Een trading interface kan veel informatie bevatten en toch een eenvoudige vraag onbeantwoord laten: zie ik de gegevens die voor mijn beslissing relevant zijn vóórdat ik die beslissing bevestig?
Voor mij is dat een nuttigere manier om een handelsinterface te beoordelen dan het aantal functies te tellen. Marktgegevens, prijzen en kosteninformatie hebben vooral waarde wanneer ze op het juiste moment in de workflow beschikbaar zijn.
Ik kijk daarom meestal naar de route van instrument naar order: wat kan ik onderweg zien en welke informatie heb ik nog vóór de bevestiging?
Begin bij het instrument, niet bij de orderknop
Een handelsbeslissing begint normaal gesproken niet met het indrukken van Buy of Sell. Eerst wil ik weten naar welk instrument ik kijk en wat er op dat moment met de prijs gebeurt.
Daarom hoort de informatiehiërarchie bij het instrument te beginnen. De geselecteerde markt moet duidelijk zijn en relevante prijsinformatie moet bereikbaar zijn zonder dat ik eerst een order hoef te openen.
Een grafiek kan daarbij extra context geven. Het doel is niet om zoveel mogelijk indicatoren en cijfers op één scherm te plaatsen, maar om genoeg informatie te bieden om te bepalen of ik verder wil naar de volgende stap.
Dat levert een logische volgorde op:
instrument → marktinformatie → prijs → mogelijke order.
De orderknop is dan het resultaat van de analyse in plaats van het begin ervan.
Koop- en verkoopprijzen horen vóór de bevestiging
Een van de meest concrete dingen die ik bij een trading interface controleer, is wanneer de koop- en verkoopprijzen zichtbaar worden.
Wanneer Buy en Sell vóór bevestiging zichtbaar zijn, kan ik beide kanten van de prijs bekijken en het verschil tussen die prijzen herkennen. Daarmee wordt de spread onderdeel van de informatie waarop ik mijn beslissing kan baseren.
Het belangrijke UX-punt zit daarom niet alleen in de aanwezigheid van die prijzen, maar vooral in de timing. Ik wil ze zien terwijl ik mijn beslissing nog kan aanpassen — vóórdat de positie is geopend.
Dat principe is breder toepasbaar: informatie die relevant is voor een handeling heeft de meeste praktische waarde wanneer deze beschikbaar is voordat de gebruiker die handeling bevestigt.
Kosteninformatie werkt het beste in context
Niet iedere kost wordt op hetzelfde moment relevant.
De spread hoort bij het openen van een positie. Financierings- of overnightkosten worden relevant wanneer een positie langer openblijft. Informatie over het financieren van een account hoort weer bij een andere stap.
Het is daarom niet noodzakelijk om al deze onderdelen onder één algemene categorie Fees te behandelen. Voor mij werkt informatie beter wanneer deze gekoppeld is aan de beslissing waarop ze betrekking heeft.
Als ik een trade beoordeel, wil ik de informatie zien die bij het openen van die positie hoort. Wanneer het langer aanhouden van de positie andere kosten met zich meebrengt, wil ik die informatie kunnen bekijken voordat ik besluit de positie open te houden.
Zo krijgt iedere kost een duidelijke plaats in de workflow.
Meer informatie betekent niet automatisch een betere interface
Bij financiële interfaces kan vrijwel ieder extra datapunt relevant lijken. Dat betekent niet dat alles tegelijkertijd prominent op het scherm moet staan.
Als actuele prijzen, positiegegevens en relevante kosteninformatie visueel moeten concurreren met tientallen aanvullende cijfers, moet de gebruiker alsnog zoeken naar wat voor de volgende beslissing belangrijk is.
Een bruikbare informatiehiërarchie maakt daarom eerst duidelijk wat op dat moment relevant is en biedt aanvullende details wanneer de context daarom vraagt.
De betere vraag is niet:
Hoeveel data staat er op het scherm?
Maar:
Kan ik de juiste data vinden op het moment dat ik die nodig heb?
Hoe dit er in de praktijk uitziet: NordPeak Invest
Ik heb dit principe ook in de praktijk bekeken tijdens het gebruik van NordPeak Invest.
De volgorde sloot aan op de manier waarop ik zelf een mogelijke positie beoordeel. Ik kon eerst een instrument selecteren en de beschikbare markt- en prijsinformatie bekijken voordat ik verderging naar de order.
Bij het beoordelen van een positie waren de koop- en verkoopprijzen zichtbaar voordat ik de positie bevestigde. Daardoor kon ik het verschil tussen beide prijzen — de spread — meenemen terwijl mijn handelsbeslissing nog niet definitief was.
Bij posities waarvoor financierings- of overnightkosten van toepassing waren, kon ik de bijbehorende kosteninformatie bekijken voordat ik besloot de positie langer open te houden.
Wat hierbij vooral opviel, was de plaats van de informatie in de workflow: instrument en marktcontext tijdens de beoordeling, prijsinformatie vóór bevestiging en positiegerelateerde kosten wanneer deze voor de volgende beslissing relevant werden.
Dat is precies het soort informatiehiërarchie waar ik bij een trading interface naar kijk.
Een eenvoudige pre-trade check
Je hebt geen uitgebreide technische analyse van een interface nodig om dit zelf te beoordelen. Bij een handelsplatform stel ik vóór een order vooral vijf praktische vragen:
Is duidelijk welk instrument ik bekijk? Ik wil direct weten op welke markt mijn mogelijke positie betrekking heeft.
Kan ik de relevante markt- en prijsinformatie bekijken voordat ik een order plaats? De benodigde context moet beschikbaar zijn vóór de uitvoering.
Zijn de koop- en verkoopprijzen zichtbaar vóór bevestiging? Daarmee kan ik ook het verschil tussen beide prijzen meenemen in mijn beslissing.
Kan ik positiegerelateerde kosten bekijken wanneer ze relevant worden? Kosteninformatie is het nuttigst voordat ik de beslissing neem waarop die kosten betrekking hebben.
Kan ik mijn positiegegevens nog controleren voordat ik bevestig? De laatste stap moet mij de mogelijkheid geven de relevante gegevens nogmaals te bekijken.
Deze vragen zijn platformonafhankelijk. Ze zijn zowel bruikbaar bij een interface die je voor het eerst bekijkt als bij een platform dat je regelmatig gebruikt.
Het juiste gegeven op het juiste moment
Een goede trading interface hoeft niet ieder beschikbaar datapunt tegelijkertijd te tonen.
Belangrijker is de volgorde waarin informatie beschikbaar komt. Eerst moet duidelijk zijn welk instrument wordt bekeken en welke marktinformatie daarbij hoort. Daarna moeten prijzen en positiegegevens beoordeeld kunnen worden. Kosteninformatie hoort beschikbaar te zijn wanneer deze relevant wordt voor de betreffende beslissing.
Uiteindelijk komt goede informatiehiërarchie voor mij neer op een eenvoudig principe: het juiste gegeven moet beschikbaar zijn voordat de gebruiker de beslissing neemt waarvoor dat gegeven relevant is.
Dat is een praktische test die op vrijwel iedere trading interface kan worden toegepast.
Trading brengt risico's met zich mee. Dit artikel is informatief en vormt geen financieel advies.
Top comments (0)