia. W przewodniku po systemach rankingowych Google opisuje systemy, które pokazują świeższe treści „dla zapytań, przy których byłoby to oczekiwane". Czyli świeżość liczy się per zapytanie, a nie per stronę.

Weź dwie podstrony z tej samej witryny. Cennik usług starzeje się powoli, ponieważ ceny zmieniasz raz na rok. Natomiast tekst o zmianie w przepisach traci wartość w dniu tej zmiany.

Sam wiek strony nie szkodzi. Ahrefs sprawdził 1,3 miliona fraz i ustalił, że 72,9% stron z top 10 ma ponad trzy lata. Strona z pierwszego miejsca stoi tam średnio pięć lat.

Dane pochodzą z analizy aktualizowanej 15.05.2025. Zatem „stary" to nie to samo co „przestarzały", a sama data niczego nie przesądza.

2. Które podstrony odświeżyć jako pierwsze

Zacznij od danych, a nie od przeczucia. Google Search Console pokazuje to za darmo.

Otwórz raport Skuteczność i przejdź na zakładkę Strony
Kliknij filtr Zakres dat i przełącz się na porównanie okresów
Zestaw ostatnie trzy miesiące z tym samym okresem rok wcześniej
Posortuj listę po spadku kliknięć, a z góry tej listy wybieraj te, które dziś mają najmniej kliknięć - to Twoja lista robocza

Teraz dwie rzeczy, o których poradniki milczą.

Po pierwsze, Google odradza ruszanie tego, co działa. Dokumentacja o aktualizacjach rdzenia zaleca, żeby nie ruszać treści, która już dobrze sobie radzi. Dlatego zaczynasz od stron, które nic nie przynoszą, a nie od flagowych.

Po drugie, Search Console nie pokaże Ci rzadkich zapytań. Google nazywa je zanonimizowanymi i definiuje jako wysyłane przez nie więcej niż kilkudziesięcioro użytkowników w okresie 2-3 miesięcy. Przy ruchu lokalnym to znaczna część obrazu.

Zapytanie wpisane przez kilkanaście osób w Garwolinie przez kwartał nie trafi do tabeli. Mimo to jego kliknięcia policzą się na wykresie.

Wskazówka praktyczna: gdy szukasz fraz blisko pierwszej strony, patrzysz na zakładkę Zapytania. Tutaj natomiast szukasz stron, które tracą.

3. Co realnie zmienić, uszeregowane według siły dowodu

Nie każda zmiana ma taką samą podstawę. Dlatego poniżej nie ma listy pomysłów, tylko kolejność według tego, co da się udowodnić.

Linki wewnętrzne do starego artykułu - Zyppy zestawił 23 miliony linków z 1800 witryn. Adresy z 0-4 linkami zbierały średnio 2 kliknięcia z Google, a te z 40-44 linkami cztery razy tyle. Autor zaznacza, że to korelacja, a stary artykuł w małej firmie zwykle nie ma żadnego linku.
Zmiana tytułu - tutaj masz dowód eksperymentalny, bo testy A/B SearchPilot dały wzrost o 11%. Rusza jednak CTR, czyli odsetek kliknięć na wyświetlenie, a nie samą pozycję. Google i tak przepisał 61,6% z 80 959 zbadanych tytułów, a najrzadziej zmienia te o długości 51-60 znaków.
Realne dopisanie treści - jedyne badanie, które policzyło próg objętości, mówi o przyroście rzędu jednej trzeciej. Zrobił je jednak producent narzędzia do odświeżania treści. Traktuj to jako test szczerości: jeśli po odświeżeniu tekst wygląda prawie tak samo, to go nie odświeżyłeś.
Usunięcie nieaktualnych faktów - nikt nie zmierzył wzrostu pozycji po takiej zmianie i tak to napiszę. Powód leży gdzie indziej. Nieaktualna cena albo martwy numer telefonu kosztują zaufanie czytelnika.
Meta description - najniższy priorytet z całej listy. Portent sprawdził 30 000 fraz i ustalił, że Google przepisuje opis w około 70% przypadków.

Ta kolejność ma znaczenie praktyczne. Przy godzinie na jedną podstronę zdążysz z linkami i tytułem, czyli akurat z tym, co ma najmocniejsze dane.

4. Czego aktualizacja starych treści nie załatwia

Zacznijmy od podmiany daty. Google zadaje w dokumentacji o wartościowych treściach pytanie kontrolne: czy zmieniasz daty stron, żeby wyglądały świeżo, choć treść się nie zmieniła?

Przy pokrewnym pytaniu o dokładanie treści dla samego efektu świeżości Google dopisuje nawias: „(No, it won't)". Czyli nie, to nie pomoże. To zdanie stoi w dokumentacji, a nie w cudzym wpisie na X.

Druga rzecz to liczba, która krąży po poradnikach. Ma mówić, że 66% stron starszych niż dwa lata traci ruch. Sprawdziłem ją: żaden z cytujących nie podaje linku do badania, więc jej nie użyję.

Trzecia rzecz to kalendarz, czyli rada „aktualizuj co trzy miesiące". To postulat, a nie wniosek z pomiaru. Skoro świeżość liczy się tylko przy zapytaniach, które jej wymagają, właściwy moment zależy od tematu.

Zatem zamiast harmonogramu weź cztery wyzwalacze.

Fakt w tekście przestał być prawdziwy
W Search Console widać spadek kliknięć rok do roku
Zmieniła się Twoja oferta
Ktoś zapytał Cię o coś, czego w tekście nie ma

Na koniec ostrzeżenie, bo odświeżanie nie działa bez ryzyka.

W testach A/B dodanie ceny do tytułu zabrało 15% ruchu, a usunięcie liczb z tytułów 16%. Obie wyglądały przecież na oczywiste ulepszenia.

5. Jak sprawdzić, czy odświeżenie zadziałało

Poniżej dwóch tygodni nie oceniaj niczego. Dane w Search Console pojawiają się z opóźnieniem 2-3 dni, a Google musi jeszcze odwiedzić stronę ponownie.

Realną ocenę zrób po czterech do ośmiu tygodniach. Porównuj przy tym równe okresy, czyli trzydzieści dni do trzydziestu dni.

Mierz kliknięcia na konkretnej stronie, a nie średnią pozycję. Google definiuje ją jako średnią pozycję najwyższego wyniku z Twojej witryny, uśrednioną po wszystkich zapytaniach. Zatem miesza ona dziesiątki fraz w jedną liczbę.

W efekcie średnia pozycja potrafi się pogorszyć wtedy, gdy naprawdę awansowałeś. Wystarczy, że strona zaczęła pokazywać się na nowych, słabszych frazach.

Uważaj też na szum w małych liczbach. Przy kilkudziesięciu kliknięciach miesięcznie różnica 48 wobec 41 nic nie znaczy. Jeśli chcesz szerszy horyzont, opisałem go w tekście o tym, ile trwa pozycjonowanie strony.

6. Podsumowanie: aktualizacja starych treści w czterech krokach

Aktualizacja starych treści sprowadza się do czterech ruchów. Każdy z nich zrobisz w Search Console i w edytorze strony.

Wybierz strony po danych - zakładka Strony, porównanie rok do roku, sortowanie po spadku kliknięć
Zacznij od tych, które nic nie przynoszą - flagowe teksty ruszasz na końcu i najostrożniej
Zmieniaj to, co ma dowód - najpierw linki wewnętrzne, potem tytuł, potem realne dopisanie treści
Zmierz po czterech do ośmiu tygodniach - kliknięcia na konkretnej stronie, równe okresy

Przy pięciu podstronach zrobisz to sam w jedno popołudnie. Przy trzydziestu robi się z tego projekt, ponieważ dochodzi audyt, kolejność, wykonanie i pomiar.

Zajmujemy się tym na co dzień dla firm z Garwolina i okolic. Jeśli masz kilkadziesiąt podstron i nie wiesz, od której zacząć, zamów bezpłatną wycenę. Przejrzymy dane i powiemy, co realnie warto zmienić.

Często zadawane pytania

Jak często aktualizować treści na stronie firmowej?

Nie ma sensownej odpowiedzi kalendarzowej, ponieważ świeżość liczy się tylko przy zapytaniach, które jej wymagają. Zamiast harmonogramu użyj wyzwalaczy. Odświeżasz, gdy fakt przestał być prawdziwy, spadły kliknięcia rok do roku albo zmieniła się oferta.

Czy zmiana daty publikacji podnosi pozycję w Google?

Nie. Dokumentacja Google wymienia zmienianie dat bez zmiany treści jako sygnał ostrzegawczy. Przy pokrewnym pytaniu dopisuje natomiast wprost „(No, it won't)", czyli: nie, to nie pomoże. Sama data nie działa jak dźwignia, bo Google szacuje wiek strony z wielu sygnałów naraz.

Po jakim czasie widać efekt odświeżenia treści?

Poniżej dwóch tygodni nic nie oceniaj, bo dane w Search Console przychodzą z opóźnieniem 2-3 dni. Realną ocenę zrób po czterech do ośmiu tygodniach, porównując równe okresy. Przy małym ruchu patrz na kierunek, a nie na pojedyncze liczby.

Które artykuły odświeżyć jako pierwsze?

Te, które straciły najwięcej kliknięć rok do roku i dziś nic nie przynoszą. Flagowe teksty zostaw na koniec, ponieważ Google zaleca unikanie zmian w treści, która już dobrze sobie radzi. Listę spadków znajdziesz w zakładce Strony w raporcie Skuteczność.

Lepiej zaktualizować stary tekst czy napisać nowy?

Jeśli stary tekst zbiera jakiekolwiek wyświetlenia i odpowiada na to samo pytanie, aktualizuj go. Nowy tekst pisz wtedy, gdy chodzi o inne pytanie niż w starym. Dwa teksty pod jedno zapytanie zaczną natomiast konkurować ze sobą.

Czy usuwać stare artykuły, które nie mają ruchu?

Google traktuje kasowanie treści jako ostateczność. Danny Sullivan z Google skomentował usuwanie wpisów tylko dlatego, że są stare, krótko: „That's not a thing!" - czyli: to nie ma sensu. Jeśli już usuwasz, zrób przekierowanie 301 (stałe przekierowanie starego adresu na nowy) na tekst o tym samym temacie.

Why Logging In to WordPress Does Not Mean You Control Your Site

Miłosz Rusznica — Sun, 23 Aug 2026 10:53:09 +0000

Every few months a client tells me the same thing: "The site is mine, I log in every week." Then we open the WordPress menu together, and it turns out they cannot install a plugin, cannot switch the theme and cannot add a second administrator. The login was real. The control was not.

A business website is not one object. It is five records in five separate systems, each with its own provider and its own login, so a change in one changes nothing in the other four. Below are all five, with a test for each that you can run yourself in about fifteen minutes.

One honest note. Two sections are jurisdiction specific: the domain part describes Poland's .pl registry run by NASK, and the rights part describes the Polish copyright act. The WordPress, hosting and Google Business Profile parts are universal, because those are product rules rather than national law. Every quote below is my working translation from the Polish original, not an official English text.

The five records

Domain registrant - the entity written into the domain name registry.
Hosting account - the server holding your files, database and mail.
Administrator role in WordPress - the account allowed to touch plugins, themes and users.
Owner of the Google Business Profile - the account steering your listing in Maps and Search.
Rights to the code and graphics - the contract saying what you may do with the site.

1. The menu test: five seconds, no guessing

Log in and look at the left-hand menu for four items: Plugins, Appearance, Users, Settings. If any is missing, you are not an administrator.

That is not guesswork. WordPress gates each of those items behind a capability:

// Menu item => capability required to see it
'Plugins'    => 'activate_plugins',
'Appearance' => 'switch_themes',   // or edit_theme_options
'Users'      => 'list_users',
'Settings'   => 'manage_options',

Administrator holds all four, plus install_plugins and edit_users. Those two decide who else ever gets into the site.

Editor holds none of the four, even though an Editor publishes other authors' content. An Editor gets edit_others_posts, publish_pages, manage_categories, moderate_comments and upload_files, among others.

Here is the trap nobody warns you about:

'Tools' => 'edit_posts', // an Editor has this, so an Editor sees Tools

Tools requires only edit_posts, so its presence proves nothing. This is why the test fails silently: you look at Posts, Media, Pages, Comments and Tools, decide the panel looks complete, and never register the four items that are gone. Absence is much harder to notice than presence.

Contractors usually do this for an innocent reason: an Editor cannot break the plugins or the theme. The cost to the client is still hard. An Editor cannot install a plugin, change the theme, add a second administrator or revoke anyone else's access, which means cannot move the site, cannot secure it, cannot hand it to somebody new.

The role is a row in a database that any administrator changes in one click. If the test failed, ask for Administrator in writing and state the address the account should use. Then keep two admin accounts, one daily and one spare.

2. The domain: registrant, not payer

Under .pl there is no owner in the everyday sense. The NASK regulations use the term subscriber (Polish: abonent), the entity that concluded the agreement to maintain the domain name, and define the handover as:

"Change of Subscriber - transfer of all rights vested in the Subscriber and obligations burdening the Subscriber under the Agreement, to a third party."

Subscriber data goes into WHOIS, the public database run by NASK. But publication is consent based:

"In the case of natural persons, their consent is required for the publication of personal data, in accordance with applicable law."

A sole proprietorship is a natural person too, so without consent the field stays blank, and a blank field is not evidence that the domain is somebody else's. WHOIS also lags the authoritative registry by up to fifteen minutes.

Separate two roles that get conflated: the registrar is the company you buy and renew from, while NASK is the registry running the rules, the central system and WHOIS.

Check in this order: WHOIS first, because it is one click and shows the registrar even when subscriber data is hidden. Then the registrar panel, where you need your own login. Then the renewal invoice, which shows who pays and to whom, since paying is not the same as being the registrant. Renewal reminders go to the email on the registrar account, so if that inbox is your developer's, you learn about expiry last.

3. The hosting account: files, database, backups

Hosting is not WordPress. WordPress is the application, hosting is the server it runs on.

The hosting panel is where you manage site files, the database and the mailboxes in your company domain, and where you download a full backup. A WordPress login gives you none of that, so you cannot migrate the site, and you cannot recover it if somebody drops the database.

Verify three things in the panel:

Your own login, not one shared with your developer.
Your company name in the account details.
The email attached to the account, because password resets and server invoices land there. If it is your developer's inbox, the account is not yours.

Mail is often the most painful loss, since losing hosting means losing every address in your company domain along with the correspondence. DNS is configured in the same panel, which is exactly why the two services get confused.

4. Google Business Profile and measurement accounts

The profile knows two roles, owner and manager, with a primary owner singled out. Google puts the difference in one sentence:

"Managers have almost the same access to the profile as owners. The only exception is that they cannot add or remove users, or delete the profile."

A manager publishes posts and answers reviews, but cannot remove the contractor from the user list and cannot pass the profile to anyone else.

Check your role under More, then Business profile settings, then Users and access. Google also names one condition for the transfer:

"to transfer primary ownership, the profile must have at least 1 other owner or manager."

Think of a photo studio that spent years collecting reviews. That history belongs to the profile, not to the person, and whichever account governs the profile governs the history. Analytics and Search Console work the same way and are often created on an agency account, so run the same check in both.

5. Code, theme and photos

A paid invoice proves settlement, not a transfer of copyright. The Polish copyright act sets three conditions, all easy to check against your own paperwork (working translations):

Form, art. 53: "An agreement on the transfer of economic copyright requires written form under pain of nullity."
Scope, art. 41(2): a transfer or licence "covers the fields of exploitation expressly listed therein."
Silence, art. 65: "In the absence of an express provision on the transfer of the right, it is deemed that the author has granted a licence."

The code is a work as well, art. 74(1): "Computer programs are protected like literary works."

So no written agreement means no economic rights, an agreement moves only the fields of exploitation it names, and silence means a licence rather than ownership. Premium theme and plugin licences are a separate problem when bought on the contractor's account, because the site stops receiving updates once the cooperation ends.

Ask for three things: the premium plugin list with the account each was bought on, the source files of the graphics, and the logo. Without source files, every banner edit starts from zero.

This is not legal advice. A dispute over rights ends at a lawyer, not at a web designer.

The fifteen minute audit

What you check	Where you click	Red flag
Domain registrant	WHOIS, then registrar panel	No login of your own to the panel
Hosting account	Account owner details	The account email is your developer's
WordPress role	The left-hand menu	Plugins, Appearance, Users or Settings missing
Google Business Profile	Profile settings, Users and access	Your account is listed as manager
Rights to code and photos	Contract and licence list	No fields of exploitation named

What I learned

The menu test is the cheapest diagnostic I know and the one clients believe instantly, because it turns a vague worry into a yes or no in five seconds without anyone's cooperation.

The pattern also travels where the statutes do not. Registry records, hosting account holders, product roles and written transfers of rights exist in every jurisdiction under different names, so the same five checks surface the same five gaps. And do not accept screenshots as proof: you have access when you log in yourself, change the password, and see where the reset email lands.

Originally published on mrdesigngarwolin.pl - my Polish blog about WordPress, web design, and SEO for small businesses.

How to check if a WordPress plugin is abandoned with one API call

Miłosz Rusznica — Fri, 21 Aug 2026 10:32:36 +0000

An abandoned WordPress plugin gives you no warning in the admin panel. The plugins screen is an update notification list, not a health report, and a plugin nobody maintains never ships an update. So it sits in that list looking exactly like a healthy plugin.

I did not want to repeat that as folklore, so I went to check it in core. Then I built the two-minute check that actually works.

What the plugins screen actually renders

The file behind that screen is wp-admin/includes/class-wp-plugins-list-table.php. On the master branch of WordPress/WordPress it is 1,744 lines. I grepped it for every word you would expect a warning to contain:

git clone --depth 1 https://github.com/WordPress/WordPress.git
cd WordPress
grep -nEi 'no longer|closed|abandon|unmaintain|removed from the directory|major releases|has not been tested' \
  wp-admin/includes/class-wp-plugins-list-table.php
# no output

Zero matches. Same grep against wp-admin/includes/update.php: zero matches.

There is exactly one hit anywhere near this, in wp-admin/includes/plugin-install.php, line 832:

'<strong>Warning:</strong> This plugin <strong>has not been tested</strong> with your current version of WordPress.'

Read where that lives. It belongs to the install flow, the details view you get while adding a new plugin. If a plugin is already installed and running your site, nobody ever opens that screen again.

The warning exists. It just renders on the one page an owner of a finished site never visits.

One endpoint, three answers

Everything you need is in the public directory API. No key, no auth:

https://api.wordpress.org/plugins/info/1.2/?action=plugin_information&request[slug]=SLUG

Three shapes come back, and the difference between them is the whole check.

Answer 1: still in the directory

curl -s "https://api.wordpress.org/plugins/info/1.2/?action=plugin_information&request[slug]=search-everything" \
  | jq '{last_updated, tested}'

// trimmed to the two fields that decide this
{
  "last_updated": "2017-11-28",
  "tested": "4.7.35"
}

Search Everything is still listed and still downloadable. Last code change: November 2017. Tested up to WordPress 4.7.35, while current WordPress is 7.1. Ten thousand sites run it.

That gap is wide enough that the directory page prints its own banner:

This plugin hasn't been tested with the latest 3 major releases of WordPress. It may no longer be maintained or supported and may have compatibility issues when used with more recent versions of WordPress.

Note the location again. That banner is on wordpress.org, not in your admin.

Answer 2: closed

curl -s -o body.json \
  -w 'HTTP %{http_code}\n' \
  "https://api.wordpress.org/plugins/info/1.2/?action=plugin_information&request[slug]=widget-logic"
# HTTP 404
cat body.json

// trimmed
{
  "error": "closed",
  "reason_text": "Guideline Violation"
}

Two things worth pinning down here.

First, a trap for anyone scripting this: the closed response arrives with HTTP 404. Branch on the status code alone and you cannot tell "pulled from the directory" from "never existed". Read the body.

Second, the human side. Widget Logic was closed on 2026-04-14, and the closure notice states plainly: "This closure is permanent." More than 100,000 sites are still running it four months later. Not one of those admin panels mentions it.

Answer 3: not found

{ "error": "Plugin not found." }

This plugin was never in the directory. It is commercial, or custom built for that site. The directory has nothing to tell you, so the question moves to the vendor or to your own repo.

Check the whole list, not the one plugin you suspect

The check is cheap enough to run across everything installed:

#!/usr/bin/env bash
API="https://api.wordpress.org/plugins/info/1.2/?action=plugin_information&request[slug]="

wp plugin list --field=name | while read -r slug; do
  body=$(curl -s "${API}${slug}")
  err=$(printf '%s' "$body" | jq -r '.error // empty')

  case "$err" in
    "")
      printf '%-28s OK       last_updated=%s tested=%s\n' "$slug" \
        "$(printf '%s' "$body" | jq -r '.last_updated')" \
        "$(printf '%s' "$body" | jq -r '.tested')"
      ;;
    "closed")
      printf '%-28s CLOSED   reason=%s\n' "$slug" \
        "$(printf '%s' "$body" | jq -r '.reason_text // "not disclosed yet"')"
      ;;
    *)
      printf '%-28s NOT IN DIRECTORY\n' "$slug"
      ;;
  esac

  sleep 1
done

Twenty plugins, one coffee, once a year.

reason_text is a triage signal, not trivia

The plugin developer FAQ states the closure reasons directly: "Plugins are closed for guideline violations, security issues, or by author requests."

That maps cleanly onto your calendar:

Security Issue: a hole was found. Take it off today.
Guideline Violation: rules were broken. Find out what happened, plan the swap.
Author Request: the author asked out. You have room for a calm migration.

Two caveats from the same FAQ, and both matter more than the mapping.

The reason is only published after 60 days, and even then "only in the broadest terms". A plugin closed last month tells you nothing about why. Treat that silence as urgent rather than harmless.

And closures are not always a dramatic event. The directory can close a plugin on its own:

If a plugin has never been used within 6 months (i.e. no code has been pushed to SVN), SVN is broken for upwards of 12 months, or a plugin's readme indicates it's deprecated, we may close without notification.

The case that breaks the heuristic

If you audit only on tested, you will miss the most honest case of all.

Database Backup for WordPress (wp-db-backup) has 60,000 installs and is tested up to 6.9.7. That version sits inside the last three major releases, so the directory banner has no reason to fire. Everything looks current.

The author's own description says:

Database Backups for WordPress is no longer actively maintained... No additional releases, including security releases, will be made available.

A tested header tells you somebody bumped a number. The description is where authors say they are done. Read both.

Deactivating is not removing

This is where people lose sites. Deactivating a plugin does not take its files off the server.

Core says as much, in wp-admin/includes/class-wp-site-health.php at lines 462 and 475:

'You should remove inactive plugins'
'Inactive plugins are tempting targets for attackers. If you are not going to use a plugin, you should consider removing it.'

Take a backup before you delete anything. Deleting through the admin can run the plugin's uninstall routine, and that is not something you undo.

What the numbers say, and what they do not

Patchstack's "State of WordPress Security in 2026", covering 2025:

11,334 new vulnerabilities were found in the WordPress ecosystem in 2025
91% of new vulnerabilities were found in plugins
46% of vulnerabilities did not receive a patch by the time of disclosure
the weighted median time to first exploit is 5 hours

Be careful with the second number, because it is the one everybody misquotes. That 91% covers plugins as a whole, actively maintained ones included. The report does not isolate abandoned plugins, so neither will I.

The line you can draw is narrower, and it comes from the fourth number. Forty-six percent unpatched at disclosure describes a race that a maintained plugin can still win, because someone is on the other end shipping a fix within those five hours. For a plugin with no maintainer, unpatched is not a delay in that race. It is the finish line.

Takeaways

The plugins screen answers "did anything arrive", not "is this healthy".
One endpoint, three answers. The closed answer arrives as HTTP 404, so read the body, not the status.
tested is a header somebody bumped. The description is where maintainers announce they are done.
Deactivated still means present on disk.
Run the check across every plugin, on a schedule, not on a hunch.

Originally published on mrdesigngarwolin.pl - my Polish blog about WordPress, web design, and SEO for small businesses.

Strona internetowa dla psychologa - co musi zawierać i dlaczego formularz jest tu inny

Miłosz Rusznica — Thu, 20 Aug 2026 10:15:14 +0000

Pacjent nie ma dziś gdzie sprawdzić Twoich kwalifikacji. Nie ma rejestru, nie ma numeru, nie ma listy. Zostaje mu Twoja strona - i właśnie dlatego strona internetowa dla psychologa dźwiga więcej niż zwykła wizytówka.

Krótka odpowiedź: Strona internetowa dla psychologa musi udźwignąć dowód kwalifikacji, bo nie robi tego dziś żaden publiczny rejestr. Od 19 maja 2028 psycholog dostanie numer w jawnym Rejestrze Psychologów, a psychoterapeuta nie. Drugi element to formularz - u psychologa zbiera dane o zdrowiu, więc podlega innym zasadom.

Nie znajdziesz tu porad z terapii ani opinii prawnych - jestem od stron, nie od gabinetu. Każdy element poniżej ma jednak podstawę: przepis, rejestr albo zachowanie pacjenta w wyszukiwarce.

Spis treści

1. Co musi zawierać strona internetowa dla psychologa

Pacjent podejmuje na Twojej stronie dwie decyzje naraz. Pierwsza: czy ten specjalista się nadaje. Druga: czy odważy się napisać.

Strona dla gabinetu psychologicznego musi obsłużyć obie. Poniższe elementy odpowiadają na konkretne pytania, które pacjent zadaje sobie przed kontaktem.

Kim jesteś zawodowo - studia, uczelnia, ukończone szkolenia, superwizja. Konkretne nazwy zamiast „wieloletniego doświadczenia”
Czym się zajmujesz, a czym nie - nurt pracy, obszary, grupy wiekowe. Informacja o tym, czego nie prowadzisz, oszczędza czas obu stronom
Jak wygląda pierwsza wizyta - ile trwa, co się na niej dzieje, czy trzeba coś przynieść. To zdejmuje największy lęk
Cena i zasady rozliczenia - stawka za sesję, forma płatności, termin odwołania wizyty bez opłaty
Krótki formularz kontaktowy - ma osobną sekcję niżej, bo tutaj przepisy działają inaczej niż w innych branżach
Adres, dojazd i zdjęcie gabinetu - pacjent chce wiedzieć, gdzie wejdzie i czy ktoś go tam zobaczy

Do tego dochodzi widoczność lokalna. Pacjent wpisuje w wyszukiwarkę „psycholog Garwolin”, a nie „usługi psychologiczne”. Warto więc uzupełnić wizytówkę w Google i zadbać, żeby nazwa miasta padła na stronie naturalnie.

Czego lepiej nie umieszczać na stronie gabinetu

Kilka elementów działa tu odwrotnie niż w pozostałych branżach.

Zdjęcia stockowe ze smutnymi ludźmi - pacjent widzi je na dziesiątej stronie z rzędu i przestaje im wierzyć
Obietnice efektu - zdanie w rodzaju „wyjdziesz stąd szczęśliwy” obiecuje coś, czego nikt nie zagwarantuje
Opinie pacjentów z imieniem i opisem problemu - nawet za zgodą autora publikujesz jego historię. W tej branży lepiej z tego zrezygnować
Licznik przepracowanych godzin bez kontekstu - nazwa ukończonego szkolenia mówi pacjentowi znacznie więcej

2. Psycholog, psychoterapeuta, psychiatra - trzy zawody, trzy różne statusy

Pacjent myli te trzy zawody, bo potocznie znaczą to samo: ktoś, kto rozmawia o problemach. Prawnie to trzy różne sytuacje.

Psycholog - absolwent studiów psychologicznych. Od 19 maja 2028 tytuł „psycholog” podlega ochronie prawnej (art. 3 ust. 2 ustawy z 2026 roku)
Psychoterapeuta - osoba po całościowym szkoleniu w wybranym nurcie. Nie ma ustawy o tym zawodzie, nie ma rejestru, nie ma chronionego tytułu
Psychiatra - lekarz. Podlega przepisom lekarskim, prowadzi diagnostykę medyczną i wypisuje leki

Prace nad regulacją zawodu psychoterapeuty trwają. Minister zdrowia powołał w grudniu 2025 roku zespół, który ma przygotować pakiet rozwiązań.

Psychoterapia nie jest świadczeniem psychologicznym

Ustawa wymienia cztery świadczenia psychologiczne: diagnozę, opiniowanie, orzekanie i udzielanie pomocy psychologicznej (art. 23 ust. 2). Psychoterapii w tym katalogu nie ma.

Psycholog może ją prowadzić na zasadach z odrębnych przepisów (art. 23 ust. 4). Mogą ją prowadzić także osoby bez prawa wykonywania zawodu psychologa (art. 23 ust. 5).

Wskazówka praktyczna: jeśli prowadzisz jedno i drugie, rozdziel to na stronie. Osobna podstrona dla konsultacji i diagnozy, osobna dla psychoterapii. Pacjent trafia tam, gdzie chce, a Ty nie sklejasz w jeden opis dwóch usług o różnym statusie prawnym.

Zawód psychologa jest zawodem zaufania publicznego (art. 3 ust. 1). To ta sama logika komunikacji, którą opisywałem przy stronie dla kancelarii prawnej: mniej sprzedaży, więcej dowodu.

3. Numer w Rejestrze Psychologów - dowód, który od 2028 pacjent sprawdzi sam

Dziś nie ma miejsca, w którym pacjent zweryfikuje psychologa. To nie jest opinia. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pisze wprost: samorząd zawodowy psychologów nie został utworzony.

Dlatego „nie istnieją organy uprawnione do przeprowadzania procedury wpisu na listę”. W konsekwencji psychologowie nie mogą uzyskać potwierdzenia prawa wykonywania zawodu w Polsce.

To zmienia ustawa o zawodzie psychologa z 23 stycznia 2026 roku. Opublikowano ją jako Dz.U. 2026 poz. 187, a zasadniczo wchodzi w życie 19 maja 2028 roku.

Co się zmieni 19 maja 2028

Psycholog uzyskuje prawo wykonywania zawodu z dniem wpisu do Rejestru Psychologów (art. 5 ust. 1)
Rejestr jest jawny (art. 6 ust. 1). Widać w nim imię i nazwisko, numer i datę wpisu oraz adnotację o wykonywaniu zawodu
Tytułem zawodowym psychologa może posługiwać się osoba z prawem wykonywania zawodu (art. 3 ust. 3)
Posługiwanie się tytułem bez tego prawa podlega karze grzywny (art. 126 ust. 1)

Jawność rejestru znaczy jedno: pacjent sprawdzi Cię bez pytania Ciebie o zgodę. Numer wpisu przestaje być deklaracją, a staje się czymś weryfikowalnym w pół minuty.

Stąd konkretna decyzja projektowa. Sekcja „O mnie” na stronie budowanej w 2026 roku powinna mieć gotowe miejsce na numer wpisu. Nie chodzi o wpisanie fikcyjnego numeru, tylko o układ, który przyjmie tę informację bez przebudowy.

Dopisanie linijki do przygotowanego bloku to minuty pracy. Przeprojektowanie całej sekcji zaufania dwa lata po starcie strony kosztuje jak osobne zlecenie.

Dla psychoterapeuty ten mechanizm dziś nie działa. Nie ma ustawy ani rejestru, więc dowód kwalifikacji zostaje tam, gdzie jest teraz. Strona internetowa dla psychoterapeuty musi udźwignąć go w całości: nazwa ośrodka szkolącego, liczba godzin, superwizja, przynależność do towarzystwa.

4. Formularz kontaktowy na stronie psychologa zbiera dane o zdrowiu

Formularz u hydraulika i formularz w gabinecie wyglądają tak samo. Prawnie to dwie różne rzeczy.

RODO zabrania przetwarzania danych dotyczących zdrowia - to szczególna kategoria z art. 9 ust. 1. Pole „opisz krótko swój problem” zbiera właśnie takie dane. Pacjent wpisuje tam objawy, diagnozy i historię leczenia, bo tak rozumie pytanie.

Zwykły checkbox „zgadzam się na przetwarzanie danych” tu nie wystarczy. Wyjątek z art. 9 ust. 2 lit. a mówi o zgodzie wyraźnej, a to inny standard niż zgoda zwykła.

Co zamiast pola „opisz swój problem”

Nie zbieraj opisu problemu przed pierwszym kontaktem. Wystarczy imię, sposób kontaktu i preferowany termin. Resztę usłyszysz na konsultacji.

To nie jest kompromis, tylko lepszy formularz. Krótkie formularze wypełnia więcej osób - widzę to za każdym razem, gdy skracam je u klientów. Pacjent w kryzysie nie musi opisywać najtrudniejszej rzeczy w życiu w polu tekstowym.

O samej konstrukcji pól i potwierdzeniu wysyłki napisałem osobno w tekście o formularzu kontaktowym na stronie firmowej.

Jeśli mimo wszystko potrzebujesz szczegółów przed wizytą, rośnie zakres pracy nad stroną. Trzeba zaprojektować mechanikę wyraźnej zgody i opisać ją w polityce prywatności zgodnie z tym, co strona faktycznie robi.

To informacja ogólna, nie porada prawna. Przy wątpliwościach co do Twojej sytuacji sprawdź ją u prawnika.

5. Czy psycholog może reklamować swoje usługi

W branży krąży przekonanie, że psychologowi „właściwie nie wolno się promować”. Sprawdziłem to w tekście ustawy.

Ustawa o zawodzie psychologa z 2026 roku nie reguluje reklamy. Rdzeń „reklam” ma w niej zero trafień, przy 667 wystąpieniach słowa „psycholog”. Tej materii ustawa po prostu nie dotyka.

Skąd więc to przekonanie? Z innej ustawy. Art. 14 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej nakłada obowiązek na podmiot wykonujący działalność leczniczą.

Taki podmiot podaje do wiadomości publicznej informacje o zakresie i rodzajach udzielanych świadczeń. Treść i forma tych informacji nie mogą mieć cech reklamy.

Kluczowe są trzy słowa: „podmiot wykonujący działalność leczniczą”. Przepis wiąże adresata, a nie zawód. Gabinet działający jako zwykła działalność gospodarcza nie jest adresatem tego przepisu.

Wniosek nie brzmi „wolno wszystko”. Brzmi: sprawdź, w której grupie jesteś, bo od tego zależy treść strony i reklam. Zajrzyj do dokumentów rejestrowych gabinetu, a przy wątpliwościach potwierdź to u prawnika.

6. Ile kosztuje strona internetowa dla psychologa

Strona dla gabinetu psychologicznego mieści się w tych samych widełkach co inne strony usługowe. Branża nie podnosi ceny sama z siebie. Podnosi ją liczba podstron i to, co strona ma robić.

Wizytówka jednostronicowa - od 1300 zł. Kim jesteś, czym się zajmujesz, cena, kontakt. Wystarcza, gdy pracujesz głównie z poleceń i portali z rezerwacją.

Powyżej tego poziomu wyceny nie da się podać z tabelki. Zależy od kilku rzeczy naraz:

liczba osobnych podstron usługowych: konsultacja, diagnoza, psychoterapia, grupy
czy rezerwacja terminu ma działać na stronie, czy przez telefon
czy formularz dotyka danych szczególnej kategorii - to zmienia zakres pracy nad zgodami i polityką prywatności
czy dochodzi blog i pozycjonowanie na frazy, których szukają pacjenci
liczba specjalistów: strona dla poradni psychologicznej to inny zakres niż strona jednego gabinetu

Osobny dylemat to sam cennik na stronie. W gabinecie działa on w dwie strony: odsiewa osoby, dla których kwota jest poza zasięgiem, ale oszczędza Ci telefonów z jednym pytaniem. Argumenty za i przeciw rozłożyłem w tekście o podawaniu cen na stronie internetowej.

Podsumowanie

Strona internetowa dla psychologa różni się od zwykłej wizytówki firmy trzema rzeczami.

Dowód kwalifikacji - dziś nikt go za Ciebie nie potwierdzi, a od 19 maja 2028 psycholog dostanie numer w jawnym rejestrze
Rozdzielone usługi - psychoterapia i świadczenia psychologiczne mają inny status prawny, więc zasługują na osobne podstrony
Formularz bez opisu problemu - imię, kontakt, termin. Reszta na konsultacji

Jeśli budujesz stronę teraz, zaprojektuj ją tak, żeby w 2028 roku wystarczyło dopisać numer wpisu. To decyzja na dziesięć minut przy projektowaniu. Ta sama zmiana wprowadzana po starcie strony jest już osobną pracą do wyceny.

Prowadzę pracownię stron internetowych w Garwolinie i pracuję zdalnie w całej Polsce. Jeśli chcesz porozmawiać o stronie swojego gabinetu, zamów bezpłatną wycenę albo napisz do mnie. Powiem wprost, czego Twój gabinet nie potrzebuje.

Często zadawane pytania

Ile kosztuje strona internetowa dla psychologa?

Wizytówka jednostronicowa zaczyna się od 1300 zł. Wyżej cena zależy od liczby podstron usługowych, rezerwacji terminów online i tego, czy formularz dotyka danych szczególnej kategorii. Sama branża nie podnosi stawki, podnosi ją zakres. Wycenę przygotowuję po krótkiej rozmowie o tym, co strona ma robić.

Czy psycholog może reklamować swoje usługi w internecie?

Ustawa o zawodzie psychologa z 2026 roku nie reguluje reklamy, słowo to nie pada w niej ani razu. Ograniczenie z art. 14 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej wiąże podmiot wykonujący działalność leczniczą. Wszystko zależy więc od formy, w jakiej gabinet jest zarejestrowany. Sprawdź dokumenty rejestrowe i potwierdź wniosek u prawnika.

Czym różni się strona psychologa od strony psychoterapeuty?

Różnicę robi dowód kwalifikacji. Od 19 maja 2028 psycholog dostanie numer w jawnym Rejestrze Psychologów, który pacjent sprawdzi sam. Psychoterapeuta nie ma ustawy ani rejestru. Strona www dla terapeuty musi więc udźwignąć ten dowód sama: nazwa szkolenia, liczba godzin, superwizja, towarzystwo.

Czy formularz kontaktowy w gabinecie wymaga zgody RODO?

Zależy od pól. Imię, telefon i preferowany termin to dane zwykłe. Pole „opisz swój problem” zbiera dane dotyczące zdrowia, czyli szczególną kategorię z art. 9 RODO. Wymagana jest tam zgoda wyraźna, a nie zwykły checkbox. Najprościej nie zbierać opisu problemu przed pierwszym kontaktem.

Kiedy powstanie Rejestr Psychologów?

Ustawa z 23 stycznia 2026 roku wchodzi w życie zasadniczo 19 maja 2028 roku. Od tego dnia psycholog uzyskuje prawo wykonywania zawodu z chwilą wpisu do Rejestru Psychologów. Rejestr będzie jawny w zakresie imienia i nazwiska, numeru i daty wpisu. Do tego czasu nie ma listy, w której pacjent sprawdzi psychologa.

Czy na stronie gabinetu trzeba podawać cennik?

Nie ma takiego obowiązku, ale w gabinecie cennik pracuje w dwie strony. Odsiewa osoby, dla których kwota jest poza zasięgiem, i oszczędza Ci telefonów z jednym pytaniem o stawkę. Część gabinetów podaje widełki zamiast jednej kwoty i to zwykle wystarcza.

Kategorie i tagi w WordPress - jak ich używać, żeby nie zaśmiecić strony

Miłosz Rusznica — Mon, 17 Aug 2026 10:00:37 +0000

Masz na blogu 40 wpisów i 150 tagów? W WordPressie kategorie i tagi wyglądają na drobiazg z bocznej kolumny edytora. Każdy poradnik podpowie, ile tagów dodać do wpisu, ale nikt nie liczy odwrotnie.

Krótka odpowiedź: kategorie i tagi to dwie taksonomie WordPressa - kategoria to obowiązkowy dział, tag to opcjonalny szczegół. WordPress tworzy dla każdej z nich osobną, publiczną podstronę archiwum. Dlatego o porządku decyduje nie liczba tagów przy wpisie, tylko liczba wpisów pod tagiem.

Spis treści

1. Kategorie i tagi w WordPress - czym naprawdę się różnią

Kategoria to dział. Odpowiada na pytanie, o czym w ogóle piszesz na blogu. Możesz ją zagnieździć, czyli stworzyć kategorię nadrzędną i podkategorie pod nią.

Tag to szczegół. Odpowiada na pytanie, co konkretnie pojawiło się w tym jednym tekście. Tagi są płaskie i nie mają żadnej hierarchii.

Jest jeszcze różnica, o której WordPress nie mówi wprost przy pierwszym wpisie. Kategoria jest obowiązkowa i jeśli jej nie wybierzesz, wpis wpadnie do kategorii domyślnej. Tag jest w pełni opcjonalny, a wpis bez tagów działa dokładnie tak samo dobrze.

Kategoria - hierarchiczna, obowiązkowa, kilka na cały blog.
Tag - płaski, opcjonalny, opisuje wątek przewijający się przez kilka wpisów.

W praktyce kategorie i tagi działają wyłącznie na wpisach. Strona O nas ani Kontakt nie mają ani jednego, ani drugiego, i tak ma być. Jeśli mylisz te dwa typy treści, zacznij od tekstu o tym, czym różni się strona od wpisu w WordPress.

2. Co WordPress robi z każdą kategorią i każdym tagiem

Żeby zrozumieć, skąd bierze się ta druga liczba, wystarczy jedna rzecz. Dla silnika WordPressa kategorie i tagi to ten sam typ obiektu, czyli taksonomia. A każdy element taksonomii dostaje własny adres.

Dodajesz kategorię Porady? Powstaje strona twojadomena.pl/category/porady/. Dodajesz tag hosting? Powstaje twojadomena.pl/tag/hosting/.

Taka podstrona nazywa się archiwum. Wyświetla listę wpisów przypisanych do danej kategorii lub tagu. Jest publiczna, dostępna bez logowania i domyślnie otwarta dla robota Google.

Idźmy krok dalej. Wtyczka SEO dokłada archiwum kategorii i archiwum tagów do mapy strony XML, którą sam zgłaszasz wyszukiwarce. Tworzysz tag jednym kliknięciem w edytorze i tym samym kliknięciem tworzysz nowy adres do zaindeksowania.

Spotkasz twierdzenie, że taksonomie służą wyłącznie nawigacji i nie mają wpływu na widoczność w wyszukiwarce. To nieporozumienie. Wpływ nie idzie przez sam tag, tylko przez podstronę, którą ten tag właśnie utworzył.

To zachowanie silnika, nie interpretacja. Opisuje je dokumentacja WordPressa dla ekranu tagów oraz dla ekranu kategorii. Człon /category/ i /tag/ w adresie bierze się z ustawień, które opisałem przy przyjaznych adresach URL.

3. Kiedy tagi zaczynają szkodzić stronie firmowej

Nie będę teoretyzował na cudzym przykładzie. Blog mojej pracowni w Garwolinie ma dziś 89 opublikowanych wpisów. Policzyłem, co siedzi w jego taksonomiach, i wyszło tak:

4 kategorie - z 27, 25, 20 i 17 wpisami. W zupełności wystarczają.
233 tagi - prawie trzy razy więcej niż samych tekstów.
193 tagi z jednym wpisem - każdy ma dokładnie jeden tekst do pokazania.
9 tagów pustych - zostały po zmianach i nie prowadzą już nigdzie.
224 adresy archiwów tagów w mapie XML - tyle sam zgłaszam do Google.

Arytmetyka się domyka: 233 tagi minus 9 pustych daje 224 adresy w mapie strony. Nikt tego nie zaplanował. To zrobiło się samo, wpis po wpisie, przez kilka lat.

Najciekawsza jest tu liczba 193. Rada „3 do 5 tagów na wpis” była spełniona w 85 z 89 tekstów. Po drugiej stronie i tak zostało 193 archiwa, w których czeka jeden jedyny link.

Do tego momentu kategorie i tagi tylko porządkowały treść. Szkodzić zaczynają nie tagi jako takie, tylko puste archiwa, które po nich zostają. Konsekwencje są trzy.

Uboga podstrona. Archiwum tagu z jednym wpisem to strona z jednym linkiem i nagłówkiem. Czytelnik nie ma czego przeglądać, więc wraca do wyników wyszukiwania. Dla Google to adres bez własnej wartości.

Konkurencja z własnym tekstem. Tag nazwany prawie tak samo jak tytuł wpisu tworzy drugi adres na tę samą frazę. Wyszukiwarka musi wybrać jeden z nich. Czasem wybiera archiwum, czyli listę zamiast pełnej treści.

Rozdmuchana mapa strony. Zamiast 89 wpisów zgłaszam do Google ponad 300 adresów, z czego 193 to archiwa z jednym wpisem. Jak to policzyć u siebie, pokazuję w tekście o mapie strony XML. A jeśli strona nie pojawia się w Google mimo dobrych treści, przyczyny szukaj również tutaj.

4. Ile kategorii i tagów powinien mieć jeden wpis

Jedna kategoria na wpis. Dwie, jeśli tekst naprawdę siedzi w dwóch działach. Trzy to sygnał, że kategorie są źle zaprojektowane.

Tagów: od zera do pięciu. Zero jest poprawną odpowiedzią.

Tylko że to wciąż jest liczenie od strony wpisu, a ono niczego nie rozstrzyga. Przestań pytać, ile tagów dodać do tego tekstu. Zacznij pytać, ile tekstów ma już ten tag.

U nas w pracowni obowiązuje próg: tag poniżej trzech wpisów nie robi nic pożytecznego. To nasza reguła warsztatowa, nie wynik badań ani ustalenie branżowe. Uzasadnienie jest jednak mechaniczne, nie uznaniowe.

Przy dwóch wpisach archiwum pokazuje dwa linki, więc czytelnik nie ma po co tam wchodzić. Google dostaje w tym samym momencie kolejny adres. Konkuruje on o uwagę z Twoim pełnym wpisem, choć sam nie niesie żadnej treści.

Co zrobić, gdy tag pasuje tylko do jednego wpisu?

Nie twórz go. Wpleć tę frazę w treść wpisu i podlinkuj do niego z innego tekstu na blogu. Efekt nawigacyjny jest ten sam, a nowy adres nie powstaje.

Zanim dodasz nowy tag, zadaj sobie jedno pytanie. Czy napiszę pod niego jeszcze trzy wpisy w ciągu roku? Jeśli nie, zostaw to pole puste.

5. Jak posprzątać kategorie i tagi bez utraty wpisów

Najpierw najważniejsze zdanie w całym tekście. Usunięcie tagu nie usuwa wpisów. Potwierdza to dokumentacja WordPressa: kasujesz wyłącznie powiązanie, a treść zostaje nietknięta i nadal opublikowana.

Z kategoriami jest podobnie. Usuwasz kategorię, a jej wpisy przechodzą do kategorii domyślnej, zwykle nazwanej Bez kategorii. Samej kategorii domyślnej WordPress usunąć nie pozwoli, więc wpisy zawsze mają gdzie wylądować.

To właśnie ten strach blokuje ludzi przed porządkami. Nie ma się czego bać.

Jak w dwie minuty sprawdzić, ile archiwów ma Twoja strona

Wejdź w panelu WordPress w Wpisy → Tagi i kliknij nagłówek kolumny Liczba. Posortujesz tagi rosnąco, więc na górze wylądują te z zerem i jedynką.
Policz tagi, które mają mniej niż trzy wpisy. To jest Twoja lista do sprzątnięcia.
Otwórz mapę strony pod adresem twojadomena.pl/sitemap.xml i znajdź sekcję z archiwami tagów. Liczba adresów w środku to liczba podstron, które zgłaszasz do Google.

Usuwając tag, zostaw po nim zamiennik. Zamiast archiwum z jednym wpisem daj czytelnikowi zwykły link wewnętrzny w treści. Prowadzi dokładnie tam, gdzie chciałeś, i nie tworzy nowego adresu.

Zostaje ostatnia decyzja: co z archiwami, których nie chcesz kasować, a które nie mają być w wynikach. Wtyczki SEO pozwalają ustawić na nich noindex, czyli prośbę do robota, żeby ich nie dodawał do indeksu.

Przy kilkunastu archiwach zrobisz to sam w kwadrans. Przy dwustu to robota na kilka godzin i łatwo przy okazji wyciąć z indeksu coś, co ma tam zostać.

6. Kategorie i tagi a SEO - o czym pamiętać

Kategoria to dział, tag to szczegół - kategoria jest obowiązkowa i hierarchiczna, tag opcjonalny i płaski.
Każda taksonomia tworzy podstronę - archiwum kategorii i archiwum tagów mają własne adresy i trafiają do mapy XML.
Licz wpisy pod tagiem, nie tagi pod wpisem - to ta druga liczba mówi, czy archiwum ma sens.
Nasz próg warsztatowy to trzy wpisy - tag z jednym wpisem nie daje czytelnikowi nic, a zostawia pusty adres.
Jedna kategoria, do pięciu tagów - zero tagów przy wpisie też jest poprawną odpowiedzią.
Sprzątanie jest bezpieczne - usunięcie tagu ani kategorii nie kasuje wpisów.

Na moim blogu kategorie i tagi wymknęły się spod kontroli, bo przez 89 wpisów pilnowałem tylko jednej strony równania. Przy każdym tekście liczba tagów była rozsądna. Nikt nie policzył, ile wpisów zebrał każdy z nich, i tak zrobiło się 193 archiwa z jednym linkiem.

Teraz to porządkuję. Tobie zajmie to znacznie mniej czasu, jeśli zabierzesz się za to przy trzydziestym wpisie, a nie przy dziewięćdziesiątym.

Nie chcesz sam grzebać w mapie strony i ustawieniach indeksowania? Zajmuję się tym w MRdesign w Garwolinie: przeglądam taksonomie, porządkuję archiwa i pilnuję, żeby przy okazji nic nie wypadło z Google. Napisz do mnie, a sprawdzę, ile adresów naprawdę zgłasza Twoja strona.

Często zadawane pytania

Czym różnią się kategorie od tagów w WordPress?

Kategoria to szeroki dział, do którego wpis należy obowiązkowo, i można ją zagnieżdżać w podkategorie. Tag to płaskie, opcjonalne słowo opisujące jeden szczegół tekstu. Obie taksonomie WordPress działają wyłącznie na wpisach i obie tworzą osobne podstrony archiwum.

Ile tagów powinien mieć jeden wpis?

Od zera do pięciu, przy czym zero jest poprawną odpowiedzią. Ważniejsza jest jednak druga liczba, której prawie nikt nie sprawdza: ile wpisów zebrał już ten tag. W naszej pracowni przyjmujemy, że tag poniżej trzech wpisów trafia do sprzątnięcia.

Czy tagi w WordPress szkodzą SEO?

Same kategorie i tagi nie szkodzą, szkodzą puste archiwa, które one tworzą. Każdy tag dostaje publiczną podstronę i trafia do mapy strony XML. Gdy dwieście takich podstron ma po jednym wpisie, wyszukiwarka dostaje dwieście ubogich adresów zamiast Twoich pełnych tekstów.

Czy usunięcie tagu usunie moje wpisy?

Nie. Kasujesz wyłącznie powiązanie między wpisem a tagiem, a sama treść zostaje nietknięta i nadal jest opublikowana. Tak samo działa usunięcie kategorii: wpisy przechodzą wtedy do kategorii domyślnej, której WordPress skasować nie pozwala.

Czy wpis może należeć do kilku kategorii?

Może, WordPress na to pozwala, ale rzadko warto. Każda kolejna kategoria to następne archiwum, w którym pojawia się ten sam tekst. Jedna kategoria na wpis, wyjątkowo dwie, wystarcza w zupełności.

Czy strona firmowa w ogóle potrzebuje tagów?

Zwykle nie. Przy blogu poniżej stu wpisów cztery lub pięć dobrze pomyślanych kategorii obsłuży całą nawigację. Tagi zaczynają mieć sens dopiero wtedy, gdy jeden wątek przewija się przez kilkanaście tekstów rozrzuconych po różnych kategoriach.

Intencja wyszukiwania: dlaczego jesteś w Google, a klienci nie dzwonią

Miłosz Rusznica — Sun, 16 Aug 2026 10:07:35 +0000

W skrócie: intencja wyszukiwania to cel, który klient ma w głowie, wpisując frazę w Google. Jeśli Twoja strona jest wysoko, a telefon milczy, zwykle odpowiadasz na inne pytanie, niż to, które ktoś zadał. Ludzie wchodzą, czytają dwa zdania i wracają do wyników. Pozycja jest, klienta nie ma.

Ten tekst pokazuje, jak rozpoznać takie niedopasowanie na własnych danych. I jak zdecydować, co z tym zrobić, zanim wydasz pieniądze na kolejne treści.

Spis treści

1. Co znaczy, że strona odpowiada na złe pytanie

Google zaczyna od ustalenia celu, a dopiero potem dopasowuje słowa. W dokumentacji How Search Works pada zdanie: „To return relevant results, we first need to establish what you're looking for - the intent behind your query”.

Po polsku: żeby zwrócić trafne wyniki, Google musi najpierw ustalić, czego szukasz. Intencja wyszukiwania jest więc pierwszym filtrem, a nie ostatnim.

Dlatego sama obecność frazy na stronie niczego nie załatwia. Możesz mieć ją w tytule i w nagłówku, a i tak trafiać do ludzi, którzy szukali czegoś innego.

Wyobraź sobie stolarza z tekstem „jak samodzielnie odnowić stary stół”. Wchodzą na niego ludzie z papierem ściernym w ręku, a nie z budżetem na nowy mebel.

Google opisuje ten objaw wprost. W wytycznych Creating Helpful, Reliable, People-First Content jedno z pytań kontrolnych brzmi: „Does your content leave readers feeling like they need to search again to get better information from other sources?”.

Po polsku: czy po lekturze czytelnik ma poczucie, że musi szukać dalej. Jeśli tak, to nie jest problem pozycji, tylko dopasowania.

Jedno zastrzeżenie. Artykuł o tym, jak znaleźć słowa kluczowe dla małej firmy, uczy budowania listy fraz od zera.

Ten tekst zaczyna się tam, gdzie listę już masz. Jeśli natomiast strona w ogóle nie pojawia się w Google, to zupełnie inny problem.

2. Tabela: co wpisuje osoba szukająca, a czego naprawdę szuka

Ta sama usługa może stać za czterema różnymi zamiarami. Tabela pokazuje, którą podstroną odpowiedzieć na każdy z nich.

Co wpisuje osoba szukającaCzego naprawdę szukaKtóra podstrona ma odpowiedziećPrzykładPytanie typu „jak to zrobić”Instrukcji, żeby poradzić sobie samemuWpis na blogujak odpowietrzyć kaloryferPorównanie albo pytanie o cenęRozeznania przed wyborem wykonawcyStrona z widełkami i porównaniemile kosztuje wymiana grzejnikaUsługa plus nazwa miastaKogoś, kto przyjedzie i weźmie zlecenieStrona usługi z numerem telefonuhydraulik GarwolinNazwa firmy albo słowo kontaktTwoich danych, bo już Cię znaStrona kontaktowa lub głównanazwa firmy kontakt

Kolumna trzecia jest tu najważniejsza. Rodzaj podstrony przesądza o formie, długości i o tym, czy w ogóle pada wezwanie do kontaktu.

Zwróć uwagę na parę „hydraulik Garwolin” i „jak odpowietrzyć kaloryfer”. Ten sam temat, dwie zupełnie różne osoby.

Pierwsza chce zapłacić za usługę. Druga chce jej uniknąć i naprawić kaloryfer sama.

Przykłady w ostatniej kolumnie celowo są proste. W realnym raporcie zobaczysz ich kilkadziesiąt i większość ułoży się w te same cztery grupy.

3. Jak sprawdzić intencję wyszukiwania na własnych danych

Nie zgaduj. Punkt wyjścia jest w darmowym raporcie Google Search Console.

Otwórz raport „Skuteczność” i ustaw zakres na ostatnie trzy miesiące.
Posortuj zapytania według wyświetleń i weź pierwsze dwadzieścia.
Przy każdym zapisz jednym słowem, czego ta osoba chciała: nauczyć się, porównać czy zamówić.
Sprawdź, która podstrona wychodzi na to zapytanie i czy pasuje do tej odpowiedzi.

Nie musisz analizować setek fraz. Dwadzieścia najczęściej wyświetlanych zapytań pokrywa zwykle większość zapytań, przy których Google w ogóle Cię pokazuje w wynikach.

Szukasz dwóch sygnałów. Pierwszy to zapytania z dużą liczbą wyświetleń i znikomą liczbą kliknięć.

Ludzie widzą Twój wynik i uznają, że to nie o to im chodziło. Drugi sygnał to kliknięcia, po których nikt nie dzwoni ani nie pisze.

Tego drugiego nie odczytasz z samego Search Console. Zestaw kliknięcia z tym, co wiesz z formularza i z telefonów.

Czasem wystarczy dopasować format treści do pytania. Krótka odpowiedź na starcie działa inaczej niż długi wywód.

4. Trzy niedopasowania, które widać w małych firmach najczęściej

Oferta napisana jak poradnik. Klient gotowy zamówić dostaje trzy ekrany teorii, zanim zobaczy numer telefonu.

Wchodzi wtedy w rolę czytelnika, nie kupującego. Czyta, uczy się i wychodzi.

To najczęstszy przypadek, jaki widzę na stronach lokalnych usług. Właściciel chce pokazać wiedzę i przy okazji odsuwa decyzję o telefonie.

Frazy poradnikowe wpięte w stronę usługi. Firma dokłada pytania typu „jak” do oferty, żeby złapać większy ruch.

Ruch rzeczywiście rośnie i statystyki wyglądają lepiej. Tylko że to ludzie, którzy chcieli zrobić coś sami.

Jedna podstrona na wszystko. Ten sam tekst próbuje przekonać osobę porównującą ceny i osobę gotową dziś zapłacić.

Takie teksty wygrywają rzadko i przypadkiem. Wyjątkiem są zapytania, przy których Google sam miesza w wynikach poradniki i oferty.

5. Co zrobić z tym, co znajdziesz

Nie każde niedopasowanie trzeba naprawiać. Trzy kryteria pomagają zdecydować, od czego zacząć.

Czy odpowiedzi się wykluczają. Jeśli dwie grupy oczekują sprzecznych treści, potrzebne są dwie podstrony, nie jedna dłuższa.

Czy w zapytaniu jest gotowość do zapłaty. Fraza z miastem, marką albo słowem „cena” jest warta pracy bardziej niż ogólna definicja.

Czy podstrona już przynosi telefony. Tych, które działają, nie rusza się bez wyraźnego powodu.

Kolejność też ma znaczenie. Najpierw poprawia się podstrony, które już zbierają wyświetlenia, bo tam efekt widać najszybciej.

Nie każdą lukę trzeba zapełniać nową treścią. Czasem lepiej usunąć podstronę, która myli Google i rozprasza sygnały.

Dalej robi się trudniej. Zmiana intencji jednej podstrony przesuwa pozycje sąsiednich, bo Google porównuje je między sobą.

W praktyce to porządkowanie struktury serwisu, przekierowań i linków wewnętrznych. Na małej stronie firmowej zajmuje kilka dni pracy.

Podsumowanie: intencja wyszukiwania decyduje o tym, kto dzwoni

Pozycja w Google mówi tylko tyle, że jesteś widoczny. O telefonach decyduje to, czy trafiasz do ludzi z problemem, za który ktoś płaci.

Zacznij od dwudziestu zapytań w Search Console. Przy każdym odpowiedz sobie, czy ta osoba chciała się nauczyć, porównać czy zamówić.

Jeśli wolisz, żeby ktoś przeszedł to z Tobą, zamów bezpłatną wycenę. Sprawdzę, które podstrony odpowiadają na złe pytanie, i powiem, co z tym zrobić.

Często zadawane pytania

Czym jest intencja wyszukiwania?

Intencja wyszukiwania to cel, który ma osoba wpisująca frazę w Google. Ta sama fraza może oznaczać chęć nauczenia się czegoś, porównania ofert albo zamówienia usługi. Google ustala ten cel, zanim dopasuje wyniki.

Jak sprawdzić intencję wyszukiwania danej frazy?

Wpisz frazę w Google i obejrzyj pierwszą stronę wyników. Jeśli widzisz poradniki, ludzie chcą się nauczyć. Jeśli widzisz strony usług i mapy, chcą kupić.

Czy jedna strona może odpowiadać na kilka intencji?

Zwykle nie, bo odpowiedzi wykluczają się formą i długością. Wyjątkiem są zapytania hybrydowe, przy których Google sam miesza poradniki z ofertami. Wtedy jedna strona z krótką odpowiedzią i wyraźnym przejściem do usługi bywa lepsza.

Dlaczego jestem wysoko w Google, ale nie mam klientów?

Zwykle działają dwie niezależne przyczyny. Pierwsza: fraza ma inną intencję, więc przychodzą ludzie, którzy nic nie kupują. Druga: wiele wyszukiwań kończy się bez kliknięcia w cokolwiek. Badanie SparkToro na danych Similarweb podaje, że w USA w pierwszych czterech miesiącach 2026 roku takich wyszukiwań było 68,01%. To dane amerykańskie, nie polskie.

Czy artykuł blogowy może sprzedać usługę?

Nie i nie taka jest jego rola. Artykuł buduje zaufanie i bywa cytowany przez wyszukiwarki oraz modele AI. Sprzedaje strona ofertowa, do której artykuł prowadzi.

Czy warto mieć czat na stronie internetowej? Sprawdź, zanim wkleisz widget

Miłosz Rusznica — Sat, 15 Aug 2026 10:10:06 +0000

Widget czatu składa jedną obietnicę: odpowiem od razu. Składasz ją Ty, nie dostawca oprogramowania. Dlatego pytanie, czy warto mieć czat na stronie internetowej, dotyczy Twojego grafiku, a nie technologii.

Krótka odpowiedź: Czat opłaca się wtedy, gdy masz kogoś, kto go obsłuży w godzinach, w których jest widoczny. Widget ustawia u odwiedzającego oczekiwanie natychmiastowej reakcji, bo tak działa ten format. Firma bez zespołu obsługi tego nie dowozi, a nieodebrana wiadomość szkodzi bardziej niż brak czatu.

Spis treści

1. Czat na stronie internetowej działa tylko wtedy, gdy ktoś odpowiada

Czat wygląda na drobiazg. To jedno pole tekstowe w rogu ekranu. Tyle że on nie zbiera zapytań, on umawia rozmowę na teraz.

Odwiedzający pisze i patrzy w ekran. Po dwóch minutach ciszy zamyka kartę. Nie zadzwoni później, bo w jego głowie próba kontaktu już była.

Zanim wkleisz kod, odpowiedz sobie na trzy pytania

To nie są pytania techniczne. Odpowiedź na każde z nich znasz od razu.

Kto siada do czatu, gdy jesteś u klienta albo na budowie.
W jakich godzinach widget ma być widoczny na stronie.
Ile minut mija realnie, zanim ktoś przeczyta wiadomość.

Jeśli przy którymkolwiek punkcie się zawahałeś, masz już odpowiedź. To, czy warto mieć czat na stronie internetowej, rozstrzyga kalendarz, a nie technologia.

Wskazówka praktyczna: Ustaw widget tylko na godziny, w których faktycznie odpisujesz. Poza nimi pokaż formularz z konkretnym terminem odpowiedzi.

2. Czat na stronie a RODO, czyli administratorem danych jesteś Ty

Rozmowa na czacie to dane osobowe. Imię, adres e-mail, czasem numer telefonu i opis sprawy. Administratorem tych danych jesteś Ty, a dostawca czatu tylko je przetwarza.

Wynikają z tego dwa obowiązki, o których łatwo zapomnieć. Z dostawcą podpisujesz umowę powierzenia, a jego nazwę wpisujesz do polityki prywatności. Jak przygotować ten dokument, opisałem w tekście o polityce prywatności na stronie firmowej.

Gdzie trafiają dane z Twojego czatu

To zależy od dostawcy i od regionu wybranego przy zakładaniu konta. LiveChat prowadzi centra danych w dwóch niezależnych regionach: jeden leży w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG), drugi w USA. Wyboru dokonuje klient przy rejestracji.

Tidio podaje, że dane przetwarza głównie w EOG. Jednocześnie Tidio LLC jest podmiotem z USA, więc część danych może trafić za ocean. Podstawą są standardowe klauzule umowne oraz udział w programie EU-US Data Privacy Framework.

Taki transfer bywa legalny i ma podstawę prawną. Warto jednak przeczytać wyjaśnienie UODO. „Decyzja KE nie dotyczy Stanów Zjednoczonych jako kraju, ale konkretnych organizacji publicznych i prywatnych mających siedzibę w USA, które przystąpiły do programu DPF”.

Organizacja musi widnieć na publicznej liście Departamentu Handlu USA. Pytanie nie brzmi więc, czy dostawca jest zgodny z RODO. Brzmi tak: który region wybrałeś i czy masz podpisaną umowę powierzenia.

Co sprawdzić przed uruchomieniem widgetu

Region danych wybrany przy zakładaniu konta u dostawcy.
Podpisaną umowę powierzenia przetwarzania danych.
Wpis w polityce prywatności: kto przetwarza dane i gdzie one trafiają.
Informację dla odwiedzającego, zanim zacznie pisać.

3. Czy czat spowalnia stronę i czym jest wzorzec atrapy

Widget czatu to skrypt z cudzego serwera. Ładuje się razem z Twoją stroną i zajmuje ten sam wątek przeglądarki. Skutek widać nie w ładowaniu, tylko w reakcji na kliknięcie.

Google mierzy tę reakcję wskaźnikiem INP. Wynik do 200 ms oznacza dobrą responsywność, a powyżej 500 ms jest słabo.

Pomiar uwzględnia 75. percentyl wizyt, więc jeden szybki test niczego nie przesądza.

INP jest stabilnym wskaźnikiem Core Web Vitals, nie eksperymentem. Progi i sposób pomiaru rozpisałem w tekście o Core Web Vitals.

Wzorzec atrapy, czyli czat ładowany po kliknięciu

Dokumentacja Lighthouse wymienia widgety czatu wprost. Google pisze: „In general, video embeds, social button widgets, and chat widgets can all employ the facade pattern”.

Atrapa to statyczny element, który wygląda jak czat. Prawdziwy widget ładuje się dopiero po kliknięciu. Strona startuje bez cudzego skryptu, a klient, który chce napisać, i tak kliknie.

Wskazówka praktyczna: Zmierz stronę przed dodaniem widgetu i po nim. Bez pomiaru „przed” nie masz z czym porównywać. Wzorzec atrapy wdrażamy przy budowie strony, bo wymaga własnego kodu.

4. Alternatywy dla czatu na stronie, które dowozisz bez zespołu

Odwiedzający nie chce czatu. Chce odpowiedzi na trzy pytania: czy to zrobisz, kiedy i za ile.

Trzy narzędzia dają ten sam efekt i nie obiecują obecności online.

Klikalny numer telefonu - link tel: w nagłówku i w stopce, na telefonie zawsze pod kciukiem.
WhatsApp Business - przycisk otwiera rozmowę w aplikacji, którą masz przy sobie.
Formularz z deklarowanym czasem odpowiedzi - obietnica, którą kontrolujesz Ty, a nie widget.

Telefon wygrywa prostotą. Numer w nagłówku, w stopce i przy każdej usłudze zajmuje pięć minut wdrożenia.

WhatsApp Business na stronie internetowej zamiast widgetu

To rozwiązanie dla firm pracujących w terenie. Odpisujesz z telefonu między jednym zleceniem a drugim. Rozmowa zostaje w aplikacji, więc wracasz do niej wieczorem.

Formularz wygrywa tam, gdzie sprawa wymaga szczegółów. Zapytanie o remont łazienki to wymiary, termin i zdjęcia. Jak ustawić pola i potwierdzenie wysyłki, opisałem w tekście o formularzu kontaktowym.

Wskazówka praktyczna: Napisz przy formularzu konkret, na przykład „odpowiadam w ciągu jednego dnia roboczego”. Mała firma usługowa z Garwolina zyskuje na tym więcej niż na widgecie bez obsługi.

5. Kiedy czat na żywo w małej firmie naprawdę ma sens

Są sytuacje, w których czat zarabia na siebie. Wszystkie mają jeden wspólny warunek: ktoś siedzi po drugiej stronie okna.

Czat na żywo w małej firmie ma sens, gdy spełnisz cztery warunki naraz.

Obsługa czatu jest czyimś obowiązkiem, a nie dobrą wolą.
Pytania się powtarzają: dostępność, termin, rozmiar, koszt wysyłki.
Zapytań jest tyle, że telefon i poczta przestają wystarczać.
Godziny widoczności widgetu pokrywają się z godzinami obsługi.

Sklep internetowy z kilkunastoma zapytaniami dziennie spełnia to bez trudu. Warsztat, w którym telefon odbiera mechanik stojący przy aucie, nie spełnia tego nigdy.

Bot to nie jest obejście tego warunku. Odpowie na pytanie o godziny otwarcia i koszt wysyłki. Przy pytaniu nietypowym i tak przekaże sprawę człowiekowi, a zegar obietnicy już tyka.

Jaki jest realny koszt czatu na stronie internetowej

Plany darmowe istnieją, zwykle z limitem rozmów albo funkcji. Prawdziwy koszt to jednak uwaga człowieka, który odpowiada. Jedna rozmowa wyrywa z pracy na kilkanaście minut, licząc powrót do skupienia.

Na koniec uczciwa uwaga o dowodach. W tekstach sprzedających widgety krążą statystyki o klientach, którzy bez czatu nie kupią. Nie udało mi się dotrzeć do badania pierwotnego, na które te teksty się powołują.

To nie znaczy, że liczby są fałszywe. Znaczy tyle, że nie mam czym ich potwierdzić. Benchmarki czasu odpowiedzi publikują sami dostawcy czatu, więc mają w tym interes.

6. Czy warto mieć czat na stronie internetowej? Sprawdź to na liście

Decyzja jest prosta, jeśli sprowadzisz ją do czterech punktów.

Obsługa - ktoś odpowiada w godzinach, w których widget jest widoczny.
Formalności - umowa powierzenia i wpis do polityki prywatności gotowe przed startem.
Wydajność - widget ładowany po kliknięciu, INP zmierzony przed zmianą i po niej.
Alternatywa - telefon, WhatsApp albo formularz z konkretnym terminem odpowiedzi.

Jeśli pierwszy punkt wypada na „nie”, reszta nie ma znaczenia. Wtedy lepiej wzmocnić te elementy strony, które działają bez obsługi. Zebrałem je w tekście o tym, co musi zawierać strona firmowa.

Buduję strony dla małych firm z Garwolina i okolic. Jeśli chcesz wiedzieć, co poprawi kontakt na Twojej stronie, zamów bezpłatną wycenę: mrdesigngarwolin.pl/wycena. Możesz też zadzwonić pod numer 784 965 996.

Często zadawane pytania.

Czy czat na stronie internetowej jest darmowy?

Część dostawców ma plany darmowe, zwykle z limitem rozmów albo funkcji. Realny koszt leży gdzie indziej: to czas osoby, która odpowiada. Do tego dochodzi obsługa formalna, czyli umowa powierzenia i wpis do polityki prywatności.

Czy czat spowalnia ładowanie strony?

Ściśle rzecz biorąc, spowalnia nie tyle ładowanie, ile reakcję na kliknięcie, którą mierzy wskaźnik INP. Dokumentacja Lighthouse wymienia widgety czatu jako przypadek dla wzorca atrapy, czyli ładowania dopiero po kliknięciu. Zmierz INP przed dodaniem widgetu i po nim, bo dopiero porównanie coś mówi.

Czy czat na stronie wymaga zgody na przetwarzanie danych?

Dwie rzeczy są pewne niezależnie od podstawy prawnej. Musisz opisać dostawcę czatu w polityce prywatności i podpisać z nim umowę powierzenia. Podstawę prawną i zgody na skrypty ustal z osobą, która prowadzi u Ciebie sprawy RODO.

Co zamiast czatu, jeśli nie ma kto go obsługiwać?

Klikalny numer telefonu, przycisk WhatsApp Business i formularz z deklarowanym czasem odpowiedzi. Wszystkie trzy działają bez obietnicy obecności online. Formularz sprawdza się przy sprawach, które wymagają szczegółów i zdjęć.

Jak szybko trzeba odpowiadać na czacie?

Tak szybko, jak obiecuje to Twój widget. Benchmarki czasu odpowiedzi publikują sami dostawcy czatu i nie udało mi się dotrzeć do niezależnego badania. Bezpieczna zasada jest prostsza: nie obiecuj czasu, którego nie dotrzymasz.

Czy Messenger na stronie to to samo co czat na żywo?

Mechanizm jest podobny, ale rozmowa trafia do skrzynki na Facebooku, a nie do panelu dostawcy czatu. Odwiedzający musi mieć konto na Facebooku, więc część osób odpadnie. Obietnica szybkiej reakcji zostaje ta sama, więc problem obsługi nie znika.

Strona internetowa dla geodety - co powinna zawierać i ile kosztuje

Miłosz Rusznica — Fri, 14 Aug 2026 10:17:25 +0000

Klient nie wpisuje w Google „usługi geodezyjne”. Wpisuje „mapa do celów projektowych Garwolin” i klika w wynik, który ma tę frazę w nagłówku. Strona internetowa dla geodety przegrywa najczęściej właśnie tu: na poziomie układu, nie grafiki.

Krótka odpowiedź: Strona internetowa dla geodety powinna pokazywać numer uprawnień zawodowych wraz z zakresami. Powinna mieć osobną podstronę dla każdego dokumentu, połączoną z nazwą miasta. Cenę warto rozbić na honorarium i opłatę za materiały z zasobu. Te trzy rzeczy odróżniają ją od wizytówki z listą usług.

W tym artykule pokazuję, co ma być na takiej stronie i dlaczego. Nie znajdziesz tu porad z geodezji - jestem od stron, nie od pomiarów. Za to każdy element ma podstawę: przepis, publiczny rejestr albo zachowanie klienta w wyszukiwarce.

Spis treści

1. Co powinna zawierać strona internetowa dla geodety

Zacznijmy od listy. To pięć bloków, które w tej branży realnie robią różnicę. Reszta, czyli kontakt, mapa dojazdu i polityka prywatności, to standard każdej strony firmowej.

Numer uprawnień zawodowych i ich zakresy - klient sprawdzi je w publicznym rejestrze w kilkanaście sekund
Osobna podstrona dla każdego dokumentu - z nazwą miasta w tytule i w adresie
Cena rozbita na dwie części - Twoje honorarium oraz opłata urzędowa za materiały
Termin z podziałem na etapy - Twój pomiar plus ustawowa weryfikacja w ośrodku dokumentacji
Formularz, który pyta o działkę - obręb, numer działki i cel zlecenia zamiast pustego pola na wiadomość

Pierwsze trzy punkty są w tej branży wyjątkowe. Nie ma ich żaden z czterech poradników o stronach dla geodetów, które przejrzałem przed napisaniem tego tekstu. Zaraz pokażę, dlaczego to strata.

2. Numer uprawnień - jedyny dowód, który klient sprawdzi sam

Uprawnienia zawodowe w geodezji mają cechę, której nie ma większość kwalifikacji w usługach. Są w publicznym rejestrze. Klient wchodzi na wyszukiwarkę geodetów uprawnionych GUGiK, wpisuje nazwisko i sprawdza.

Bez logowania, bez opłaty, w kilkanaście sekund. To zmienia status numeru na stronie. Przestaje być ozdobą, a staje się zaproszeniem do weryfikacji.

Dla porównania: elektryk ze świadectwem kwalifikacyjnym SEP też ma realne uprawnienia. Tyle że klient nie sprawdzi ich równie łatwo, bo zna je zwykle wyłącznie z okazanego dokumentu. Pisałem o tym w tekście o stronie internetowej dla elektryka - tam zaufanie trzeba budować inaczej.

Siedem zakresów uprawnień, które warto wypisać

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne wymienia w artykule 43 siedem zakresów uprawnień zawodowych:

geodezyjne pomiary sytuacyjno-wysokościowe, realizacyjne i inwentaryzacyjne
rozgraniczanie i podziały nieruchomości (gruntów) oraz sporządzanie dokumentacji do celów prawnych
geodezyjne pomiary podstawowe
geodezyjna obsługa inwestycji
geodezyjne urządzanie terenów rolnych i leśnych
redakcja map
fotogrametria i teledetekcja

Wypisanie własnych zakresów działa w dwie strony. Buduje zaufanie u inwestora, który wie, czego szuka. Odsiewa też zapytania o prace, których i tak nie przyjmiesz.

Wskazówka praktyczna: podaj numer świadectwa i zakresy w stopce oraz na podstronie o firmie. Dopisz jedno zdanie o tym, że uprawnienia można sprawdzić w wyszukiwarce GUGiK. Sam kierujesz klienta do dowodu, a to działa mocniej niż skan pieczątki.

3. Podstrona pod dokument, nie jedna lista usług geodezyjnych

Typowa strona geodety ma zakładkę „Oferta”, a w niej siedem punktów. To jedna podstrona pod siedem różnych intencji zakupowych. W wyszukiwarce nie ma czym wygrać żadnej z nich.

Klient szuka konkretnego dokumentu, bo jego nazwę dostał od architekta albo z urzędu. Wpisuje nazwę dokumentu i dokłada miasto. Jednostką nie jest więc zawód ani sam dokument, tylko dokument razem z miastem.

To nie jest teoria. Strony geodetów, które wyświetlają się na takie frazy, mają dokładnie taki układ adresów. Nazwa dokumentu i nazwa miasta siedzą w jednym adresie podstrony.

Pięć pytań, które musi domykać podstrona dokumentu

Zapytania o dokumenty niosą stały zestaw pytań. Widać go wprost w tytułach stron widocznych na te frazy. Podstrona, która nie odpowiada na wszystkie pięć, oddaje klienta dalej.

Ile to kosztuje - choćby widełki i zasada wyceny
Ile trwa - z podziałem na pomiar i urząd
Jak długo jest ważne - albo od czego to zależy
Kto może to wykonać - tu wraca numer uprawnień
Jak to zamówić - jeden formularz i jeden numer telefonu

Taka układanka działa dopiero razem z lokalnym SEO. Podstrona dokumentu bez Wizytówki Google i spójnych danych firmy zostaje niewidoczna. Opisałem to w tekście o pozycjonowaniu lokalnym w Google.

Formularz, który odsiewa zapytania nie do przyjęcia

Pole na wiadomość i przycisk „wyślij” to najsłabszy punkt większości stron geodezyjnych. Klient nie wie, co napisać, więc pisze „proszę o kontakt”. Ty dzwonisz i dopiero wtedy zbierasz dane, które mogły przyjść razem ze zgłoszeniem.

Formularz na stronie geodety powinien pytać wprost o to, czego i tak potrzebujesz:

Rodzaj dokumentu - lista wyboru zamiast pola tekstowego
Obręb i numer działki - dwa krótkie pola
Termin oczekiwany przez klienta - pozwala od razu urealnić datę

Taki formularz skraca pierwszą rozmowę o połowę. Odsiewa też zlecenia spoza Twoich zakresów uprawnień, zanim zajmą Ci czas.

Wskazówka praktyczna: zacznij od trzech dokumentów, które dają Ci najwięcej zleceń. Trzy dopracowane podstrony biją siedem pustych punktów na liście.

4. Cena: honorarium umowne plus opłata ustawowa

Tu geodeta ma narzędzie, którego nie ma prawie żaden inny zawód usługowy. Może pokazać część ceny wraz z jej podstawą prawną. I zrobić to bez zdradzania własnej stawki.

Zacznijmy od rozróżnienia, które łatwo pomylić. Ceny usług geodezyjnych nie są regulowane, bo honorarium jest ceną umowną. Regulowane są opłaty za materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Podstawą jest artykuł 40d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Opłata to iloczyn stawek podstawowych, liczby jednostek rozliczeniowych i współczynników korygujących. Przy zgłoszeniu prac geodezyjnych pobierana jest opłata zryczałtowana, zależna od wielkości obszaru.

Wysokość stawek określa załącznik do ustawy, a opłatę pobiera się przed udostępnieniem materiałów. Stawki są co roku waloryzowane wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych. Minister ogłasza je obwieszczeniem do 31 października, a obowiązują od 1 stycznia.

Aktualne stawki wynikają z obwieszczenia Ministra Finansów i Gospodarki z 16 października 2025 roku (Monitor Polski z 2025 roku, pozycja 1123). Obowiązują od 1 stycznia 2026 roku. GUGiK udostępnia też publiczny kalkulator opłat, którego wynik jest poglądowy.

Trzecia droga między pełnym cennikiem a milczeniem

Dylemat „podawać ceny czy nie” ma tutaj rozwiązanie, którego nie ma hydraulik. Piszesz: honorarium od podanej kwoty, plus opłata za materiały według stawek ustawowych. Klient widzi wtedy, skąd bierze się różnica między ofertami.

Ten dylemat rozwinąłem w osobnym tekście o cenach na stronie internetowej. U geodety wypada on inaczej niż w większości usług.

Wskazówka praktyczna: nie kopiuj tabeli stawek na stronę. Zmienia się co roku, a Ty nie chcesz jej pilnować. Wystarczy zdanie o podstawie prawnej i odnośnik do kalkulatora GUGiK.

5. Terminy w urzędzie, na które geodeta nie ma wpływu

Najczęstsza pretensja klienta brzmi: miało być na wtorek. Zwykle dotyczy etapu, który nie leży po stronie geodety. Weryfikacja przekazanych wyników prac ma terminy zapisane w ustawie.

Artykuł 12b mówi, że weryfikację przeprowadza się niezwłocznie. Dla obszaru objętego zgłoszeniem prac ustawa podaje granice:

do 1 hektara - nie później niż 7 dni roboczych
powyżej 1 hektara do 10 hektarów - nie później niż 10 dni roboczych
powyżej 10 hektarów - nie później niż 20 dni roboczych

Terminy liczy się od dnia otrzymania przez organ zawiadomienia o przekazaniu wyników. Ustawa dodaje jednak istotne zastrzeżenie. Nie wlicza się do nich okresów opóźnień z przyczyn niezależnych od organu.

Dlatego termin na stronie warto rozbić na dwa etapy. Osobno Twój pomiar i opracowanie, osobno weryfikacja w ośrodku dokumentacji. Ta jedna lista zamienia najczęstszy konflikt w dowód kompetencji.

Wskazówka praktyczna: napisz wprost, że drugi etap zależy od urzędu, i podaj ustawowe granice. Klient, który przeczyta to przed zleceniem, zadzwoni później z pytaniem, a nie z pretensją.

6. Ile kosztuje strona internetowa dla geodety

Strona internetowa dla geodety mieści się w tych samych widełkach co inne strony usługowe. Różnicę robi liczba podstron dokumentowych, nie sama branża.

Wizytówka jednostronicowa - od 1300 zł, gdy zaczynasz albo pracujesz głównie z poleceń
Strona firmowa do 5 podstron - od 2000 zł, czyli strona główna, kontakt i trzy dokumenty
Strona rozbudowana - wycena indywidualna, gdy dokumentów jest więcej i dochodzą kampanie

W każdym pakiecie robię keyword research osobno pod każdą podstronę. W geodezji to właśnie ta praca decyduje o wyniku. Źle nazwana podstrona to podstrona, której nikt nie znajdzie.

Najwięcej czasu zabiera treść, a nie kod. Trzeba rozpisać dokumenty, zebrać zakresy uprawnień i opisać proces językiem inwestora. Do tego dochodzi schema, Wizytówka Google i techniczna baza SEO.

Prosta wizytówka powstaje w kilka dni roboczych. Strona firmowa do pięciu podstron zajmuje zwykle od dziesięciu do czternastu dni.

7. Od czego zacząć przy stronie firmy geodezyjnej

Strona internetowa dla geodety nie musi być duża. Musi być ułożona pod to, jak klient szuka i czego się obawia.

Numer uprawnień i zakresy - widoczne, z zachętą do sprawdzenia w rejestrze
Podstrona pod każdy kluczowy dokument - z nazwą miasta w tytule
Piątka pytań domknięta - cena, czas, ważność, wykonawca i sposób zamówienia
Cena rozbita na dwie części - honorarium oraz opłata za materiały
Termin z podziałem na Twój etap i urząd - z ustawowymi granicami

Jeśli Twoja strona ma dziś jedną zakładkę „Oferta” z siedmioma punktami, to nie jest kwestia grafiki. To kwestia układu.

Robię strony dla firm usługowych z Garwolina i z całej Polski, z keyword research pod każdą podstronę. Jeśli chcesz wiedzieć, ile kosztowałaby taka strona w Twoim przypadku, zamów bezpłatną wycenę. Odpowiadam konkretną kwotą i terminem.

Często zadawane pytania

Ile kosztuje strona internetowa dla geodety?

Wizytówka jednostronicowa zaczyna się od 1300 zł, a strona firmowa do pięciu podstron od 2000 zł. Rozbudowany serwis z wieloma podstronami dokumentowymi wyceniam indywidualnie. W cenie jest projekt, wersja mobilna, formularz, techniczna baza SEO oraz keyword research pod każdą podstronę.

Czy warto podawać numer uprawnień zawodowych na stronie?

Tak, bo to sygnał zaufania, który klient zweryfikuje samodzielnie. Wyszukiwarka geodetów uprawnionych GUGiK jest publiczna i bezpłatna, bez logowania. Numer świadectwa oraz zakresy uprawnień warto podać w stopce i na podstronie o firmie, a nie tylko w skanie dokumentu.

Czy na stronie geodety warto podawać ceny usług?

Warto, ale w rozbiciu na dwie części. Honorarium geodety jest ceną umowną, więc wystarczą widełki albo sama zasada wyceny. Drugą częścią kwoty jest opłata za materiały z państwowego zasobu, której stawki wynikają z załącznika do ustawy. Takie rozbicie tłumaczy różnice między ofertami.

Ile podstron powinna mieć strona firmy geodezyjnej?

Tyle, ile dokumentów realnie chcesz sprzedawać, plus strona główna, podstrona o firmie i kontakt. Dla większości pracowni oznacza to od pięciu do ośmiu podstron. Lepiej mieć trzy dopracowane podstrony dokumentowe niż siedem punktów na jednej liście usług.

Jak długo trwa przygotowanie strony dla geodety?

Prosta wizytówka powstaje w kilka dni roboczych od kompletu materiałów. Strona firmowa do pięciu podstron zajmuje zwykle od dziesięciu do czternastu dni. Najwięcej czasu zabiera treść, czyli opisanie dokumentów, zakresów uprawnień i procesu językiem inwestora, a nie geodety.