آب بندی استخر و روش های آن

نگهداری از استخرهای خصوصی و عمومی یکی از مهم‌ترین اقدامات پس از ساخت آن‌ها محسوب می‌شود. استخرها معمولاً با موادی مانند سیمان ساخته می‌شوند که دارای نفوذپذیری هستند و ممکن است آب به راحتی از آن‌ها عبور کند. از آنجا که استخرها به عنوان ذخایر آبی عمل می‌کنند و حجم زیادی از آب را در خود نگه می‌دارند، ضروری است که به‌طور صحیح و مطمئن ساخته شوند تا از نشتی جلوگیری شود. در این مقاله به بررسی فرآیند آب بندی استخر پرداخته می‌شود.

در هنگام آب بندی استخرها، باید به این نکته توجه داشت که هیچ‌یک از نقاط استخر نباید نادیده گرفته شود. تمامی سطوح شامل کف، دیواره‌ها و لبه‌های استخر باید به‌طور کامل آب بندی شوند تا از ورود آب به بیرون جلوگیری شود و عملکرد بهینه استخر حفظ گردد.

عایق‌بندی ضد آب استخرها از دیرباز یکی از چالش‌های اصلی در صنعت ساخت و نگهداری استخر به شمار می‌رود. یکی از روش‌های نوین در این زمینه، آب بندی با استفاده از نانو است که ویژگی‌های منحصر به فردی دارد:

بهترین مواد برای آب بندی استخر
برای عایق‌بندی کامل دیواره و کف استخرها، انتخاب مواد مناسب اهمیت زیادی دارد. در ادامه به بهترین گزینه‌ها برای آب بندی استخر اشاره می‌شود:

مواد کریستال‌شونده: این مواد در تماس با آب متورم شده و به شکل کریستالی در می‌آیند، که به ایجاد یک عایق موثر کمک می‌کند.
رزین: رزین یک ماده چسبناک و قوی است که در فرآیندهای مختلف به پلیمر سخت تبدیل می‌شود و برای آب‌بندی استخرها استفاده می‌شود. رزین‌ها در دو نوع طبیعی و مصنوعی موجودند، که برای آب‌بندی استخر، استفاده از رزین‌های مصنوعی توصیه می‌شود.
.
ژل میکروسیلیس: این ژل مشابه مواد کریستال‌شونده عمل می‌کند، اما با مقاومت بیشتری. این ویژگی آن را به گزینه‌ای مناسب برای آب‌بندی تبدیل کرده است.

مواد نانو: به اعتقاد بسیاری، این مواد بهترین گزینه برای عایق‌بندی استخر هستند. اجرای آسان و مقرون به صرفه آن‌ها، به همراه مقاومت بالا در برابر نفوذ آب، از مزایای این نوع عایق است.
کاشی‌کاری: استفاده از کاشی‌ها یک روش سنتی و کارآمد برای آب‌بندی استخرها
و حوضچه‌ها به شمار می‌آید که علاوه بر زیبایی، از نفوذ آب جلوگیری می‌کند
آب‌بندی با کاشی‌کاری
آب‌بندی استخر با کاشی، به ویژه در استخرهای خصوصی، به دلیل هزینه‌های بالا، یک روش گران‌قیمت محسوب می‌شود. در این روش ابتدا کف استخر شیب‌بندی می‌شود و سپس با ایزوگام، کف و دیواره‌ها عایق‌بندی می‌شوند. در نهایت، روی این لایه‌ها سیمان و کاشی قرار می‌گیرد.

اگر تنها از سیمان و کاشی استفاده شود، مقاومت سازه به شدت کاهش یافته و به راحتی دچار نشتی می‌شود. نفوذ آب به لایه‌های زیرین ممکن است خسارات جبران‌ناپذیری به دنبال داشته باشد. اگر ابتدا کف و دیواره‌ها با ایزوگام عایق شوند و سپس کاشی‌کاری انجام شود، هزینه‌های نهایی به شدت افزایش می‌یابد.

مشکل اصلی زمانی نمایان می‌شود که نشتی در استخر احساس شود. در روش سنتی، هیچ راهی برای تعمیر وجود ندارد. تعمیر در این حالت به معنای تخریب لایه‌ای از کاشی و سیمان و دسترسی به ایزوگام برای تعمیر مجدد است که این فرآیند زمان‌بر و هزینه‌بر خواهد بود.

با اجرای این عایق رطوبتی می‌توانید به دنیای آرامش و تفریحی بی‌نقص وارد شوید و از مشکلاتی مانند نشتی، ترک‌خوردگی و هدررفت آب رهایی یابید. این کار به شما کمک می‌کند استخری زیبا، سالم و بادوام برای خانواده‌تان بسازید.

عایق‌بندی استخر بلوکی
در روش عایق‌بندی استخر بلوکی، مراحل زیر انجام می‌شود:

بتن‌ریزی کف و دیواره‌ها به ضخامت ۱۰ تا ۲۰ سانتی‌متر.
تراز کردن سطح کف.
چیدن بلوک‌ها.
پر کردن بلوک ها با مایع روان تر سیمان تا تمامی حفرات پر شود.
در مرحله آخر، سیمان‌کاری استخر و استفاده از چسب بتن، که بهتر است در این مرحله از یک لایه رابیتس برای استحکام بیشتر استفاده شود.

روش اندودکاری
روش اندودکاری یکی از قدیمی‌ترین شیوه‌های عایق‌بندی است. در این روش:

در ابتدا سطح استخر صاف می‌شود.
سپس آهک یا گچ با آب و ماسه مخلوط می‌شود.
در مرحله نهایی، ملات به‌دست‌آمده با کاردک روی کف و دیواره‌ها کشیده می‌شود.
این روش معایب زیادی دارد، از جمله دوام کم، سختی در اجرا و عدم قابلیت استفاده روی تمامی سطوح. همچنین، ایجاد جلبک و باکتری، کدر و کثیف شدن ظاهر کار و نیاز به تمیز کردن با اسید، از دیگر معایب آن هستند.