لاماسیا برای بارسلونا فقط یک آکادمی فوتبال نیست؛ بخشی از هویت باشگاه است. در سالهای مختلف، بازیکنانی از همین مجموعه وارد تیم اصلی شدهاند و خیلی زود به ستونهای اصلی بارسا تبدیل شدهاند. از نسل مسی، ژاوی و اینیستا گرفته تا بازیکنانی مثل گاوی، پدری، لامین یامال و پائو کوبارسی، همیشه این سؤال وجود داشته که نفر بعدی چه کسی خواهد بود.
فصل ۲۰۲۶/۲۷ هم از این نظر فصل جالبی برای هواداران بارسلوناست. بخشی از استعدادهای نسل جدید لاماسیا دیگر فقط بازیکنان ردههای پایه نیستند و وارد فضای تیم اول شدهاند، در حالی که گروه دیگری در تیم دوم و ردههای جوانان تلاش میکنند خودشان را به هانسی فلیک ثابت کنند. اتفاقاً نکته جذاب همینجاست؛ نسل جدید لاماسیا را نباید فقط در یک یا دو نام خلاصه کرد.
در شروع فصل جدید، نامهایی مثل Xavi Espart، Brian Fariñas، Hamza Abdelkarim، Jesse Bisiwu، Eder Aller، Iker Rodríguez، Ebrima Tunkara و چند بازیکن جوان دیگر بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفتهاند. البته همه این بازیکنان شرایط یکسانی ندارند؛ بعضی مستقیماً به تیم اصلی رسیدهاند، بعضی برای بازی در بارسا اتلتیک آماده میشوند و بعضی هنوز چند قدم با سطح اول فوتبال اسپانیا فاصله دارند.
در ادامه، مهمترین استعدادهای لاماسیا در فصل جدید را بررسی میکنیم و میبینیم کدام بازیکنان میتوانند در آینده نزدیک به ترکیب اصلی بارسلونا برسند.
نسل جدید لاماسیا چرا دوباره تا این اندازه مورد توجه قرار گرفته است؟
یکی از ویژگیهای مهم بارسلونا این است که همیشه میان فوتبال تیم اصلی و سیستم جوانان آن ارتباط وجود داشته است. وقتی سرمربی به بازیکن جوان اعتماد کند، مسیر رشد یک استعداد میتواند بسیار سریعتر از چیزی باشد که در بسیاری از باشگاههای بزرگ اروپا میبینیم.
هانسی فلیک هم از ابتدای حضورش در بارسلونا نشان داده که اگر بازیکن جوانی کیفیت لازم را داشته باشد، سن بهتنهایی مانعی برای حضور او در تیم اول نیست. طی دو فصل اخیر، تعداد قابل توجهی از بازیکنان پرورشیافته در سیستم جوانان بارسا فرصت حضور در تیم اصلی را پیدا کردهاند و Xavi Espart جدیدترین نمونه مهم این روند است. باشگاه اعلام کرده که از زمان ورود فلیک، بیش از ده بازیکن از سیستم جوانان فرصت اولین بازی خود را با تیم اصلی پیدا کردهاند.
در واقع موفقیت لامین یامال، کوبارسی و مارک برنال باعث شده نگاهها بیش از گذشته به نسل بعدی لاماسیا باشد. باشگاه بارسلونا حتی از نسل متولدین ۲۰۰۷ به عنوان یک نسل ویژه نام برده که در آن نام یامال، کوبارسی، برنال و حالا اسپارت دیده میشود.
این موضوع یک پیام مهم برای استعدادهای جدید دارد: راه رسیدن از لاماسیا به نیوکمپ دیگر فقط یک رؤیا نیست، بلکه مسیری واقعی است؛ البته به شرطی که بازیکن در زمان مناسب آمادگی فنی و ذهنی لازم را نشان دهد.
Xavi Espart؛ یکی از جدیترین نامهای نسل جدید
اگر قرار باشد در میان استعدادهای لاماسیا در فصل جدید یک نام را در صدر فهرست قرار دهیم، Xavi Espart گزینهای بسیار جدی است. او برخلاف بسیاری از بازیکنان جوانی که هنوز در انتظار اولین حضورشان هستند، در تابستان ۲۰۲۶ رسماً به تیم اصلی رسید و پیراهن شماره ۱۲ بارسلونا را دریافت کرد.
اسپارت بازیکنی کاملاً چندپسته است. پست اصلی او در دوران رشد، هافبک بوده، اما در ادامه به عنوان مدافع کناری هم رشد کرده است. این انعطافپذیری برای تیمی مانند بارسلونا یک امتیاز بزرگ محسوب میشود، مخصوصاً برای بازیکنی جوان که قرار است در رقابت با بازیکنان باتجربهتر جای خودش را پیدا کند.
او از سال ۲۰۱۵ وارد بارسلونا شده و تقریباً تمام مسیر فوتبال پایه خود را در این باشگاه طی کرده است. در فصل ۲۰۲۵/۲۶ نیز برای تیم اول بازی کرد و در لیگ قهرمانان اروپا مقابل نیوکاسل اولین دقایق خود را تجربه کرد. در پایان همان فصل، مجموعاً شش بازی برای تیم اصلی انجام داد.
نکته جالب این است که اسپارت در تابستان ۲۰۲۶ با تیم ملی زیر ۱۹ سال اسپانیا نیز قهرمان اروپا شد و سپس در پیشفصل زیر نظر فلیک عملکردی داشت که باعث شد جایگاهی دائمی در تیم اصلی به دست بیاورد.
بنابراین در مورد او دیگر صحبت از یک استعداد دور از دسترس نیست؛ اسپارت یکی از چهرههای واقعی نسل بعدی بارسلوناست.
Brian Fariñas؛ هافبکی که آرامآرام خودش را تحمیل کرد
Brian Fariñas شاید به اندازه بعضی نامهای دیگر سر و صدا نکرده باشد، اما مسیر پیشرفت او یکی از جالبترین داستانهای نسل جدید لاماسیا است.
فاریناس در سال ۲۰۱۸ از ویارئال به بارسلونا پیوست و تمام مراحل فوتبال پایه خود را در ساختار جوانان باشگاه طی کرد. ویژگی اصلی او چندپسته بودن در خط میانی است. همین مسئله باعث شده بتواند در نقشهای مختلف برای تیمش بازی کند.
در فصل ۲۰۲۵/۲۶، فاریناس برای بارسا اتلتیک به بازیکنی مهم تبدیل شد و در ۳۵ مسابقه به میدان رفت، پنج گل زد و شش پاس گل ثبت کرد. این عملکرد در نهایت باعث شد در فصل جدید با تیم اصلی تمرین کند و در اول سپتامبر ۲۰۲۶ رسماً بازیکن تیم اول بارسلونا شود. باشگاه همچنین پیراهن شماره ۴ را به او سپرد؛ شمارهای که پیش از این بازیکنان بزرگی در تاریخ بارسا آن را پوشیدهاند.
چیزی که در مورد فاریناس جالب به نظر میرسد، مسیر تدریجی اوست. او یکشبه به تیم اول نرسیده، بلکه با حضور مداوم، تجربه در تیم دوم و پیشرفت مرحلهبهمرحله توانسته اعتماد کادر فنی را جلب کند.
برای فصل جدید، شاید انتظار حضور ثابت او در ترکیب اصلی کمی زود باشد، اما این بازیکن از آن دسته استعدادهایی است که میتواند با چند نمایش خوب، جایگاه خودش را در برنامههای فلیک تثبیت کند.
Hamza Abdelkarim؛ مهاجمی که خیلی زود توجهها را جلب کرد
در میان استعدادهای جوان بارسلونا، Hamza Abdelkarim داستان متفاوتی دارد. او برخلاف بازیکنانی که تمام مسیر فوتبالشان را در لاماسیا طی کردهاند، از آکادمی الاهلی مصر به بارسلونا رسید. ابتدا به صورت قرضی در اختیار بارسا قرار گرفت و بعد از عملکرد خوبش، باشگاه قرارداد او را دائمی کرد.
عبدالکریم در نیمفصل دوم فصل گذشته در تیم جوانان بارسا به میدان رفت و در ۹ بازی لیگ شش گل زد. همین عملکرد باعث شد باشگاه روی او سرمایهگذاری بیشتری انجام دهد. در تابستان ۲۰۲۶ نیز چهار گل در دیدارهای پیشفصل زد و بهترین گلزن پیشفصل بارسلونا شد.
شاید جذابترین بخش ماجرا این باشد که او خیلی سریعتر از حد انتظار به سطح فوتبال بزرگسالان رسید و در ۳۱ آگوست ۲۰۲۶ اولین بازی رسمی خود را برای تیم اصلی بارسلونا مقابل رایو وایکانو انجام داد.
عبدالکریم مهاجمی متحرک است و در بازی ترکیبی هم مشارکت میکند. چنین ویژگیهایی برای سیستم بارسلونا مهم هستند؛ چون مهاجم در این تیم فقط وظیفه گلزنی ندارد و باید در پرس، حرکت بدون توپ و ارتباط با هافبکها هم مؤثر باشد.
به همین دلیل، نام او را باید با دقت بیشتری دنبال کرد. ممکن است در ادامه فصل هنوز به بازیکنی ثابت تبدیل نشود، اما مسیر پیشرفت عبدالکریم بسیار سریع بوده است.
Jesse Bisiwu؛ بازیکن بلژیکی با سبک بازی متفاوت
Jesse Bisiwu یکی دیگر از چهرههای جذاب پروژه جوانان بارسلوناست. او در سال ۲۰۲۶ از کلوب بروژ به بارسلونا آمد و در حالی به کاتالونیا رسید که تجربه بازی برای تیم دوم کلوب بروژ را نیز داشت.
این بازیکن بلژیکی بیشتر به عنوان وینگر شناخته میشود و ویژگی برجستهاش ترکیب قدرت بدنی، سرعت در حمل توپ و دریبلزنی است. بارسلونا نیز در معرفی او روی همین ویژگیها تأکید کرده و او را بازیکنی با آینده روشن توصیف کرده است.
Bisiwu پیش از انتقال به بارسلونا در تیم زیر ۱۹ سال کلوب بروژ نیز تجربه لیگ جوانان اروپا را داشت و برای تیم ملی ردههای پایه بلژیک بازی کرده است. او در رقابتهای زیر ۱۷ سال اروپا در سال ۲۰۲۵ نیز مورد توجه قرار گرفت و در تیم منتخب مسابقات قرار گرفت.
در فصل ۲۰۲۶/۲۷، او هنوز برای رسیدن به ترکیب اصلی بارسلونا باید مسیر مشخصی را طی کند، اما حضورش در فهرست نزدیک به تیم اصلی نشان میدهد باشگاه برای آینده روی او حساب میکند. حتی نام او در معرفی ترکیب فصل جدید در کنار دیگر بازیکنان جوان بارسا قرار گرفت.
Eder Aller؛ دروازهبانی که میتواند نام بعدی باشد
در بحث استعدادهای لاماسیا معمولاً بیشتر توجهها به مهاجمان و هافبکها معطوف میشود، اما Eder Aller نشان میدهد بارسلونا در پست دروازهبانی نیز بازیکنان جوان قابل توجهی دارد.
آلر متولد سال ۲۰۰۷ است و پس از تجربه حضور در فوتبال پایه لئون و بنیاد Marcet، در سال ۲۰۲۲ وارد لاماسیا شد. او به تدریج خودش را بالا کشید و حتی در حالی که هنوز بازیکن جوانان بود، به بارسا اتلتیک رسید.
اولین بازی او برای تیم دوم بارسلونا در اکتبر ۲۰۲۴ انجام شد و در فصل ۲۰۲۵/۲۶ نیز در کنار حضور در تیم جوانان، برای بارسا اتلتیک ثبت شد و حتی در فهرست تمرینی تیم اصلی نیز قرار گرفت.
قدرت بدنی، واکنشهای سریع و جسارت در خروج از دروازه از جمله ویژگیهایی هستند که باشگاه درباره سبک بازی او مطرح کرده است.
مسیر دروازهبانها معمولاً کندتر از سایر پستهاست و نباید انتظار داشت آلر خیلی سریع تبدیل به گزینه اول تیم اصلی شود. اما او میتواند یکی از نامهایی باشد که طی چند سال آینده آرامآرام خودش را به سطح بالاتر میرساند.
Iker Rodríguez؛ نامی که باید دروازهبانان جوان بارسا را جدیتر کند
Iker Rodríguez نیز دروازهبانی است که در تابستان ۲۰۲۶ توجه بیشتری به دست آورد. او در چهار هفته از پیشفصل همراه تیم اول بارسلونا تمرین کرد و سپس به مجموعه تمرینات بارسا اتلتیک اضافه شد. باشگاه این اتفاق را نشانهای از پیشرفت این دروازهبان جوان دانست.
این موضوع از یک جهت بسیار مهم است؛ حضور در تمرینات تیم اصلی برای یک بازیکن کمسن، حتی اگر هنوز بازی رسمی برای تیم اول نداشته باشد، تجربهای است که میتواند سرعت رشد او را بالا ببرد.
در سالهای اخیر، بارسلونا تلاش کرده زنجیره توسعه بازیکنان را از ردههای پایه تا تیم اصلی منسجمتر کند و بازیکنانی مانند Rodríguez میتوانند بخشی از همین پروژه باشند.
Ebrima Tunkara؛ یکی از نامهای جالب در پروژه جوانان
Ebrima Tunkara نیز در فهرست بازیکنان جوانی دیده میشود که در شروع فصل جدید در کنار تیم اصلی و بازیکنان آکادمی مورد توجه قرار گرفتهاند. نام او در مراسم معرفی تیم ۲۰۲۶/۲۷ در کنار بازیکنانی مانند اسپارت، فاریناس، عبدالکریم، آلر و دیگر جوانان مطرح شد.
در مورد بازیکنان بسیار جوان، بهتر است از همان ابتدا برچسب «ستاره آینده بارسلونا» روی آنها نزنیم. فاصله بین درخشش در ردههای پایه و تثبیت شدن در فوتبال حرفهای بسیار زیاد است. با این حال، حضور یک بازیکن در فضای تیم اول، تمرین با بازیکنان بزرگ و قرار گرفتن زیر نظر مربیای مثل فلیک میتواند یکی از مهمترین مراحل شکلگیری آینده حرفهای او باشد.
Tunkara از همین زاویه بازیکنی است که ارزش دنبال کردن دارد، نه لزوماً بازیکنی که باید همین امروز انتظار حضور ثابتش در ترکیب اصلی را داشت.
بازیکنانی که در اطراف تیم اصلی هستند اما هنوز زمان آنها نرسیده است
در کنار نامهای شناختهشدهتر، بازیکنان دیگری هم در آغاز فصل جدید در مدار بارسلونا قرار گرفتهاند. باشگاه در مراسم معرفی تیم ۲۰۲۶/۲۷ نامهایی مانند A. Cortés، Eder Aller، Hamza، Tunkara، Pesquer، Orian Goren و Iker Rodríguez را در میان جوانان حاضر مطرح کرد.
این موضوع نشان میدهد لاماسیا فقط چند استعداد محدود ندارد. ساختار جوانان بارسلونا در حال تولید بازیکنانی در پستهای مختلف است و بخشی از آنها اکنون در مرز میان فوتبال پایه و سطح حرفهای قرار دارند.
البته باید تفاوت مهمی را در نظر گرفت. حضور یک بازیکن در تمرینات تیم اول یا قرار گرفتن در فهرست گسترده باشگاه الزاماً به معنی آن نیست که او در همان فصل تبدیل به مهره اصلی میشود. گاهی یک بازیکن جوان برای چند ماه یا حتی یک فصل در همین مرحله باقی میماند تا از نظر بدنی و ذهنی آماده شود.
چه کسانی شانس بیشتری برای تبدیل شدن به ستاره دارند؟
در ارزیابی استعدادهای لاماسیا در فصل جدید باید چند نکته را همزمان در نظر گرفت. اولین عامل کیفیت فنی است، اما کافی نیست. در بارسلونا بازیکنی موفقتر خواهد بود که بتواند سبک بازی تیم را درک کند، تحت فشار توپ را حفظ کند و سرعت تصمیمگیری بالایی داشته باشد.
عامل دوم فرصت است. بعضی بازیکنان ممکن است از نظر فنی فوقالعاده باشند اما در پست آنها رقابت شدیدی وجود داشته باشد. در مقابل، بازیکنی که دقیقاً در پستی بازی میکند که بارسلونا در آن نیاز دارد، ممکن است مسیر بسیار کوتاهتری تا تیم اول داشته باشد.
عامل سوم اعتماد کادر فنی است. لامین یامال و پائو کوبارسی مثالهای روشنی هستند که نشان میدهند اگر مربی به یک استعداد اعتماد کند، روند پیشرفت او میتواند ناگهان سرعت بگیرد.
بر اساس شرایط فعلی، Xavi Espart و Brian Fariñas بیشترین فاصله را از مرحله «استعداد ناشناخته» گرفتهاند، چون حالا دیگر عضوی از تیم اصلی هستند. Hamza Abdelkarim نیز به دلیل عملکرد گلزنی و اولین بازی رسمی، وارد مرحله بسیار مهمی شده است. از طرف دیگر، Bisiwu، Aller، Rodríguez و Tunkara هنوز فرصت دارند جایگاه خودشان را در ساختار باشگاه تثبیت کنند.
یک نکته مهم درباره استعدادهای جدید بارسلونا
گاهی هواداران فوتبال با دیدن یک عملکرد خوب در تیم جوانان، خیلی سریع بازیکن را با ستارههای بزرگ مقایسه میکنند. این موضوع درباره استعدادهای لاماسیا بیشتر دیده میشود، چون سابقه این آکادمی باعث شده انتظارها بسیار بالا باشد.
اما واقعیت این است که مسیر یک بازیکن جوان پر از فراز و نشیب است. ممکن است فوتبالیستی در ۱۷ سالگی فوقالعاده به نظر برسد و چند سال بعد مسیر متفاوتی را تجربه کند. در مقابل، بازیکنی که در ابتدا خیلی مورد توجه نیست، میتواند ناگهان رشد کند و به تیم اول برسد.
به همین دلیل بهتر است نسل جدید لاماسیا را به جای مقایسه فوری با مسی، ژاوی یا اینیستا، بر اساس ویژگیهای خودشان بررسی کنیم.
آنچه در مورد فصل ۲۰۲۶/۲۷ امیدوارکننده است این است که چند بازیکن جوان همزمان به مرحله نزدیک شدن به تیم اصلی رسیدهاند. این تنوع میتواند برای آینده بارسلونا بسیار ارزشمند باشد.
آیا بارسلونا دوباره به نسل طلایی جدید نزدیک شده است؟
پاسخ قطعی هنوز زود است، اما نشانههای مثبتی دیده میشود.
تنها در سالهای اخیر بازیکنانی مانند یامال، کوبارسی و برنال از نسل ۲۰۰۷ به سطح اول رسیدهاند و حالا Xavi Espart نیز به این گروه اضافه شده است. خود باشگاه بارسلونا نیز این نسل را یکی از گروههای برجسته رشد کرده در سیستم جوانان میداند.
از طرف دیگر، حضور فاریناس در تیم اصلی، پیشرفت عبدالکریم و قرار گرفتن بازیکنانی مانند بیزیوو و آلر در مدار تیم بزرگسالان نشان میدهد مسیر توسعه همچنان ادامه دارد.
البته ساختن یک نسل طلایی واقعی نیاز به چند سال زمان دارد. مهم نیست چند بازیکن درخشان در رده پایه حضور دارند؛ مسئله مهم این است که چند نفر از آنها بتوانند فشار بازی در بارسلونا را تحمل کنند، در بازیهای بزرگ عملکرد مناسبی داشته باشند و برای چند فصل جایگاه خودشان را حفظ کنند.
جمعبندی؛ آینده بارسلونا هنوز در لاماسیا ساخته میشود
استعدادهای لاماسیا در فصل جدید فقط به یک یا دو بازیکن خلاصه نمیشوند. بارسلونا در فصل ۲۰۲۶/۲۷ گروهی از بازیکنان جوان دارد که هرکدام در مرحله متفاوتی از مسیر حرفهای خود قرار گرفتهاند.
Xavi Espart در حال حاضر یکی از جدیترین چهرههای این نسل است و با حضور رسمی در تیم اصلی، قدم بزرگی برداشته است. Brian Fariñas نیز بعد از یک فصل موفق با بارسا اتلتیک، به تیم اول رسیده و فرصت دارد خودش را در سطح بالاتر ثابت کند. Hamza Abdelkarim با عملکرد گلزنی و اولین بازی رسمی، خیلی زودتر از حد معمول توجهها را به خودش جلب کرده است.
در کنار این سه نفر، بازیکنانی مثل Jesse Bisiwu، Eder Aller، Iker Rodríguez و Ebrima Tunkara میتوانند در ادامه مسیر بیشتر دیده شوند. بعضی از آنها شاید همین فصل فرصت زیادی پیدا نکنند، اما همین حضور در اطراف تیم اصلی میتواند آغاز راهی مهم باشد.
بارسلونا همیشه به ستارههای بزرگ نیاز دارد، اما شاید مهمتر از خرید یک بازیکن گرانقیمت، این باشد که باشگاه بتواند استعدادهای خودش را درست پرورش دهد. تجربه سالهای اخیر نشان داده که وقتی این فرایند بهدرستی انجام شود، فاصله بین یک نوجوان لاماسیا و یک ستاره جهانی میتواند خیلی کمتر از چیزی باشد که تصور میکنیم.
فصل جدید هنوز در ابتدای مسیر است و مشخص نیست کدام یک از این بازیکنان در پایان فصل تبدیل به پدیده اصلی شوند. اما یک چیز روشن است: لاماسیا همچنان پر از بازیکنانی است که میتوانند بخشی از آینده بارسلونا را بسازند.

Top comments (0)